Η ιταλική ταραντέλα και τα ντέφια του ευρώ

Η ιταλική ταραντέλα και τα ντέφια του ευρώ

Δεν υπάρχει ένας κάποιος νεφελώδης «ευρωσκεπτικισμός» που είναι νεοφιλελευθερισμός και φασισμός με αιδημοσύνη για το όνομά του.

Η τα­ρα­ντέ­λα είναι ένας χορός της Ιτα­λί­ας, ο οποί­ος χο­ρεύ­ε­ται σε γρή­γο­ρο ρυθμό και με την συ­νο­δεία κρου­στών ορ­γά­νων, ενώ οι χο­ρευ­τές κρα­τούν και χτυ­πούν ντέ­φια στη διάρ­κεια των βη­μά­των και μπερ­δεύ­ο­νται ανα­με­τα­ξύ τους, μι­μού­με­νοι τους σπα­σμούς κά­ποιου που βρί­σκε­ται σε διο­νυ­σια­κή έκ­στα­ση.

Γιάννης Νικολόπουλος

Η πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση στην Ιτα­λία θυ­μί­ζει έναν τέ­τοιο χορό – η χώρα βρί­σκε­ται σε κα­τά­στα­ση αλ­λη­λο­μπερ­δέ­μα­τος και έκ­στα­σης, μόνο που αυτή τη φορά τα ντέ­φια, τα κρα­τούν οι Βρυ­ξέλ­λες και το Βε­ρο­λί­νο, η Φραν­κφούρ­τη και το Στρα­σβούρ­γο. Τα γε­γο­νό­τα είναι φα­ντά­ζο­μαι γνω­στά οπότε θα προ­χω­ρή­σου­με σε ορι­σμέ­νες πα­ρα­τη­ρή­σεις.

Πα­ρα­τή­ρη­ση 1η : Δεν υπάρ­χει κά­ποιος νε­φε­λώ­δης «ευ­ρω­σκε­πτι­κι­σμός» που θα οδη­γή­σει τις ευ­ρω­παϊ­κές κοι­νω­νί­ες και τις υπο­τε­λείς τά­ξεις έξω από την κα­τά­στα­ση μό­νι­μης έκτα­κτης ανά­γκης, πο­λε­μι­κού κα­πι­τα­λι­σμού και κι­νε­ζο­ποί­η­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Δεν υφί­στα­ται τέ­τοια πο­λι­τι­κή πρό­τα­ση – υφί­στα­νται οι αντι­κα­το­πτρι­σμοί των χρε­ο­κο­πη­μέ­νων αστι­κών κομ­μά­των της δε­ξιάς και της ακρο­δε­ξιάς που ντρέ­πο­νται να πουν το όνομά τους.

Ντρέ­πο­νται να πουν ανοι­κτά και κα­θα­ρά ότι είναι κομ­μά­τι του προ­βλή­μα­τος, κομ­μά­τι της προη­γού­με­νης κα­τά­στα­σης, τμήμα της δια­φθο­ράς και της βίας και στην πε­ρί­πτω­ση της Ιτα­λί­ας, τμήμα της μα­φί­ας του πα­ρα­σκη­νί­ου. Ντρέ­πο­νται να πουν ότι είναι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ροι και ρα­τσι­στές ή ανοι­κτά φα­σί­στες. Και η όποια Αρι­στε­ρά πο­λε­μά­ει ενα­ντί­ον του κα­πι­τα­λι­σμού και της ΕΕ δεν έχει καμιά δου­λειά είτε να συν­δια­λέ­γε­ται είτε να υπο­στη­ρί­ζει τέ­τοιες κυ­βερ­νή­σεις και κομ­μα­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς, συ­ντη­ρώ­ντας στα μάτια και τα αυτιά των εκλο­γι­κών σω­μά­των και των μαζών έναν φαύλο κύκλο πο­λι­τι­κής εκ­προ­σώ­πη­σης και τις βο­λι­κές για το σύ­στη­μα αυ­τα­πά­τες ότι η λύση στην κα­πι­τα­λι­στι­κή κρίση θα έρθει (πάλι!;μπου­χτί­σα­με!) από τα δεξιά – που βα­φτί­ζο­νται ρε­α­λι­στές και κέ­ντρο – και τα άκρα δεξιά – που βα­φτί­ζο­νται «αντι­συ­στη­μι­κοί» και «ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στές».

