Οι εκλογές των ΕΛΜΕ και η επιβολή της «κανονικότητας» στην εκπαίδευση

Οι εκλογές των ΕΛΜΕ και η επιβολή της «κανονικότητας» στην εκπαίδευση

  • |

Οι εκλογές των ΕΛΜΕ που έχουν ξεκινήσει, γίνονται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση έχοντας ολοκληρώσει την προετοιμασία της ξεδιπλώνει την επίθεσή της στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Ο χώρος της εκ­παί­δευ­σης δε θα μπο­ρού­σε να λεί­πει από τις νο­μο­θε­τι­κές «πρω­το­βου­λί­ες της»! Στην εκ­παί­δευ­ση όμως, είναι συ­γκε­ντρω­μέ­νο ένα δυ­να­μι­κό – ορ­γα­νω­μέ­νων και ανέ­ντα­χτων αγω­νι­στών-  που έχει δώσει μάχες ένα προη­γού­με­νο διά­στη­μα και έχει συσ­σω­ρευ­μέ­νη μια πο­λύ­τι­μη εμπει­ρία. Το επό­με­νο διά­στη­μα θα κλη­θεί μια ακόμη φορά να παί­ξει το ρόλο του!

Νίκος Αναστασιάδης* |

Τα σχέ­δια της κυ­βέρ­νη­σης για τη δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση

Η ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση της παι­δεί­ας – και της υγεί­ας όπως έδει­ξε η πα­ρα­χώ­ρη­ση σε ιδιω­τι­κές ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες τμή­μα­τος του νο­σο­κο­μεί­ου Ιω­αν­νί­νων- είναι από τους κε­ντρι­κούς στό­χους της ΝΔ.

Και για να προ­χω­ρή­σει θα χρεια­στεί αυ­το­α­ξιο­λό­γη­ση της σχο­λι­κής μο­νά­δας, αξιο­λό­γη­ση των εκ­παι­δευ­τι­κών, εξω­τε­ρι­κή αξιο­λό­γη­ση και η λε­γό­με­νη «αυ­το­νο­μία» των σχο­λι­κών μο­νά­δων, με στόχο απο­λύ­σεις και κλεί­σι­μο σχο­λεί­ων.

Θα χρεια­στεί η επα­να­φο­ρά του θε­σμού των Σχο­λι­κών Συμ­βού­λων, της τρά­πε­ζας θε­μά­των στο Λύ­κειο, η κα­θιέ­ρω­ση της βάσης του δέκα, η επι­λο­γή των στε­λε­χών της εκ­παί­δευ­σης με απο­κλει­σμό των συν­δι­κα­λι­στών από τη δια­δι­κα­σία επι­λο­γής.

Εν­δει­κτι­κές είναι οι δη­λώ­σεις του νέου προ­έ­δρου του Ιν­στι­τού­του Εκ­παι­δευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής (ΙΕΠ) Γιάν­νη Αντω­νί­ου για τη ση­μα­σία της αξιο­λό­γη­σης του εκ­παι­δευ­τι­κού έργου και των εκ­παι­δευ­τι­κών. Λες και δε θυ­μό­μα­στε το 2014 όταν 2500 χι­λιά­δες εκ­παι­δευ­τι­κοί μπή­καν σε δια­θε­σι­μό­τη­τα στα πλαί­σια της προ­σπά­θειας της κυ­βέρ­νη­σης Σα­μα­ρά να επι­βάλ­λει την αξιο­λό­γη­ση στην εκ­παί­δευ­ση.

Στις δια­δο­χι­κές νο­μο­θε­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις που θα ακο­λου­θή­σουν το επό­με­νο διά­στη­μα, θα επι­χει­ρη­θεί να υλο­ποι­η­θούν όλα τα πα­ρα­πά­νω. Το Λύ­κειο με­τα­τρέ­πε­ται τα­χύ­τα­τα σε ένα σκλη­ρό εξε­τα­στι­κό κά­τερ­γο, ένα σχο­λείο αρι­στο­κρα­τι­κό, ακόμα πιο τα­ξι­κό για ολο­έ­να και λι­γό­τε­ρους. Η τρά­πε­ζα θε­μά­των και οι εξε­τα­στι­κοί φραγ­μοί θα εξα­σφα­λί­σουν αυτή του τη λει­τουρ­γία. Με την ει­σα­γω­γή της βάσης του 10 ου­σια­στι­κά ρί­χνουν την ευ­θύ­νη της “απο­τυ­χί­ας” στους μα­θη­τές για να κρύ­ψουν πως στό­χος τους είναι να μειώ­σουν δρα­στι­κά τους ει­σα­κτέ­ους στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση, ενι­σχύ­ο­ντας ιδιω­τι­κά κο­λέ­για, πα­ρα­παι­δεία και κα­τάρ­τι­ση.

