Τα όπλα, τα μικρόβια και οι άτσαλοι

Οι νεοφιλελεύθεροι ηγέτες της Ευρώπης παίζουν κατενάτσιο με τον κορωνοϊό και θα χάσουν τον «πόλεμο» αφήνοντας πίσω τους, χιλιάδες νεκρούς και αποδιοργανωμένες κοινωνίες.

«Μη φεί­δε­σθε πυ­ρο­μα­χι­κών». Αυτή ήταν η μόνη δια­τα­γή που είχε δοθεί απευ­θεί­ας από τον κατά τα άλλα, με­γά­λο τσιγ­γού­νη, Μο­ντ­γκό­με­ρι στις συμ­μα­χι­κές δυ­νά­μεις οι οποί­ες αντι­με­τώ­πι­ζαν το να­ζι­στι­κό Άφρι­κα Κορπς στη μάχη του Ελ Αλα­μέιν. Μη φεί­δε­σθε πυ­ρο­μα­χι­κών, δη­λα­δή έχου­με «πό­λε­μο», έχου­με «μάχη», μην νοιά­ζε­στε για τα φυ­σίγ­για και τις χει­ρο­βομ­βί­δες. Ρίξτε, πυ­ρο­βο­λή­στε, ανα­τι­νάξ­τε. Μη φεί­δε­σθε πυ­ρο­μα­χι­κών, υπάρ­χουν σε αφθο­νία, για να επι­τευ­χθεί η τε­λι­κή νίκη. 

Γιάννης Νικολόπουλος

Όλη την προη­γού­με­νη εβδο­μά­δα, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι ηγέ­τες στην Ευ­ρώ­πη, είτε έκα­ναν εκ­κλή­σεις (απλώς εκ­κλή­σεις) στον ιδιω­τι­κό τομέα και τους πο­λί­τες να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους και να επι­δεί­ξουν ατο­μι­κή ευ­θύ­νη σε αυτές τις δύ­σκο­λες και άρ­ρω­στες μέρες, είτε κα­τέ­βα­ζαν τον στρα­τό στον δρόμο, για να επι­τη­ρεί τα μέτρα απα­γό­ρευ­σης κυ­κλο­φο­ρί­ας, ενώ το σύ­στη­μα στε­νά­ζει από την έλ­λει­ψη για­τρών, είτε άλ­λα­ζαν στρα­τη­γι­κή στο πεδίο της μάχης ενά­ντια στον ιό – από την… ανο­σία της αγέ­λης, στην κά­θε­τη απα­γό­ρευ­ση όλων των δη­μό­σιων συ­να­θροί­σε­ων μέσα σε λι­γό­τε­ρο από 48 ώρες!-είτε έσπευ­δαν να ανταλ­λά­ξουν δω­ρά­κια και ρου­σφέ­τια με την αι­σχρο­κέρ­δεια και την κερ­δο­σκο­πία, που ανθεί πάνω στα φέ­ρε­τρα των νε­κρών, είτε, τέλος, έκα­ναν τα στρα­βά μάτια, όταν για πα­ρά­δειγ­μα στην απο­νε­κρω­μέ­νη Λομ­βαρ­δία, ακόμη και σή­με­ρα, ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κό­σμος του Μι­λά­νου λει­τουρ­γεί, κι­νεί­ται, δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται και εμπο­ρεύ­ε­ται, λες και δεν τρέ­χει τί­πο­τα.

Όλα αυτά γιατί; Γιατί ενώ μας λένε ότι εί­μα­στε σε «πό­λε­μο», και παρά τα «γεν­ναιό­δω­ρα» πα­κέ­τα και το άνοιγ­μα της κά­νου­λας από την ΕΚΤ και την ΕΕ, τε­λι­κά είναι οι ίδιοι οι ηγέ­τες της Ευ­ρώ­πης που δεν ανα­λαμ­βά­νουν τις ατο­μι­κές, πο­λι­τι­κές και κυ­βερ­νη­τι­κές ευ­θύ­νες τους, και εντέ­λει, φεί­δο­νται πυ­ρο­μα­χι­κών…

Ακόμη και σή­με­ρα, σχε­δόν όλα τα μέτρα που ανα­κοι­νώ­νο­νται από τις Βρυ­ξέλ­λες, έως το Λον­δί­νο, και από τη Χάγη έως την Αθήνα, είναι εκνευ­ρι­στι­κά νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρα, φι­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κί­στι­κα – ακόμη και την ώρα της με­γα­λύ­τε­ρης και πιο κραυ­γα­λέ­ας διά­ψευ­σης της ΤΙΝΑ τους, αυτοί πα­ρα­μέ­νουν αρ­ρω­στη­μέ­να και απο­τυ­χη­μέ­να φο­ρείς της. Κά­νο­ντας τε­ρά­στια ζημιά τού­τες τις κρί­σι­μες ώρες.