Πα­ρα­τή­ρη­ση 2η : Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση (και σε δεύ­τε­ρο χρόνο, η Ευ­ρω­ζώ­νη) έμα­θαν όχι μόνο να ζουν αλλά να πρι­μο­δο­τούν κυ­βερ­νή­σεις με ακρο­δε­ξιές συ­νι­στώ­σες και εκα­το­ντά­δες σκε­λε­τούς στο ντου­λά­πι. Πα­ρα­δείγ­μα­τα; Άφθο­να – η Ελ­λά­δα του 2011, όταν ο ΛάΟΣ του Κα­ρα­τζα­φέ­ρη έγινε δε­κα­νί­κι του τρα­πε­ζί­τη Πα­πα­δή­μου στην πρω­θυ­πουρ­γία. Νω­ρί­τε­ρα, και έως σή­με­ρα, η Ουγ­γα­ρία του Όρ­μπαν. Αρ­γό­τε­ρα, ξανά η Ελ­λά­δα, με τους ΑΝΕΛ στη συ­γκυ­βέρ­νη­ση προ και κυ­ρί­ως μετά του τρί­του μνη­μο­νί­ου. Στο με­σο­διά­στη­μα, η Αυ­στρία του αρι­στού­χου χωρίς πτυ­χίο επαγ­γελ­μα­τία σκιέρ Κουρτς (κα­γκε­λά­ριος όνομα και πράμα, μιας και στα γερ­μα­νι­κά το επί­θε­το ση­μαί­νει Μι­κρού­λης) με τους νο­σταλ­γούς του Άν­σλους σε καί­ρια υπουρ­γεία. Σχε­δόν στα­θε­ρά, η Ισπα­νία της κομ­μα­τι­κής συμ­μο­ρί­ας του Λαϊ­κού Κόμ­μα­τος που κα­τα­δι­κά­ζε­ται για δια­φθο­ρά στις δι­κα­στι­κές αί­θου­σες. Η ίδια η κή­ρυ­κας της αγίας δια­φά­νειας και της κα­θα­για­στι­κής λι­τό­τη­τας Γερ­μα­νία που ΄χε υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών και τώρα πρό­ε­δρο της Μπού­ντεν­σταγκ, τον υπεύ­θυ­νο για τα μαύρα τα­μεία των Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών επί Κολ – ναι, ο Σόι­μπλε είναι αυτός. Ακόμη και το Μπρέ­ξιτ θα έρθει να κου­μπώ­σει στις με­θο­δεύ­σεις και τις προ­τε­ραιό­τη­τες των αντι­δρα­στι­κών πτε­ρύ­γων του Συ­ντη­ρη­τι­κού Κόμ­μα­τος της Βρε­τα­νί­ας.

Τι μύγα τσε-τσε τσί­μπη­σε τον Μα­τα­ρέ­λα και τις Βρυ­ξέλ­λες,όταν μά­λι­στα ο προ­τει­νό­με­νος Κόντε (όχι ο προ­πο­νη­τής της Τσέλ­σι, ο άλλος, ο κύ­ριος κα­θη­γη­τής με το μισό βιο­γρα­φι­κό, πλα­στό και ατεκ­μη­ρί­ω­το, ένα ακόμη δείγ­μα της…αξιο­πι­στί­ας του «ευ­ρω­σκε­πτι­κι­σμού») διαρ­ρή­γνυε τα ιμά­τιά του ότι δεν ετί­θε­το θέμα σύ­γκρου­σης με­τα­ξύ Ρώμης και Βρυ­ξελ­λών – πολλώ δε μάλ­λον Ρώμης – Βε­ρο­λί­νου – μόλις θα σχη­μά­τι­ζε κυ­βέρ­νη­ση; Τι δεν άντε­χαν στον άξονα Βρυ­ξέλ­λες – Βε­ρο­λί­νο, που άντε­ξαν σε άλλες πε­ρι­πτώ­σεις; Την προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη ιτα­λι­κή kolotoumba;

Πα­ρα­τή­ρη­ση 3η : Η κί­νη­ση Μα­τα­ρέ­λα να μην δε­χθεί τον «ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στή» Σα­βό­να στο υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, παρά τα όσα λέ­γο­νται, είναι μέσα στις αυ­ξη­μέ­νες αρ­μο­διό­τη­τες της ιτα­λι­κής Προ­ε­δρί­ας,στο «ημι­προ­ε­δρι­κό» μο­ντέ­λο που ακο­λου­θεί­ται στη γεί­το­να. Τρα­βηγ­μέ­νη, από τα μαλ­λιά, εφαρ­μο­γή του ιτα­λι­κού συ­ντάγ­μα­τος, αλλά υπαρ­κτή διά­στα­σή του. Ακόμη και πρω­θυ­πουρ­γό μπο­ρεί να απορ­ρί­ψει, αν εκτι­μά ότι δεν απο­λαμ­βά­νει (προ­κα­τα­βο­λι­κά) την εμπι­στο­σύ­νη της ιτα­λι­κής Βου­λής. Ακόμη και πρω­θυ­πουρ­γό μπο­ρεί να δια­λέ­ξει όπως τώρα με τον Κο­τα­ρέ­λι. Όπως απο­λύ­τως υπαρ­κτή είναι και η συ­νταγ­μα­το­ποί­η­ση του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας, που πρώτη η Ιτα­λία έβαλε στον κα­τα­στα­τι­κό της χάρτη. Με άλλα λόγια, δη­μο­κρα­τία δεν το λες, δι­κτα­το­ρία δεν είναι ακρι­βώς, τι στο διά­ο­λο είναι αυτό το υβρί­διο, και μά­λι­στα με εμ­φα­νείς τις προ­θέ­σεις να επε­κτα­θεί το μο­ντε­λά­κι αυτό και σε άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες που θέ­λουν να ανα­θε­ω­ρή­σουν τα συ­ντάγ­μα­τά τους (για ποιον χτυπά η κα­μπά­να;) μέσα στην επό­με­νη δε­κα­ε­τία.

