Ενάντια στις πολύπλευρες σεξιστικές επιθέσεις

Οργάνωση της φεµινιστικής απεργίας στις 8 Μάρτη

Στις 10 Γε­νά­ρη πρα­γµα­το­ποι­ή­θη­κε η Συ­νέ­λευ­ση της 8ης Μάρτη στην, για άλλη µια φορά, κα­τά­µε­στη αί­θου­σα της ΑΔΕΔΥ που φι­λο­ξε­νεί συχνά τις συ­να­ντή­σεις της Συ­νέ­λευ­σης. Είναι πια φα­νε­ρό το γε­γο­νός ότι ένα στα­θε­ρό δυ­να­µι­κό γυ­ναι­κών από διά­φο­ρους χώ­ρους και δια­φό­ρων χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών (ερ­γα­ζό­µε­νες και άνερ­γες, φοι­τή­τριες και συ­ντα­ξιού­χες κλπ) έχει γίνει ορ­γα­νι­κό κο­µµά­τι της Συ­νέ­λευ­σης 8 Μάρτη. Η ζω­ντά­νια και οι ιδέες που τί­θε­νται για το πώς θα κα­τα­φέ­ρου­µε να ορ­γα­νώ­σου­µε συλ­λο­γι­κά, µε έµπνευ­ση και ρι­ζο­σπα­στι­κά τη φε­τι­νή 8 Μάρτη επι­βε­βαιώ­νουν την όρεξή µας, ώστε η Πα­γκό­σµια Φε­µι­νι­στι­κή Απερ­γία να απο­τε­λέ­σει στο εξής κε­ντρι­κό αγω­νι­στι­κό κόµβο για το ελ­λη­νι­κό φε­µι­νι­στι­κό κί­νη­µα.

Σαπφώ Διαμαντοπούλου

Οι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πο­λι­τι­κές της κυ­βέρ­νη­σης της Νέας Δη­µο­κρα­τί­ας, οι οποί­ες ακο­λου­θούν τις επι­λο­γές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, απει­λούν να συρ­ρι­κνώ­σουν ακόµα πε­ρισ­σό­τε­ρο τις κοι­νω­νι­κές δα­πά­νες που αφο­ρούν άµεσα και έµµε­σα τις γυ­ναί­κες. Την ίδια ώρα που οι γυ­ναί­κες ερ­γα­ζό­µε­νες (ελα­στι­κά ή µη) βλέ­πουν το ει­σό­δη­µά τους να πε­τσο­κό­βε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο, ενώ είναι οι ίδιες (και συ­χνό­τε­ρα οι µε­τα­νά­στριες) που κα­λού­νται να κα­λύ­ψουν το κενό του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, ανα­λα­µβά­νο­ντας σε κα­θε­στώς από­λυ­της ερ­γα­σια­κής επι­σφά­λειας τη φρο­ντί­δα ευ­πα­θών κοι­νω­νι­κών οµά­δων, όπως οι ηλι­κιω­µέ­νοι, τα παι­διά, οι ψυ­χι­κά ασθε­νείς κλπ, η κυ­βέρ­νη­ση δια­θέ­τει υπέ­ρο­γκα ποσά για επι­θε­τι­κά εξο­πλι­στι­κά προ­γρά­µµα­τα και ενι­σχύ­ει τις ΝΑ­ΤΟϊ­κές βά­σεις στον ελ­λα­δι­κό χώρο, στη­ρί­ζο­ντας έτσι πι­θα­νές ιµπε­ρια­λι­στι­κές επε­µβά­σεις στη Μέση Ανα­το­λή.