Πάρτε το χα­μπά­ρι, όσο οι ηγέ­τες στην ΕΕ νο­μί­ζου ότι θα νι­κή­σουν τον κο­ρω­νο­ϊό με ελά­χι­στα κε­φά­λαια προς την υγεία και τα συ­στή­μα­τα της, κά­νο­ντας κου­το­πο­νη­ριές και μι­κρο­πο­λι­τι­κές διευ­θε­τή­σεις και δια­θέ­το­ντας ξανά χρή­μα­τα κατά προ­τε­ραιό­τη­τα στην το­ξι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και τις πα­ρα­φυά­δες της, τότε εί­μα­στε από χέρι χα­μέ­νοι.

Η Ευ­ρώ­πη χάνει τον «πό­λε­μο» με τον κο­ρω­νο­ϊό. Και αυτό κο­στί­ζει σε νε­κρούς, κο­στί­ζει σε πα­νι­κό, κο­στί­ζει σε φόβο, κο­στί­ζει την απο­διορ­γά­νω­ση των κοι­νω­νιών μας. Κο­στί­ζει και στη γα­μη­μέ­νη την οι­κο­νο­μία, τη οποία κατά τα άλλα, οι με­γά­λοι της προ­στά­τες, θέ­λουν να τη δια­σώ­σουν κατά προ­τε­ραιό­τη­τα.

Οι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες, από τον Τζόν­σον έως τον Ρούτε, και από τον Κόντε έως τον Μη­τσο­τά­κη, νο­μί­ζουν ότι θα στα­μα­τή­σουν τον ιό, παί­ζο­ντας κα­τε­νά­τσιο ή με­τα­θέ­το­ντας τις δικές τους ου­σια­στι­κά ευ­θύ­νες στις πλά­τες των πο­λι­τών τους. Νο­μί­ζουν ότι θα νι­κή­σουν στον «πό­λε­μο», ξο­δεύ­ο­ντας ακόμη και σή­με­ρα, πραγ­μα­τι­κά ελά­χι­στα, σε σχέση με τα πα­κέ­τα διά­σω­σης που ανα­κοι­νώ­νο­νται για τις επι­χει­ρή­σεις και την οι­κο­νο­μία, για τα συ­στή­μα­τα υγεί­ας και πε­ρί­θαλ­ψης, τα οποία όχι μόνο έχουν μπει σε δο­κι­μα­σία, αλλά τρί­ζουν και κα­ταρ­ρέ­ουν σαν σε ντό­μι­νο. Το ένα πίσω από το άλλο.

Στην Ισπα­νία, η φρι­κα­λέα κυ­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση Σάν­τσεθ είχε υπο­λο­γί­σει πως σε δυο μήνες θα ξέ­μπλε­κε με τον κο­ρω­νο­ϊό, και ότι ένας αριθ­μός πε­ρί­που 1.000 νε­κρών θα ήταν «επι­κοι­νω­νια­κά δια­χει­ρί­σι­μος» – ο αριθ­μός αυτός συ­μπλη­ρώ­θη­κε προ­χθές και χθες, η κυ­βέρ­νη­ση της Ισπα­νί­ας έσπευ­δε να επι­τά­ξει κλει­στά γυ­μνα­στή­ρια για να τα με­τα­τρέ­ψει άρον-άρον σε νο­σο­κο­μεία. Τέ­τοια ει­σή­γη­ση,, να πολ­λα­πλα­σια­στούν οι χώροι ια­τρι­κής πε­ρί­θαλ­ψης των ασθε­νών του κο­ρω­νοϊ­ού, υπήρ­χε ήδη από τα μέσα Φε­βρουα­ρί­ου και δεν είχε εφαρ­μο­στεί.