Πα­ρα­τή­ρη­ση 4η : Από την άλλη, ο Μα­τα­ρέ­λα έκανε «ήρωες» κατά λάθος τους «ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στές», που θα κα­τέ­βουν στις επό­με­νες εκλο­γές, όποτε αυτές και αν γί­νουν, με ση­μαία την ακύ­ρω­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής τους συ­νερ­γα­σί­ας. Λε­γκα­λι­στές Λομ­βαρ­δοί και πε­ντά­στε­ροι αντι­συ­στη­μι­κοί κα­βά­λα στο κύμα της… τρέ­λας του Μα­τα­ρέ­λα. Δεν μας άφησε ο πρό­ε­δρος να σώ­σου­με την Ιτα­λία «μας», κάτι τέ­τοιο! Οπότε ας προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για το επό­με­νο «σοκ» στις επό­με­νες κάλ­πες.

Πα­ρα­τή­ρη­ση 5η : Αν είσαι πρώην διευ­θυ­ντής, πρώην στέ­λε­χος, πρώην κάτι σε τρά­πε­ζα, την ΕΚΤ ή το ΔΝΤ ή την Πα­γκό­σμια Τρά­πε­ζα, και έχεις θέσει εαυ­τόν πρώτα σε αργία ή δι­δα­σκα­λία σε πα­νε­πι­στή­μιο – από αυτά που έχουν συν­δε­θεί με την αγορά… – και μετά στην διά­θε­ση της ΕΕ για τη διά­σω­σή της, έχεις κάνει την τύχη σου στην Ευ­ρώ­πη του σή­με­ρα – του­λά­χι­στον βου­λευ­τής Επι­κρα­τεί­ας, όπως η «δικιά μας», Έλενα Πα­να­ρί­τη. Πρω­θυ­πουρ­γός, πά­ντως είναι, και μετά τον Κο­τα­ρέ­λι, μια σί­γου­ρη δου­λειά, για το ευρώ και την Ευ­ρώ­πη, ρε γα­μώ­το!

Πα­ρα­τή­ρη­ση 6η και τε­λευ­ταία : Ορι­σμέ­νοι ευ­ρώ­πλη­κτοι, κρα­τι­κο­δί­αι­τοι και ΕΣΠΑ­τρε­φό­με­νοι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ροι της Ελ­λά­δας, γνω­στοί επί χρή­μα­σι ευ­ρω­παϊ­στές, έσπευ­σαν να υπο­κλι­θούν στον Μα­τα­ρέ­λα και το…με­γα­λείο της κί­νη­σής του. Να εί­χα­με έναν το 2015!, λένε και κολ­λά­ει η γλώσ­σα τους. Προ­φα­νώς εν­νο­ούν πριν το δη­μο­ψή­φι­σμα, που ακόμη τους καίει τα σω­θι­κά, τους τσου­ρου­φλί­ζει το μυαλό και τους έχει κάνει τε­ρά­στια ζημιά στην ψυ­χο­λο­γία.

Γιατί μετά το δη­μο­ψή­φι­σμα είχαν όχι έναν αλλά του­λά­χι­στον τρεις «Μα­τα­ρέ­λα» κατά δή­λω­σή τους – τον ίδιο τον Παυ­λό­που­λο, τον Στουρ­νά­ρα (που είχε, λέει, και έτοι­μο το… τεί­χος προ­στα­σί­ας, το firewall, για να μην βγει η Ελ­λά­δα από το ευρώ) και βέ­βαια τον ίδιο τον Τσί­πρα. Άρα, προς τί αυτή η ξαφ­νι­κή λα­τρεία προς Κυ­ρη­νά­λιο μεριά; Ας έκα­ναν μια βόλτα στην Ηρώ­δου Ατ­τι­κού για να δούν τα εί­δω­λά τους, που χο­ρεύ­ουν σαν αρ­κού­δες στα ντέ­φια και τις προ­στα­γές του ευρώ.

/rproject.gr