Ιδε­ο­λο­γι­κή επί­θε­ση

Θυ­µό­µα­στε την πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης να πα­ρέ­χει επι­δό­µα­τα στις µη­τέ­ρες κάτω των 30, ενώ σή­µε­ρα οι µη­τέ­ρες ερ­γα­ζό­µε­νες τόσο του ιδιω­τι­κού όσο και του δη­µό­σιου τοµέα απο­λα­µβά­νουν ελά­χι­στα δι­καιώ­µα­τα σε άδειες ασθέ­νειας, κύ­η­σης, µη­τρό­τη­τας, προ­γεν­νη­τι­κού ελέγ­χου κλπ, ενώ η απει­λή της από­λυ­σης είναι διαρ­κής. Παρ’ ότι η συ­γκε­κρι­µέ­νη πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης απο­σύρ­θη­κε, η ιδε­ο­λο­γι­κή επί­θε­ση πα­ρα­µέ­νει και την πα­ρα­κο­λου­θού­µε να παίρ­νει σάρκα και οστά µέσα από την προ­πα­γάν­δα που έχει εξα­πλω­θεί τον τε­λευ­ταίο καιρό κατά των αµβλώ­σε­ων. Λίγες ηµέ­ρες νω­ρί­τε­ρα, αρ­κε­τοί στα­θµοί του µετρό γέ­µι­σαν µε αφί­σες της κα­µπά­νιας «Αφή­στε µε να ζήσω», κί­νη­ση που συ­στά­θη­κε πριν από πε­ρί­που δύο χρό­νια από ορ­θό­δο­ξα χρι­στια­νι­κά σω­µα­τεία και µε την υπο­τή­ρι­ξη της Ανώ­τα­της Συ­νο­µο­σπον­δί­ας Πο­λυ­τέ­κτων (µε τη συ­µµε­το­χή και της ΣΦΕΒΑ, ορ­γά­νω­σης Βο­ρειοη­πει­ρω­τι­κού Αγώνα, γνω­στής για την ακρο­δε­ξιά δράση της). Ευ­τυ­χώς, οι αντι­δρά­σεις από µια ση­µα­ντι­κή πλειο­ψη­φία της κοι­νω­νί­ας ήταν άµε­σες και το Υπουρ­γείο Με­τα­φο­ρών ανα­γκά­στη­κε να τις απο­σύ­ρει. Ωστό­σο, δεν πρέ­πει να υπο­τι­µή­σου­µε τη συ­ντη­ρη­τι­κή στρο­φή που συ­ντε­λεί­ται σε θε­σµι­κό επί­πε­δο, αλλά και τη δυ­να­τό­τη­τά της να βρί­σκει ακρο­α­τή­ρια που τάσ­σο­νται ενά­ντια στο κε­κτη­µέ­νο δι­καιώ­µα των γυ­ναι­κών στην αυ­το­διά­θε­ση των σω­µά­των τους. Είναι επο­µέ­νως του­λά­χι­στον υπο­κρι­τι­κή η επι­λο­γή του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη να προ­τεί­νει την Αι­κα­τε­ρί­νη Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου (πρό­ε­δρο του ΣτΕ) ως Πρό­ε­δρο της Δη­µο­κρα­τί­ας, η οποία πρό­κει­ται να γίνει έτσι η πρώτη γυ­ναί­κα κά­το­χος αυτής της θέσης. Η αδια­φο­ρία της κυ­βέρ­νη­σης για τις ζωές των γυ­ναι­κών του 99% της κοι­νω­νί­ας δεν «ξε­πλέ­νε­ται» µε την επι­λο­γή µιας γυ­ναί­κας της αστι­κής τάξης και του συ­στή­µα­τος στη συ­γκε­κρι­µέ­νη θε­σµι­κή θέση, όπως άλ­λω­στε δεν συ­νέ­βη µε την πε­ρί­πτω­ση της Χί­λα­ρι Κλί­ντον, της Μάρ­γκα­ρετ Θά­τσερ ή της Λα­γκάρντ.

