Η προσφυγική κρίση απαιτεί ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και όχι βία  Σειρά προτάσεων από τους Πράσινους

Η προσφυγική κρίση απαιτεί ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και όχι βία Σειρά προτάσεων από τους Πράσινους

  • |

Από έλλειψη προετοιμασίας και ψυχραιμίας χαρακτηρίζονται μια σειρά από ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης που έχει ξεσπάσει στα εξωτερικά σύνορα της χώρας, εκτιμούν οι Πράσινοι. Και δηλώνουν πως δεν αποδέχονται να παρακολουθούν ένα απαράδεκτο παιχνίδι, που χρησιμοποιεί ως σάκο του μποξ τους ταλαίπωρους πρόσφυγες του πολέμου.

Η κυβέρνηση πρέπει να αντιμετωπίσει την κρίση ορθολογικά, ως μια από τις ανθρωπιστικές / προσφυγικές κρίσεις που βιώσαμε εδώ και έναν αιώνα, και να ζητήσει την από κοινού αντιμετώπισή της με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Δεν είναι μια κρίση που μπορεί να διαχειριστεί μόνη της η Ελλάδα -και μάλιστα με αστυνομικά και στρατιωτικά μέσα-αλλά μια κρίση που απαιτεί την ευρωπαϊκή συμμετοχή και αλληλεγγύη.

Είναι σαφές ότι ο Ερντογάν χρησιμοποιεί το δράμα των προσφύγων / μεταναστών που βρίσκονται στην Τουρκία για να απαιτήσει περισσότερα χρήματα και πολιτική υποστήριξη από την ΕΕ για τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στη Β. Συρία. Είχε προαναγγείλει εδώ και καιρό ότι θα σταματήσει να εμποδίζει τα εκατομμύρια πρόσφυγες να μετακινηθούν προς την ΕΕ και θα ανοίξει τα σύνορα. Και πριν λίγες μέρες το έκανε για έναν μικρό -ακόμα- αριθμό προσφύγων που μετακινήθηκαν προς τα ελληνοτουρκικά σύνορα με κάθε μέσο.

Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, επέλεξε τη χειρότερη δυνατή «λύση», με το να μετατρέψει την κρίση σε ζήτημα «εισβολής» ή «ασύμμετρου πολέμου» και «εθνικής ασφάλειας», αντί να επιδιώξει άμεση εμπλοκή της ΕΕ. Μια σειρά από ενέργειες που ακολούθησαν, κινδυνεύουν να μας βυθίσουν σε αδιέξοδα και μεγαλύτερα προβλήματα, εκτιμούν οι Πράσινοι -Πρωτοβουλία για ένα νέο ενωτικό Πράσινο κόμμα.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

Α. Τι δεν θα έπρεπε να κάνουμε:

–  Ήδη διεθνείς οργανισμοί όπως η ‘Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες επισημαίνουν παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και του δικαιώματος για άσυλο, ενώ η αναστολή της δυνατότητας υποβολής αιτήματος ασύλου και η καταδίκη ατόμων για παράτυπη είσοδο στο ελληνικό έδαφος δεν συνάδουν ούτε με την προσπάθεια εκτόνωσης της έντασης ούτε με την ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων ασύλου ακόμα και σε περιόδους κρίσεων.

– Δεν εξασφαλίζουμε ουσιαστική βοήθεια από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αφού δεν υπάρχει Κοινή Άμυνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ακόμα και αν ήταν η συγκεκριμένη κρίση θέμα εθνικής ασφάλειας και οι άλλες κυβερνήσεις το αντιμετώπιζαν ως τέτοιο.

– Η ελληνική κυβέρνηση περιορίζει τη δυνατότητα να ζητήσουμε κάτι ρεαλιστικό από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Αντιγράφει ρητορική και πρακτικές που είδαμε να εφαρμόζουν αυταρχικές κυβερνήσεις, όπως της Ουγγαρίας. Και τώρα εισπράττει ως κυβερνόν κόμμα την έξαρση των ρατσιστικών και ακροδεξιών φωνών για τις προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει.

–  Η ελληνική κυβέρνηση θέτει σε κίνδυνο το κύρος της χώρας αλλά και μας εκθέτει σε κινδύνους μιας μεγαλύτερης κλιμάκωσης, που μπορεί να οδηγήσει – αφού σε αυτή τη βάση αντιμετωπίζεται σήμερα – ακόμα και σε στρατιωτική/πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία ή έστω σε μεγάλης χρονικής διάρκειας συγκρούσεις στα σύνορα.