Στο προ­σχέ­διο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για το 2020 άλ­λω­στε, που κα­τέ­θε­σε πρό­σφα­τα η ΝΔ, προ­βλέ­πε­ται μεί­ω­ση δα­πα­νών για την Παι­δεία κατά 0.1% του ΑΕΠ (πε­ρισ­σό­τε­ρα από 200 εκατ. €). Δεν υπάρ­χει επι­πλέ­ον χρη­μα­το­δό­τη­ση για προ­σλή­ψεις μό­νι­μου εκ­παι­δευ­τι­κού προ­σω­πι­κού. Το 2,87% του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού που δί­νε­ται για την παι­δεία (με συ­νο­λι­κή μεί­ω­ση 26,6% από το 2009) έχει τρα­γι­κές συ­νέ­πειες στις υπο­δο­μές και στα υλι­κο­τε­χνι­κά μέσα. Η παι­δεία γί­νε­ται εμπό­ρευ­μα για «λί­γους και εκλε­κτούς» Διά­φο­ροι ιδιώ­τες χο­ρη­γοί στο πλαί­σιο  του «αυ­τό­νο­μου» σχο­λεί­ου θα μπο­ρούν να “επι­βάλ­λουν” στα σχο­λεία τους κα­νό­νες της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας. Έτσι απαλ­λάσ­σε­ται το κρά­τος από την ευ­θύ­νη χρη­μα­το­δό­τη­σής της δη­μό­σιας εκ­παί­δευ­σης και προ­ω­θεί­ται η ιδιω­τι­κο­ποί­η­σή της.

Η κα­τά­στα­ση του εκ­παι­δευ­τι­κού προ­σω­πι­κού

Η φε­τι­νή χρο­νιά είχε μια πρω­το­τυ­πία. Έως σή­με­ρα δεν έχουν κα­λυ­φτεί τα κενά εκ­παι­δευ­τι­κού προ­σω­πι­κού. Μόνο εν μέρει και κα­θυ­στε­ρη­μέ­να κα­λύ­φτη­καν τέλος Νο­έμ­βρη, ενώ το ίδιο συ­νέ­βη και με την έγκρι­ση πε­ρί­που 600 ολι­γο­με­λών τμη­μά­των σε όλη την Ελ­λά­δα. Έγι­ναν ελά­χι­στοι διο­ρι­σμοί και 30.000 ανα­πλη­ρω­τές προ­σλή­φθη­καν μέχρι τώρα, ενώ 40.000 εκ­παι­δευ­τι­κοί απο­χώ­ρη­σαν  την τε­λευ­ταία δε­κα­ε­τία. Τα  πολ­λα­πλά αντι­κεί­με­να, τα με­γά­λα τμή­μα­τα και οι διαρ­κείς με­τα­κι­νή­σεις έχουν εξου­θε­νώ­σει τους εκ­παι­δευ­τι­κούς που ταυ­τό­χρο­να βλέ­πουν τους μι­σθούς να μη μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν το κό­στος ζωής Επι­πλέ­ον τα 67 χρό­νια ως όριο συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης και το πά­γω­μα των προ­σλή­ψε­ων κά­νουν την εκ­παι­δευ­τι­κή δια­δι­κα­σία όλο και λι­γό­τε­ρο θελ­κτι­κή για τους μα­θη­τές και τις μα­θή­τριες και όλο και δυ­σκο­λό­τε­ρη για τους όλο και πιο ηλι­κιω­μέ­νους εκ­παι­δευ­τι­κούς.