Ως Συ­νέ­λευ­ση 8 Μάρτη βρε­θή­κα­µε το µε­ση­µέ­ρι του Σαβ­βά­του 18 Γε­νά­ρη στο στα­θµό του µετρό στο Σύ­ντα­γµα, το­πο­θε­τώ­ντας πανό µε κε­ντρι­κό σύν­θη­µα «Ήξε­ρες ότι το σώµα σου είναι δικό σου;» και µοι­ρά­ζο­ντας το κεί­µε­νο της συ­νέ­λευ­σης, δη­λώ­σα­µε έτσι ότι υπε­ρα­σπι­ζό­µα­στε το δι­καί­ω­µα στην έκτρω­ση για όσες το επι­λέ­γουν. Η αντα­πό­κρι­ση απ’ τις πε­ρισ­σό­τε­ρες και τους πε­ρισ­σό­τε­ρους που βρέ­θη­καν στο ση­µείο ήταν εξαι­ρε­τι­κά θε­τι­κή υπερ της πρω­το­βου­λί­ας µας. Δεν έλει­ψαν φυ­σι­κά και ορι­σµέ­νες συ­ντη­ρη­τι­κές αντι­δρά­σεις, οι οποί­ες όµως απο­τέ­λε­σαν µε­µο­νω­µέ­να πε­ρι­στα­τι­κά.

Γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες

Την ίδια εβδο­µά­δα και συ­γκε­κρι­µέ­να τη Δευ­τέ­ρα στις 13 Γε­νά­ρη ξε­κί­νη­σε στο Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο η δίκη για το βια­σµό και τη γυ­ναι­κο­κτο­νία της Ελέ­νης Το­πα­λού­δη στη Ρόδο το Νο­έ­µβριο του 2018, υπό­θε­ση που κυ­ριάρ­χη­σε στη δη­µο­σιό­τη­τα λόγω της αγρί­ο­τη­τάς της. Είναι ιδιαί­τε­ρα εξορ­γι­στι­κό το γε­γο­νός ότι από µία τέ­τοια δίκη εξαι­ρέ­θη­καν από το δι­κη­γό­ρο των δο­λο­φό­νων οι δύο µο­να­δι­κές γυ­ναί­κες ένορ­κοι, χωρίς να χρειά­ζε­ται από νο­µι­κής πλευ­ράς δι­καιο­λό­γη­ση της επι­λο­γής από τη µεριά της υπε­ρά­σπι­σης. Η από­δο­ση δι­καιο­σύ­νης στη µνήµη της Ελέ­νης, όπως και όλων των γυ­ναι­κών που έχουν πέσει θύ­µα­τα βια­σµού και γυ­ναι­κο­κτο­νί­ας, απο­τε­λεί κρί­σι­µο ζή­τη­µα για το φε­µι­νι­στι­κό κί­νη­µα. Ως Συ­νέ­λευ­ση 8 Μάρτη βρι­σκό­µα­σταν από νωρίς το πρωί έξω απ΄το δι­κα­στή­ριο, δη­λώ­νο­ντας την αλ­λη­λεγ­γύη µας στην οι­κο­γέ­νεια της Ελέ­νης Το­πα­λού­δη. Θα εί­µα­στε πα­ρού­σες και στις 28 Γε­νά­ρη, όταν θα συ­νε­χι­στεί η δίκη µε τις κα­τα­θέ­σεις των υπό­λοι­πων µαρ­τύ­ρων, για να θυ­µί­ζου­µε ότι για τους βια­σµούς και τις γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες ευ­θύ­νε­ται ο ρόλος που έχει φορ­τώ­σει ο κα­πι­τα­λι­σµός στις γυ­ναί­κες.