Παρόμοιες κρίσεις, είτε με ευθύνη του Ερντογάν είτε και χωρίς αυτόν, θα βιώνουμε και στο μέλλον, όσο οι πόλεμοι, τα αυταρχικά καθεστώτα, η κλιματική κρίση, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καλά κρατούν. Επομένως, η αντιμετώπιση παρόμοιων κρίσεων πρέπει να γίνεται με τρόπους που υποδεικνύουν πώς θα αναιρέσουμε όσα οδηγούν σε προσφυγιά, όχι με μέσα και τρόπους που γίνονται μέρος του προβλήματος.

Β. Τι πρέπει να κάνουμε:

Καλούμε την κυβέρνηση να αλλάξει στρατηγική και να βασιστεί σε μια προσέγγιση από κοινού με την Ευρώπη αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής / προσφυγικής κρίσης, αντί να στρέφει τη διεθνή κοινή γνώμη εναντίον της χώρας, κάτι που αργά ή γρήγορα θα γίνει αν παραταθεί ή και κλιμακωθεί η χρήση αστυνομικής ή και στρατιωτικής βίας εναντίον των απελπισμένων ανθρώπων.

Οι Πράσινοι στηρίζουν τις παρεμβάσεις των Ευρωπαίων Πράσινων, που είναι σε εξέλιξη τόσο στο Ευρωκοινοβούλιο όσο και με τη συγκέντρωση χιλιάδων υπογραφών σε ένα ψήφισμα που δείχνει τη λύση και ξεκίνησαν δύο από τους πιο σημαντικούς ευρωβουλευτές των Γερμανών Πράσινων, οι  Sven Giegold και Erik Marquardt (ο δεύτερος μάλιστα ήταν παρών στα επεισόδια που στιγμάτισαν το νησί, επιθέσεων σε δημοσιογράφους, εκπροσώπους διεθνών οργανισμών και ΜΚΟ). Καλούμε όλους/ες να συνυπογράψουμε μαζικά το ψήφισμα:  Ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα: Η Γερμανία και η Ευρώπη πρέπει να προσφέρουν προστασία στους πρόσφυγες

Η λύση μπορεί να βασιστεί στα εξής σημεία:

1. Όλα τα ευρωπαϊκά κράτη να δεχθούν ένα ποσοστό των προσφύγων από την Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου, ώστε να μειωθεί η πίεση που υπάρχει, ενώ ο προσφυγικός πληθυσμός που θα παραμένει στα νησιά σε αξιοπρεπείς συνθήκες, θα πρέπει να παραμένει κάτω από το 20% του ντόπιου πληθυσμού. Χαιρόμαστε που οι Γερμανοί Πράσινοι πρωτοστατούν στην καμπάνια για να ηγηθεί η χώρα τους σε κάτι τέτοιο και συνεργαζόμαστε με πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις στην Ευρώπη, για να ακολουθήσουν κι άλλες χώρες. Ο στόχος πρέπει να είναι η ταχεία αλλά και δίκαιη κατανομή προσφύγων στην ΕΕ. Η ΕΕ να δεχτεί τη λήψη αιτήσεων ασύλου από τις ευρωπαϊκές πρεσβείες και προξενεία εντός της Τουρκίας για τους πρόσφυγες του πολέμου. Επίσης, να χρηματοδοτήσει Περιφέρειες και Δήμους για τη διετή απασχόληση και εκπαίδευση προσφύγων και μεταναστών σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτισμού και τρόπου ζωής, σε επαγγελματικές δεξιότητες αλλά και τις δημόσιες υποδομές υγείας, σχολικές κ.ά.

2. Ο χώρες της ΕΕ πρέπει να σταματήσουν να εμποδίζουν την οικογενειακή επανένωση προσφύγων που βρίσκονται στην Ελλάδα με τους συγγενείς τους στις χώρες αυτές. Πολλοί πρόσφυγες στην Ελλάδα -συμπεριλαμβανομένων πολλών ασυνόδευτων παιδιών- έχουν νόμιμο δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης σύμφωνα με τον Κανονισμό του Δουβλίνου. Όλες οι χώρες είναι υπεύθυνη για τη διαδικασία ασύλου τους. Πρέπει να μεταφερθούν εκεί που είναι οι οικογένειές τους. Το δικαίωμα ασύλου είναι ανθρώπινο δικαίωμα.

