Σε κρίσιμη καμπή ο πόλεμος ΝΑΤΟ -Ρωσίας, του Σταμάτη Κυριάκη

Σε κρίσιμη καμπή ο πόλεμος ΝΑΤΟ -Ρωσίας, του Σταμάτη Κυριάκη

  • |

 

Την περασμένη Πέμπτη (12/1/2023) έγινε γνωστό σε σύντομη είδηση της Washington Post ότι ο διευθυντής της CIA Γουίλιαμ Μπερνς πραγματοποίησε μυστικό ταξίδι στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας την περασμένη εβδομάδα.

Γιατί ο επικεφαλής της CIA διακινδύνευσε ένα τέτοιο ταξίδι ενώ μπορούσε να μεταφέρει τις απόψεις του με πολλούς άλλους τρόπους;

Σύμφωνα λοιπόν με την Washington Post:

«Το κύριο θέμα για τον Ζελένσκι και τους ανώτερους αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών του κατά τη διάρκεια της συνάντησης ήταν για πόσο καιρό η Ουκρανία θα μπορούσε να περιμένει τη συνέχιση της αμερικανικής και δυτικής βοήθειας μετά την επικράτηση στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ρεπουμπλικάνων και την πτώση της υποστήριξης της βοήθειας προς την Ουκρανία μεταξύ τμημάτων του αμερικανικού εκλογικού σώματος, δήλωσαν άνθρωποι που γνωρίζουν για τη συνάντηση»,

Και το σημαντικότερο: «Ο Μπερνς τόνισε την επείγουσα κατάσταση της στιγμής στο πεδίο της μάχης και αναγνώρισε ότι σε κάποιο σημείο η βοήθεια θα είναι πιο δύσκολο να βρεθεί».

Το τι ειπώθηκε, το πού και το πότε έγινε αυτή η συνάντηση θα ήταν αφελής κανείς για να περιμένει να το αποκαλύψουν οι εφημερίδες.

Αυτό που μπορούμε να γνωρίζουμε είναι το περίγραμμα της συγκυρίας με βάση το οποίο μπορούμε να υποθέσουμε τι συνέβη.

Η γενική διαπίστωση είναι ότι ο πόλεμος ΝΑΤΟ-Ρωσίας εισέρχεται σε μια εντελώς νέα και πιο επικίνδυνη φάση.

Πλέον δεν μιλάμε για μια συγκαλυμμένη σύγκρουση όπου οι Ουκρανοί νεοναζί χρησιμεύουν ως υποχείριο της δύσης αλλά πλέον ανοιχτά η Δύση μπαίνει στον πόλεμο.

Οι δυνάμεις του στρατού του Ντομπάς , του ρώσικου τακτικού στρατού αλλά των «μουσικών» της Βάγκνερ εκδιώκουν τα στρατεύματα των ουκρανών και των ξένων μισθοφόρων σε όλα τα μέτωπα.

Η οπισθοχώρηση των Ουκρανών είναι προς το παρόν συντεταγμένη αλλά κανένας δεν μπορεί να προβλέψει το πώς θα εξελιχθεί στο άμεσο μέλλον (εννοείται εντός του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης).

Την ίδια στιγμή πληθαίνουν σε χώρες της Ευρώπης οι μαζικές διαδηλώσεις κατά του ΝΑΤΟ και υπέρ του τερματισμού του πολέμου.

Παράλληλα εκδηλώνεται κρίση στην κυβέρνηση του Ζελένσκυ με μαζικές αποχωρήσεις ανωτάτων στελεχών της αλλά και περιφερειαρχών.

Οι αποχωρήσεις αυτές μπορεί να οφείλονται σε διαμάχες ανάμεσα στις φράξιες που υποστηρίζονται ή από την Μεγάλη Βρετανία ή από τις ΗΠΑ αλλά δεν μπορούν να κρύψουν το γεγονός ότι η κυβέρνηση Ζελένσκυ αποτελείται από κοινούς απατεώνες που στην καλύτερη περίπτωση σπεύδουν να εγκαταλείψουν το σκάφος όσο είναι καιρός.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση της Γερμανίας πιέζεται από τις ΗΠΑ να στείλει βαρέα άρματα μάχης γερμανικής κατασκευής τύπου Leopard απευθείας στην Ουκρανία.

Ο Σόλτς ζητάει να κάνουν το πρώτο βήμα οι ΗΠΑ στέλνοντας τα M1 Ambrams.

Τελικά οι ΗΠΑ συμφωνούν και ανοίγει ο δρόμος για την αποστολή εκ μέρους τους όχι πλέον αμυντικών όπλων αλλά βαρέων επιθετικών όπλων πεζικού πράγμα που κάνει την σύγκρουση στην Ουκρανία πλέον σύγκρουση ακόμα περισσότερο απευθείας μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας.

Εδώ χρειάζεται να υπογραμμίσουμε τα εξής.

Πρώτον, τα γερμανικά Leopard είναι παλαιού τύπου και γενικά ανίκανα να αντεπεξέλθουν σε έναν τέτοιου επιπέδου πόλεμο.