Οι ανα­πλη­ρω­τές/τριες έχουν γίνει οι εί­λω­τες της εκ­παί­δευ­σης. Δεν είναι μόνο η ερ­γα­σια­κή ομη­ρία, οι ίδιες υπο­χρε­ώ­σεις με τους μο­νί­μους χωρίς να έχουν τα ίδια δι­καιώ­μα­τα με αυ­τούς, η απέ­ρα­ντη τα­λαι­πω­ρία για την εξεύ­ρε­ση στέ­γης στα νησιά και όχι μόνο, οι ανε­παρ­κείς μι­σθοί και το μοί­ρα­σμα του ωρα­ρί­ου τους σε τέσ­σε­ρα ή και πέντε σχο­λεία. Είναι κυ­ρί­ως η ερ­γα­σια­κή ανα­σφά­λεια, η έλ­λει­ψη προ­ο­πτι­κής μια που οι μό­νι­μοι διο­ρι­σμοί έχουν πάψει εδώ και χρό­νια, και το γε­γο­νός ότι η ανα­πλή­ρω­ση γί­νε­ται στα­δια­κά η «κα­νο­νι­κό­τη­τα» στην εκ­παί­δευ­ση. Ακόμα και οι 4500 διο­ρι­σμοί στην ει­δι­κή αγωγή έχουν με­τα­φερ­θεί για το 2020 πα­ρό­τι είχαν εγ­γρα­φεί στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Ούτε κου­βέ­ντα για τους 10000 διο­ρι­σμούς στην γε­νι­κή παι­δεία που υπο­τί­θε­ται είχε δρο­μο­λο­γή­σει προ­ε­κλο­γι­κά η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση. Οι πί­να­κες των εκ­παι­δευ­τι­κών ει­δι­κής αγω­γής που πα­ρά­χθη­καν με το προ­σο­ντο­λό­γιο Γα­βρό­γλου δι­καί­ω­σαν την εκ­παι­δευ­τι­κή Αρι­στε­ρά που ισχυ­ρί­ζο­νταν ότι δη­μιουρ­γεί­ται μια κι­νού­με­νη άμμος όπου κα­νέ­νας και καμία δε θα μπο­ρεί να είναι σί­γου­ρος/η αν θα δου­λέ­ψει την επό­με­νη χρο­νιά. Κα­νέ­νας σο­βα­ρός αγώ­νας δε μπο­ρεί να γίνει στην εκ­παί­δευ­ση αν δε μπουν οι ανα­πλη­ρω­τές και ανα­πλη­ρώ­τριες στη μάχη. Ο αγώ­νας για μα­ζι­κούς και μό­νι­μους διο­ρι­σμούς μας αφορά όλους και όλες!

Η ση­μα­σία των εκλο­γών

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια βλέ­που­με την άνοδο της ΔΑΚΕ στο χώρο της εκ­παί­δευ­σης. Η κυ­ριαρ­χία της στις ΕΛΜΕ και την ΟΛΜΕ πα­ρα­λύ­ει το εκ­παι­δευ­τι­κό κί­νη­μα στο χώρο της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης. Η συμ­μα­χία ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ, ΣΥΝΕΚ στην ηγε­σία των εκ­παι­δευ­τι­κών συν­δι­κά­των κρα­τά­ει τον κλάδο αδρα­νή και τον κάνει εύ­κο­λο θύμα της κυ­βερ­νη­τι­κής πο­λι­τι­κής. Αυτή η κα­τά­στα­ση πρέ­πει να αλ­λά­ξει. Η ενω­τι­κή πο­λι­τι­κή είναι το κλει­δί σε μια τέ­τοια κα­τεύ­θυν­ση. Γιατί δεν αρκεί να δια­πι­στώ­νου­με τις δυ­σκο­λί­ες που υπάρ­χουν. Χρειά­ζε­ται και ένας τρό­πος για να τις ξε­περ­νά­με. Ζούμε σε μια πε­ρί­ο­δο που τα μη­νύ­μα­τα της αντί­στα­σης στις νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πο­λι­τι­κές έρ­χο­νται από διά­φο­ρα ση­μεία του πλα­νή­τη, από τη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή έως τις αρα­βι­κές χώρες και την Κϊνα, και που μια σειρά αγώ­νες και μα­ζι­κές δια­δη­λώ­σεις, όπως του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, δεί­χνουν ότι ο πάγος αρ­χί­ζει να ρα­γί­ζει και στην Ελ­λά­δα. Είναι και­ρός αυτή η διά­θε­ση για αντί­στα­ση να απο­τυ­πω­θεί και στην κάλπη, αλ­λά­ζο­ντας τους συ­σχε­τι­σμούς, ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η ορ­γά­νω­ση της αντί­στα­σης. Αυτό είναι το βα­σι­κό δια­κύ­βευ­μα για τις λίγες μέρες που έχουν μεί­νει μέχρι τις εκλο­γές των ΕΛΜΕ.

*Ο Νίκος Ανα­στα­σιά­δης είναι μέλος του σχή­μα­τος “Αγω­νι­στι­κές Πα­ρεμ­βά­σεις – Αλ­λη­λεγ­γύη – Συ­νερ­γα­ζό­με­νοι” στη Β ΕΛΜΕ Θεσ­σα­λο­νί­κης

/rproject.gr/