3. Τα άτομα που ζητούν προστασία εντός της ΕΕ δεν πρέπει να απελαύνονται χωρίς να εξετάζεται εξατομικευμένα το αίτημά τους για άσυλο. Ούτε πρέπει να περνάνε από δίκη, ακόμα και αν έχουν περάσει παράτυπα στην επικράτεια μας, εφόσον υποβάλλουν αίτημα ασύλου. Οι χώρες της ΕΕ πρέπει να στηρίξουν την Ελλάδα με τέτοιο τρόπο ώστε οι πρόσφυγες να αιτηθούν άσυλο  από τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και στη συνέχεια να έχουν πρόσβαση σε δίκαιη διαδικασία χορήγησης ασύλου. Μόνο μέσα από δίκαιες διαδικασίες ασύλου μπορεί να ελεγχθεί ποιος έχει ανάγκη προστασίας και ποιος δεν έχει. Η αποδοχή αιτημάτων ασύλου ήδη από τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, εξέτασή τους γρήγορα και δίκαια μέσα από κοινούς ευρωπαϊκούς μηχανισμούς και κατανομή όσων δικαιούνται προστασία σε διάφορες χώρες αναλογικά, προσφέρει ουσιαστική λύση γενικότερα, ώστε να μην δημιουργούνται παρόμοιες καταστάσεις στα σύνορα. Θα είχαμε πολλούς συμπαραστάτες σε μια τέτοια πολιτική, αφού το θέμα είναι πάνω στο τραπέζι των προτάσεων για την αλλαγή του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ.

 

4. Η αστυνομική και στρατιωτική βία κατά των προσφύγων πρέπει να σταματήσει, πριν οδηγήσει σε μεγαλύτερες εντάσεις. Η χρήση δακρυγόνων και αντλιών νερού επιδεινώνουν μόνο την κατάσταση ανάγκης και δεν επιλύουν κανένα πρόβλημα. Χρειάζεται να αναλάβουν ενεργό διαμεσολαβητικό ρόλο πολιτισμικοί διαμεσολαβητές και εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών και ανθρωπιστικών οργανώσεων για να εκτονωθεί η κατάσταση άμεσα. Καλούμε την ΕΕ να μην εγκαταλείψει αυτούς που ζητάνε προστασία. Οι δημοσιογράφοι και οι οργανώσεις στο πεδίο πρέπει να προστατεύονται και να είναι σε θέση να κάνουν το σημαντικό έργο τους ανεμπόδιστα. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να συνεργαστεί με την ΕΕ και τους Διεθνείς οργανισμούς και να διασφαλίσει την τήρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων σε όλα τα επίπεδα. Οι τοπικές αρχές πρέπει να επιβάλλουν το νόμο, αντί να παρακολουθούν παθητικά τα βίαια επεισόδια στα νησιά, που πρώτα κάνουν ζημιά στις νησιωτικές κοινωνίες.

5. Η χώρα μας να πάρει διεθνείς πρωτοβουλίες για την ειρήνευση στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή.

 

Γ. Η κρίση στα νησιά

Η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται ότι για άλλη μια φορά βρέθηκε αιφνιδιασμένη γύρω από το προσφυγικό / μεταναστευτικό. Από τις εκλογές του Ιουνίου βλέπουμε τις παλινωδίες της, με αποτέλεσμα αφενός να έχει εξαθλιωθεί η κατάσταση στα νησιά, κάτι που είναι σε βάρος τόσο των νησιωτικών κοινωνιών όσο και των ατόμων που έχουν στοιβαχθεί κατά χιλιάδες σε άθλιους πλέον χώρους «διαμονής». Αντί να βοηθήσει στη μεταφορά των περισσότερων ατόμων από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα -απαιτώντας να αναθεωρηθεί η ανόητη ρύθμιση που παγιδεύει κατά χιλιάδες τους αιτούντες άσυλο στα νησιά- η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να επιβάλλει και με την κυνική αστυνομική βία τη δημιουργία κλειστών κέντρων, που αφενός μετατρέπει τα νησιά σε μόνιμη φυλακή και αφετέρου δεν βασίζεται στο πλαίσιο μιας αξιοπρεπούς διαμονής των αιτούντων άσυλο μέχρι να εξεταστεί το αίτημά τους. Τα νησιά δεν υποφέρουν επειδή υπάρχουν πρόσφυγες, υποφέρουν γιατί έχουν στοιβαχθεί χιλιάδες πρόσφυγες σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης που απειλούν και την δική τους υγεία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και την ποιότητα ζωής που θέλουν να έχουν οι  νησιώτες. Η εξαθλίωση απελευθερώνει το τέρας του ρατσισμού, που δεν προσφέρει παρά μίσος, όχι λύσεις. Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ζητούν να αποσυμφορηθούν τα νησιά και θα μεταφερθεί το μεγαλύτερο ποσοστό του προσφυγικού/μεταναστευτικού πληθυσμού σε κατάλληλους χώρους στην ηπειρωτική Ελλάδα και ταυτόχρονα να βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής όσων διαμένουν στα νησιά.