Στην Ολ­λαν­δία, η κυ­βέρ­νη­ση Ρούτε, παρά τις προει­δο­ποι­ή­σεις, δεν είχε θω­ρα­κί­σει υγειο­νο­μι­κά το λι­μά­νι του Ρό­τερ­νταμ και το αε­ρο­δρό­μιο του Σίπ­χολ, άφησε τις κρί­σι­μες απο­φά­σεις στις απο­κε­ντρω­μέ­νες διοι­κή­σεις και το πρω­το­βάθ­μιο σύ­στη­μα φρο­ντί­δας, που ελέγ­χε­ται σε με­γά­λο βαθμό μα­να­τζε­ρί­στι­κα από τις ιδιω­τι­κές εται­ρεί­ες ασφά­λι­σης, αρ­νή­θη­κε να ρι­σκά­ρει κε­φά­λαια της αναι­μι­κής ανά­πτυ­ξης για να ενι­σχύ­σει τα νο­σο­κο­μεία και τα κέ­ντρα υγεί­ας και η Ολ­λαν­δία μέ­τρα­γε 48 νε­κρούς για έναν μήνα θε­ω­ρώ­ντας ότι σε δυο μήνες θα ξε­μπέρ­δευε χωρίς δρα­στι­κά μέτρα ενί­σχυ­σης του συ­στή­μα­τος και μέσω της… ανο­σί­ας της αγέ­λης, καθώς οι υπο­λο­γι­σμοί έδει­χναν ότι ο κο­ρω­νο­ϊ­ός θα έμενε «ενερ­γός» για ένα-δύο χρό­νια – προ­χθές η Ολ­λαν­δία μέ­τρη­σε 48 νε­κρούς μέσα σε 12 ώρες και ο Ρούτε πα­ρέ­δω­σε ηνία και πνεύ­μα σε δυο νέους υπε­ρυ­πουρ­γούς που συ­γκε­ντρώ­νουν υπε­ρε­ξου­σί­ες στα χέρια τους, όμοιες με κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης. Αλλά, αυτή η θε­σμι­κή αλ­λα­γή δεν συν­δυά­ζε­ται ακόμη με γεν­ναία αύ­ξη­ση πόρων, μέσων και αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού στο σύ­στη­μα υγεί­ας, το οποίο όσο άρτιο και αν ήταν, απέ­δει­ξε πολύ σύ­ντο­μα τα δο­μι­κά και αν­θρώ­πι­να όρια του.

Στην Ελ­λά­δα, η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη και ο ίδιος προ­σω­πι­κά, με τα συ­νε­χή διαγ­γέλ­μα­τα του, κά­νουν εκ­κλή­σεις για την ατο­μι­κή ευ­θύ­νη των πο­λι­τών, τον αυ­το­πε­ριο­ρι­σμό και την πα­ρα­μο­νή στο σπίτι. Και το όλο ζή­τη­μα μοιά­ζει να εξα­ντλεί­ται εκεί. Αλλά, από την πλευ­ρά της κυ­βέρ­νη­σης, υφί­στα­ται ακόμη ο… αυ­το­πε­ριο­ρι­σμός σε μέσα, πό­ρους και αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό στο σύ­στη­μα υγεί­ας. Ακόμη δεν έχει επι­τα­χθεί ο ιδιω­τι­κός το­μέ­ας υγεί­ας και πε­ρί­θαλ­ψης, στο σύ­νο­λο του, για να δώσει τη μάχη. Ακόμη δεν έχει γίνει διε­θνές κά­λε­σμα υγειο­νο­μι­κής και έμ­ψυ­χης βο­ή­θειας ώστε να αντι­σταθ­μι­στούν οι απώ­λειες σε για­τρούς και νο­ση­λευ­τές που έφυ­γαν με­τα­νά­στες τα προη­γού­με­να χρό­νια. Ακόμη δεν έχει ξε­κι­νή­σει ένα πρό­γραμ­μα τα­χεί­ας εκ­παί­δευ­σης και στε­λέ­χω­σης των νο­σο­κο­μεί­ων και των κέ­ντρων υγεί­ας με τους φοι­τη­τές του 6ου έτους των Ια­τρι­κών Σχο­λών – εδώ που φτά­σα­με, και όσο το δυ­να­τό συ­ντο­μό­τε­ρα, πρέ­πει να δώ­σουν και αυτοί, τη μάχη.

Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη έκλει­σε τα ξε­νο­δο­χεία έως το τέλος Απρι­λί­ου, ενώ κα­νο­νι­κά θα έπρε­πε να υπο­δεί­ξει σή­με­ρα, ποια από αυτά τα ξε­νο­δο­χεία θα με­τα­τρα­πούν σε νο­σο­κο­μεία ανά την επι­κρά­τεια για τη φρο­ντί­δα των ασθε­νών από τον κο­ρω­νο­ϊό. Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη θα έπρε­πε να ψά­χνει χθες για κλει­στά γυ­μνα­στή­ρια και γή­πε­δα, που θα με­τα­φερ­θούν ασθε­νείς της νόσου. Η Ελ­λά­δα παί­ζει κα­τε­νά­τσιο και δεν δι­δά­σκε­ται ακόμη από τις κα­θυ­στε­ρή­σεις και τα λάθη των Ευ­ρω­παί­ων. Και δυ­στυ­χώς ξανά ισχύ­ει και θα ισχύ­σει το too little, too late. Αλλά με πό­σους, άραγε νε­κρούς;

Η Κίνα χρειά­στη­κε πε­ρί­που 4 μήνες για να ανα­κοι­νώ­σει ότι δεν υπάρ­χουν κρού­σμα­τα με­τά­δο­σης από άν­θρω­πο σε άν­θρω­πο, στο έδα­φος της – και αφού είχε κάνει όλα τα λάθη υπο­τί­μη­σης της κα­τά­στα­σης, κρυ­ψί­νοιας, απο­φυ­γής ανα­μέ­τρη­σης με το πρό­βλη­μα, λο­γο­κρι­σί­ας και αν­θρω­πο­κυ­νη­γη­τού όσων είχαν προει­δο­ποι­ή­σει και πο­λε­μή­σει τον ιό στα σπάρ­γα­να του. Τέσ­σε­ρις μήνες… Και ακόμη η κα­τά­στα­ση μπο­ρεί να μην έχει ελεγ­χθεί στο σύ­νο­λο της. Με όσα συ­ντε­λέ­στη­καν στην επαρ­χία Γου­χάν, ας κρα­τά­με μικρό κα­λά­θι με τις… ανα­κοι­νώ­σεις της κι­νε­ζι­κής κυ­βέρ­νη­σης.

Η Ευ­ρώ­πη και οι ηγέ­τες της, ατζα­μή­δες, άτσα­λοι, επαγ­γελ­μα­τί­ες του ψέ­μα­τος και της ΤΙΝΑ, έχουν κάνει μέχρι στιγ­μής, όλα τα λάθη της Κίνας και σχε­δόν κα­νέ­να από τα σωστά, πέρα από τις ανα­πό­φευ­κτες δια­τα­γές ούτε καν για στο­χευ­μέ­νη, γε­ω­γρα­φι­κά και χω­ρι­κά, υγειο­νο­μι­κά υπο­στη­ρι­ζό­με­νη και ελεγ­χό­με­νη, αλλά για γε­νι­κή κα­ρα­ντί­να και αυ­το­α­πο­μό­νω­ση. Και ήδη οι δια­βε­βαιώ­σει τους έχουν πάει στον κά­λα­θο των απορ­ριμ­μά­των – οι 15 μέρες, έγι­ναν δυο μήνες, έτσι όπως το πάμε, οι δυο μήνες, θα γί­νουν τε­τρά­μη­νο και βάλε.

Είναι μια σκλη­ρή και χα­μέ­νη άνοι­ξη. Ηγέ­τες της Ευ­ρώ­πης, μη φεί­δε­σθε πυ­ρο­μα­χι­κών. Και στα­μα­τή­στε την ατσα­λο­σύ­νη, την ατζα­μο­σύ­νη και τις σπα­σμω­δι­κές αλ­λα­γές στρα­τη­γι­κής αντι­με­τώ­πι­σης του κο­ρω­νοϊ­ού χωρίς πραγ­μα­τι­κή βού­λη­ση να επι­στρα­τεύ­σε­τε όλα τα μέσα, όλους τους πό­ρους και κυ­ρί­ως όλους τους κα­τάλ­λη­λους αν­θρώ­πους για τον «πό­λε­μο» με τον κο­ρω­νο­ϊό. Ο ιός μέχρι στιγ­μής επι­κρα­τεί και κερ­δί­ζει. Το μι­κρό­βιο νι­κά­ει. Ρίξτε στη μάχη, όλα τα δια­θέ­σι­μα όπλα, χωρίς τσιγ­γου­νιές και κου­το­πο­νη­ριές. Το κα­τε­νά­τσιο απέ­τυ­χε, ώρα για επί­θε­ση και δράση. Μη φεί­δε­σθε πυ­ρο­μα­χι­κών.