Προ­χω­ρώ­ντας προς την 8 Μάρτη και προσ­δο­κώ­ντας φέτος να δια­δη­λώ­σου­µε όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρες και πε­ρισ­σό­τε­ροι ενά­ντια στη σε­ξι­στι­κή κα­τα­πί­ε­ση και εκµε­τάλ­λευ­ση, η Συ­νέ­λευ­σή µας ορ­γα­νώ­νει µέσα από θε­µα­τι­κές οµά­δες ερ­γα­σί­ας την πο­ρεία µας προς τη φε­µι­νι­στι­κή απερ­γία. Ακο­λου­θώ­ντας το πα­ρά­δει­γµα των συ­να­γω­νι­στριών µας στην Ισπα­νία και την Ελ­βε­τία, λει­τουρ­γού­µε µέσα από οµά­δες που δια­χει­ρί­ζο­νται τα υλικά µας (αφί­σες, λο­γό­τυ­πο, κον­κάρ­δες, αυ­το­κόλ­λη­τα κλπ), τα καλ­λι­τε­χνι­κά δρώ­µε­να που θα υπάρ­ξουν την ίδια µέρα στο κέ­ντρο της Αθή­νας (συ­ναυ­λί­ες, θε­α­τρι­κά κλπ), την πα­ρέ­µβα­σή µας στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα κλπ.

Εκ­δή­λω­ση

Στις 5 Φλε­βά­ρη θα πρα­γµα­το­ποι­η­θεί στο αµφι­θέ­α­τρο του ΤΕΕ (Νίκης 4 στο Σύ­ντα­γµα) εκ­δή­λω­ση της Συ­νέ­λευ­σης 8 Μάρτη µε θέµα τη σε­ξι­στι­κή εκµε­τάλ­λευ­ση και κα­τα­πί­ε­ση στους ερ­γα­σια­κούς χώ­ρους και γε­νι­κό­τε­ρα την ερ­γα­σια­κή πρα­γµα­τι­κό­τη­τα των γυ­ναι­κών στην Ελ­λά­δα του 2020. Οι κε­ντρι­κές οµι­λή­τριες, προ­ερ­χό­µε­νες από δια­φο­ρε­τι­κά ερ­γα­σια­κά πε­ρι­βάλ­λο­ντα (από επι­σι­τι­σµό, οδο­κα­θα­ρί­στρια, µε­τα­νά­στρια, ερ­γα­το­λό­γος), µπο­ρούν να ανα­δεί­ξουν η κα­θε­µία ξε­χω­ρι­στά τα προ­βλή­µα­τα που αντι­µε­τω­πί­ζουν ως ερ­γα­ζό­µε­νες γυ­ναί­κες. Το επό­µε­νο διά­στη­µα και µε αφο­ρµή τη συ­γκε­κρι­µέ­νη εκ­δή­λω­ση σχε­διά­ζου­µε ως Συ­νέ­λευ­ση να κά­νου­µε ορι­σµέ­νες εξο­ρµή­σεις σε ερ­γα­σια­κούς χώ­ρους, στα πα­νε­πι­στή­µια, αλλά και σε κε­ντρι­κά ση­µεία της πόλης, όπου θα έχου­µε την ευ­και­ρία να µοι­ρά­σου­µε τα υλικά µας, να συ­νο­µι­λή­σου­µε και µε άλλες γυ­ναί­κες ερ­γα­ζό­µε­νες ή άνερ­γες, φοι­τή­τριες κλπ, ώστε να δυ­να­µώ­σου­µε ακόµη πε­ρισ­σό­τε­ρο τις φωνές µας ενά­ντια στην έµφυ­λη εκµε­τάλ­λευ­ση και τη σε­ξι­στι­κή κα­τα­πί­ε­ση. Τέλος, η Συ­νέ­λευ­σή µας ορ­γα­νώ­νει στις 8 Φλε­βά­ρη πάρτι οι­κο­νο­µι­κής ενί­σχυ­σης, για να κου­βε­ντιά­σου­µε σε ένα πιο χα­λα­ρό κλίµα ιδέες και προ­βλη­µα­τι­σµούς, αλλά και να δια­σκε­δά­σου­µε µαζί ένα µήνα ακρι­βώς πριν τη φε­µι­νι­στι­κή απερ­γία.

rproject.gr/