Επιστήμονες, περιβαλλοντικές οργανώσεις και ευαίσθητοι πολίτες δεν παύουν να τονίζουν τους κινδύνους που υπάρχουν διάσπαρτοι πλέον στον πλανήτη για το μέλλον του(ς)…
Γιώργος Σταματόπουλος
Υπερθέρμανση, βιομηχανικά λύματα που μολύνουν ωκεανούς, λίμνες, ποτάμια, πηγές, εξορύξεις, ανέλεγκτες ανεμογεννήτριες, απίστευτες ποσότητες πλαστικών συσκευασιών και πλαστικά φαγητά, απέραντα σκουπίδια που δεν μετασχηματίζονται σε ενέργεια, αδυναμία πρόσβασης σε καθαρό νερό για εκατομμύρια ανθρώπους στο μισό ημισφαίριο της Γης, τήξη των αιώνιων παγετώνων, ερήμωση της υπαίθρου σε όλον σχεδόν τον γνωστό κόσμο. Με λίγα λόγια, κόλαση, ορατή μάλιστα -παρ’ όλα αυτά οι κυβερνήσεις κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά στην αχαλίνωτη διάθεση τω εταιρειών να πλουτίσουν και ας χαθεί ο κόσμος.
Η διατροφή έπαψε να είναι προσαρμοσμένη στις φυσικές ανάγκες, πολλά είδη του ζωικού βασιλείου εξαφανίζονται, το οικοσύστημα παραπαίει. Ολα αυτά τρομάζουν, αλλά όχι πολλούς. Οι λίγοι παλεύουν να ευαισθητοποιήσουν τους πολλούς αλλά μάλλον ματαιοπονούν -οι πολλοί στον νήδυμό μας [στον λήθαργό μας]. Και τι δεν γράφεται για τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής [σωστά τα περισσότερα].
Εχει γούστο ότι πολλές από αυτές τις αγωνίες έχουν διατυπωθεί εδώ και δύο χιλιάδες διακόσια χρόνια. Υπάρχει ένα βιβλίο που αποδίδεται στον Πλούταρχο με τον τίτλο «Γρύλλος» και υπότιτλο «Περί του τα άλογα λόγω χρήσθαι», εκδόσεις Στιγμή, που δεν χορταίνει κανείς να το διαβάζει και να χαμογελά γλυκόπικρα, αφού είναι γραμμένο με τόλμη, χιούμορ και οξύνοια, γεμάτο «καρφιά» για τους ανθρώπους και λίαν υπερασπιστικό της νοημοσύνης των ζώων.
Ο Γρύλλος είναι ένας από τους συντρόφους του Οδυσσέα τους οποίους η Κίρκη έχει μεταμορφώσει σε γουρούνια. Σε αυτόν παραπέμπει η μάγισσα τον Οδυσσέα όταν ο τελευταίος απαιτεί να τους επαναφέρει στην ανθρώπινη μορφή τους. Α, μπα.
Ο Γρύλλος του λέει ξεκάθαρα ότι αυτός και οι μεταμορφωμένοι σύντροφοί του δεν έχουν καμία όρεξη να ξαναγίνουν άνθρωποι μια και τώρα ζουν πιο ευτυχισμένοι. Ακολουθούν σπαρταριστοί διάλογοι με κύριο επιχείρημα ότι τα ζώα διαθέτουν λογική και αρετές που υπερτερούν των ανθρώπων [αναφέρονται πολλά παραδείγματα, πειστικά δε]. Γράφει ο μεταφραστής Μενέλαος Χριστόπουλος: «Στο τέλος του έργου η ανατροπή είναι πλήρης: ο Γρύλλος θριαμβεύει, ο πολυμήχανος Οδυσσέας κατατροπώνεται και η σάτιρα, παρά τους συχνούς κοινούς τόπους, λειτουργεί αποτελεσματικά χάρη στην έξυπνη χρήση της σοφιστικής».
Πανέξυπνο έργο και όχι μόνο για την εποχή του· από τότε ήταν γνωστό ότι ο άνθρωπος ήταν το πιο ταλαίπωρο από όλα τα ζώα (φιλοπονώτατον και βαρυ>ποτμότατον).
Ποτέ λιοντάρι δεν γίνεται δούλος σε λιοντάρι, όπως γίνεται ο άνθρωπος σε άλλον άνθρωπο κάνοντας τη δειλία δουλεία. Τα γουρούνια όταν αρρωσταίνουν πηγαίνουν στα ποτάμια να βρουν καβούρια. Οι χελώνες όταν φάνε οχιά τρώνε από πάνω ρίγανη και οι κρητικές αίγες όταν τρυπηθούν από βέλος ψάχνουν για δίκταμο το οποίο αποβάλλει την αιχμή του βέλους. Και μια καταγγελία για τα ζώα που εξημερώνουμε. Τα αναγκάζουμε να γευτούν λιχουδιές και τα χαϊδεύουμε ώστε να νιώσουν χαρές που δεν είναι στη φύση τους. Χάνουν έτσι τη ζωτικότητά τους και υπομένουν την εξημέρωση σαν εκφυλισμό της άγριας ζωικής δύναμής τους.
Απολαυστικό και παιδαγωγικό, ακόμη και σήμερα. Να παρηγορηθούμε ότι η ανισορροπία του οικοσυστήματος δεν είναι φαινόμενο των καιρών μας μόνο.
efsyn.gr/