 

Το αίμα και τα σά­βα­να των νε­κρών στα χέρια τους
Πολύ αργά για χρήμα και δά­κρυα από την ΕΕ και την ΕΚΤ με τις πρό­σφα­τες απο­φά­σεις της Κο­μι­σιόν και της Λα­γκάρντ.

Πολύ αργά για δά­κρυα. Πολύ αργά για χρήμα. Δεν είμαι από αυ­τούς που θα πα­νη­γυ­ρί­σουν για τις πρό­σφα­τες απο­φά­σεις πρώτα της ΕΚΤ και μετά της ΕΕ. Της πρώ­της διά στό­μα­τος Κρι­στίν Λα­γκάρντ, που άνοι­ξε τα σε­ντού­κια και αγο­ρά­ζει κρα­τι­κά και ιδιω­τι­κά χρέη στην ΕΕ, ύψους 750 δις ευρώ! Επτα­κό­σια πε­νή­ντα δις ευρώ, ολο­γρά­φως για να το συ­νει­δη­το­ποι­ή­σου­με.

Της δεύ­τε­ρης, διά χει­λέ­ων, Ούρ­σου­λας φον ντερ Λάιεν. Η Κο­μι­σιόν ανα­στέλ­λει, λέει, το σύμ­φω­νο στα­θε­ρό­τη­τας και τον ζουρ­λο­μαν­δύα περί ελ­λειμ­μά­των προ­κει­μέ­νου τα κράτη – μέλη της ΕΕ να δα­πα­νή­σουν όσα κε­φά­λαια χρεια­στούν για να αντι­με­τω­πι­στεί η παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού και οι συ­νέ­πειες της στην οι­κο­νο­μία – τον χαβά τους, δη­λα­δή.

Δεν είμαι πει­σι­θά­να­τος, δεν είμαι και θα­να­το­λά­γνος. Δεν θα πα­νη­γυ­ρί­σω, όσο ίσως υπο­νό­η­σα κά­ποια στιγ­μή, επει­δή ο κο­ρω­νο­ϊ­ός ξε­βρά­κω­σε πολύ νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο κόσμο και ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο κα­πι­τα­λι­στι­κό και αστι­κό ντου­νιά, που ορ­κι­ζό­ταν νυ­χθη­με­ρόν στα θέ­σφα­τα και τα εί­δω­λα της λι­τό­τη­τας και των αντι­κοι­νω­νι­κών πο­λι­τι­κών, που φαί­νε­ται σή­με­ρα να γκρε­μί­ζο­νται με πά­τα­γο από τα βάθρα τους. Φαί­νε­ται, έγρα­ψα, επει­δή η αμε­τα­νό­η­τη το­πο­τη­ρή­τρια της Μέρ­κελ στις Βρυ­ξέλ­λες δεν φαί­νε­ται με τη σειρά της να έχει πάρει χα­μπά­ρι τι πραγ­μα­τι­κά γί­νε­ται – το σύμ­φω­νο στα­θε­ρό­τη­τας δεν ανα­στέλ­λε­ται, λόγω κο­ρω­νοϊ­ού, πρέ­πει να κα­ταρ­γη­θεί και να παύ­σει να υφί­στα­ται λόγω των φρι­κα­λέ­ων συ­νε­πειών του στο κοι­νω­νι­κό κρά­τος , την υγεία, την παι­δεία, την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση  και την πρό­νοια, που απο­κα­λύ­φθη­καν πε­ρί­τρα­να με την επέ­λα­ση και τους νε­κρούς του κο­ρω­νοϊ­ού.