Δεύτερον, η βέβαιη αποτυχία τους θα δυσφημίσει την γερμανική βιομηχανία όπλων διεθνώς.

Τρίτον ήδη αντιδρά ένα μεγάλο μέρος τους εκλογικού σώματος στην Γερμανία που εστιάζεται κυρίως στην ανατολική πλευρά της χώρας και που στήριξε στις εκλογές κατά κύριο λόγο τον Σόλτς.

Τέταρτο καθιστά ανοιχτά πλέον επιτιθέμενη χώρα την Γερμανία στην Ρωσία στο πεδίο της μάχης.

Για αυτούς τους λόγους ο Σολτς δίσταζε μέχρι τώρα να στείλει άρματα μάχης στην Ουκρανία.

Αναλόγως οι ΗΠΑ ολιγωρούσαν στην αποστολή αρμάτων μάχης τύπου M1 Abrams για τους εξής λόγους.

Ξέροντας ότι η συμβολή αυτή θα είναι από πλευράς στρατιωτικής άνευ σημασίας επιδίωξαν:

Πρώτον να καταστήσουν τους Γερμανούς όσο το δυνατόν περισσότερο άμεσους εχθρούς των Ρώσων σε ένα μεταπολεμικό τοπίο και να περιορίσουν τον πόλεμο σε τοπικό επίπεδο μένοντας οι ίδιοι σε απόσταση όσο ήταν δυνατόν.

Δεύτερον να αποφύγουν να στείλουν δικά τους βαρέα άρματα μάχης τα οποία δεν έχουν δοκιμαστεί σε τέτοιου επιπέδου πόλεμο.

Πράγματι τα M1 Abrams χρειάζονται πολύμηνη εκπαίδευση του πληρώματος για να χρησιμοποιηθούν.

Είναι πανάκριβα.

Λειτουργούν με τουρμπίνες που χρειάζονται ειδικά λιπαντικά και ειδική συντήρηση από ειδικευμένους τεχνίτες.

Χρειάζονται καύσιμα αεροπλάνων υψηλής καθαρότητας και ανάφλεξης.

Σε περίπτωση αποτυχίας τους στον πόλεμο θα δυσφημιστεί η αποτελεσματικότητα τους στην παγκόσμια αγορά όπλων.

Ακόμα και αν καταφέρουν να φτάσουν στο πεδίο της μάχης αρκεί οι Ρώσοι να καταστρέψουν τις αποθήκες κηροζίνης για να μείνουν ακινητοποιημένα στην μέση των αχανών κάμπων της Ουκρανίας.

Βεβαίως μιλάμε πάντα για μερικές δεκάδες άρματα που είναι διατεθειμένοι να στείλουν τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Γερμανία και που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντιστρέψουν την έκβαση του πολέμου.

Τι μπορεί να συζήτησαν λοιπόν ο επικεφαλής της CIA με τον Ζελένσκυ την προηγούμενη Πέμπτη;

Όπως έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή το μόνο που θα είχε νόημα να συζητήσουν είναι να απαντήσουν στο ερώτημα: «Τι πρέπει να γίνει για να χάσουμε όσο το δυνατόν λιγότερα τώρα και να είναι δυνατόν να εξομαλυνθεί σχετικά εύκολα το πεδίο στις διεθνείς σχέσεις μετά την σύγκρουση».

Σε αυτή την περίπτωση ο κίνδυνος να καταρρεύσει μέσα στον χειμώνα το μέτωπο στην Ουκρανία και να προχωρήσουν οι Ρώσοι μέχρις τις όχθες του Δνείπερου μαζί και των ακτών της Μαύρης θάλασσας είναι ένα σενάριο πιθανό.

Αυτό που μπορεί να το αποτρέψει θα είναι μια συμφωνία που θα αναγνωρίζει τα νέα σύνορα της Ρωσίας στο Ντομπάς στην Ζαπορίσγια και στην Κριμαία και που θα εγγυάται την μη συμμετοχή της Υπόλοιπης Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.

Μια τέτοια συμφωνία μπορεί να γίνει μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Σε μια τέτοια περίπτωση οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα έχουν υποστεί ένα σημαντικό πλήγμα μεν αλλά θα αποφύγουν τα χειρότερα.

Μην ξεχνάμε βεβαίως ότι, παρόλο που δεν λέγεται, το υπαρξιακό πρόβλημα σε αυτόν τον πόλεμο δεν αφορά τόσο την Ρωσία όσο τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Ακριβώς την στιγμή που στην γηραιά ήπειρο συμβαίνουν αυτά, την ίδια στιγμή η Βραζιλία, η Αργεντινή και η Βενεζουέλα, δηλαδή οι μεγαλύτερες και πλουσιότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής ετοιμάζουν ένα σύμφωνο για την δημιουργία δικού τους νομίσματος ανεξάρτητου από το δολάριο.

Δύσκολοι καιροί για πλανητάρχες…

.kommon.gr