Και δεν είμαι και αι­σιό­δο­ξος – όλα αυτά τα «όμορ­φα» δεν αφο­ρούν και δεν θα αφο­ρούν τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας και σί­γου­ρα τους τό­σους νε­κρούς, που σή­με­ρα θρη­νούν οι δικοί τους άν­θρω­ποι, στην Ιτα­λία, την Ισπα­νία, την Ολ­λαν­δία, τη Γαλ­λία, την Ελ­λά­δα.

Δυ­στυ­χώς. Είμαι σί­γου­ρος χωρίς να έχω κάνει ει­δι­κή έρευ­να και με­λέ­τη, ότι για πα­ρά­δειγ­μα, τα μισά των μισών των μισών αν η ΕΚΤ είχε δια­θέ­σει έγκαι­ρα και απο­κλει­στι­κά για τη στή­ρι­ξη των δη­μο­σί­ων συ­στη­μά­των υγεί­ας σε όλη τη ζώνη του ευρώ και αντί­στοι­χα σε όλη την ΕΕ, τότε, σή­με­ρα, δεν θα θρη­νού­σα­με ούτε έναν νεκρό. Υπερ­βο­λή; Μπο­ρεί. Αλλά και ένας νε­κρός από τον κο­ρω­νο­ϊό, επει­δή δεν υπήρ­χε για­τρός, επει­δή δεν υπήρ­χαν φάρ­μα­κα, επει­δή δεν υπήρ­χε κρε­βά­τι ΜΕΘ, επει­δή δεν υπήρ­χε ασθε­νο­φό­ρο, είναι ήδη πολύ. Όπως ήταν ήδη πολύ να έχει νε­κρούς η Ελ­λά­δα, από την γρίπη, τα τρο­χαία, τους πνιγ­μούς, επει­δή δεν υπήρ­χαν εξο­πλι­σμός, υλικά και προ­σω­πι­κό για να λει­τουρ­γή­σουν κλί­νες ΜΕΘ και ΜΑΦ στα νο­σο­κο­μεία και τα κέ­ντρα υγεί­ας.

Το αίμα και τα σά­βα­να των νε­κρών στις χώρες, μέλη της ΕΕ, είναι αίμα και σά­βα­να που χύ­θη­κε και ρά­φτη­καν από την Λα­γκάρντ και την φον ντερ Λάιεν και τους προ­κα­τό­χους τους, Γιούν­κερ, Ντρά­γκι, Τρισέ και Μπα­ρό­ζο για να θυ­μη­θού­με τους πιο πρό­σφα­τους. Και τις… εθνι­κές μας κυ­βερ­νή­σεις, βέ­βαια. Δε­ξιές, κε­ντρώ­ες, λαϊ­κές, σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κές… «Αρι­στε­ρές», φυ­σι­κά. Συ­να­σπι­σμού ή αυ­το­δύ­να­μες. Όλες, χωρίς εξαί­ρε­ση.

Γιατί μαζί έρα­ψαν και μαζί εφάρ­μο­σαν τον ασφυ­κτι­κό ζουρ­λο­μαν­δύα της λι­τό­τη­τας και της διά­λυ­σης του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, όπου μέσα του, εκ­κο­λά­φθη­κε ο κο­ρω­νο­ϊ­ός και η φρίκη του. Ας μην το ξε­χά­σου­με, σή­με­ρα, που δια­πι­στώ­θη­κε ξανά και κραυ­γα­λέα πως τε­λι­κά, λεφτά υπάρ­χουν, αν και όχι απα­ραί­τη­τα για αυ­τούς που τα έχουν πραγ­μα­τι­κά και κα­θη­με­ρι­νά ανά­γκη.

Αυτή ήταν και είναι η αλή­θεια και έχει πολύ με­γά­λη ανο­σία στον κο­ρω­νο­ϊό και ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη ανο­σία, στις ανοη­σί­ες και τους πα­νη­γυ­ρι­σμούς για τα 750 δις της ΕΚΤ και τις πρό­σκαι­ρες ανα­στο­λές του συμ­φώ­νου στα­θε­ρό­τη­τας (δη­λα­δή, απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης) της ΕΕ.

Άραγε, στους πό­σους… κο­ρω­νοϊ­ούς θα τερ­μα­τι­στούν αυτά τα σύμ­φω­να, αυτά τα πρω­τό­κολ­λα και αυτά τα τόσο φο­νι­κά εν τέλει, pacta sunt servanda;

rproject.gr