Η τηλεκπαίδευση δεν είναι λύση

Άμεσα μέτρα διευκόλυνσης μαθητών-τριών

Στα πλαί­σια της διε­θνούς παν­δη­μί­ας που κή­ρυ­ξε ο ΠΟΥ και του πραγ­μα­τι­κού κιν­δύ­νου ρα­γδαί­ας εξά­πλω­σης του κο­ρω­νοϊ­ού,  το κλεί­σι­μο των σχο­λεί­ων και η ανα­στο­λή των εκ­παι­δευ­τι­κών δια­δι­κα­σιών ήταν το αυ­το­νό­η­το και φυ­σι­κό επα­κό­λου­θο. Η εμ­φά­νι­ση πι­θα­νών κρου­σμά­των και η ασυμ­πτω­μα­τι­κή εμ­φά­νι­ση του ιού σε νε­α­ρές ηλι­κί­ες, ανά­γκα­σε την κυ­βέρ­νη­ση από τη προη­γού­με­νη Τρίτη να ανα­στεί­λει τη λει­τουρ­γία όλων των εκ­παι­δευ­τι­κών ιδρυ­μά­των και ιδιω­τι­κών εκ­παι­δευ­τη­ρί­ων, με μο­να­δι­κή και προ­κλη­τι­κή εξαί­ρε­ση τη συ­νέ­χι­ση λει­τουρ­γί­ας του ΕΛΚΕ(προ­κει­μέ­νου να «τρέ­χει» η χρη­μα­το­δό­τη­ση και τα ερευ­νη­τι­κά προ­γράμ­μα­τα στα πα­νε­πι­στή­μια). Πα­ράλ­λη­λα, άνοι­ξε και είναι μπρο­στά μας η συ­ζή­τη­ση γύρω από την τη­λεκ­παί­δευ­ση και τα πι­θα­νά μέτρα εφό­σον η εξά­πλω­ση του ιού συ­νε­χι­στεί (σχε­δόν βέ­βαιο). Από την πλευ­ρά της κυ­βέρ­νη­σης, όλα τα εν­δε­χό­με­να είναι ανοι­χτά, ακόμη και η πα­ρά­τα­ση του έτους ώστε οι μα­θη­τές να εξε­τα­στούν το Σε­πτέμ­βριο ή αρ­γό­τε­ρα.

Θωμάς Λεριάς

Σε αυτή τη συ­ζή­τη­ση, χρειά­ζε­ται να έχου­με ως βάση το ισχύ­ον εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα και την κα­τά­στα­ση της δη­μό­σιας παι­δεί­ας. Δη­λα­δή ένα αντα­γω­νι­στι­κό και βαθιά εντα­τι­κο­ποι­η­μέ­νο σύ­στη­μα που τα δίνει όλα για τις τε­λι­κές εξε­τά­σεις. Τα σχο­λεία υπο­λει­τουρ­γούν, έχο­ντας τε­ρά­στια κενά εκ­παι­δευ­τι­κών και υπο­δο­μών ενώ η πα­ρα­παι­δεία αν­θί­ζει, απο­τρέ­πο­ντας τους οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­τους από την τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση. Αυτή ήταν και είναι η πραγ­μα­τι­κή διά­στα­ση των δη­μό­σιων σχο­λεί­ων, ενώ μόλις πρό­σφα­τα η κυ­βέρ­νη­ση ψή­φι­σε το νο­μο­σχέ­διο που υπο­βαθ­μί­ζει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τη δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση.Είναι βέ­βαιο, ότι στη συ­νέ­χεια αυτής της συ­ζή­τη­σης δεν υπάρ­χουν βε­βαιό­τη­τες, καθώς η κα­τά­στα­ση που ζούμε είναι πρω­το­φα­νής, πα­ρό­λαυ­τά υπάρ­χουν κά­ποια δε­δο­μέ­να και χρειά­ζε­ται να υπάρ­χουν κά­ποιες κα­τευ­θύν­σεις.

Κα­ταρ­χάς, είναι δε­δο­μέ­νο ότι οι δη­λώ­σεις περί από­λυ­της ετοι­μό­τη­τας των εκ­παι­δευ­τι­κών δομών για να στη­ρί­ξουν μορ­φές τη­λεκ­παί­δευ­σης δε στέ­κουν, σε αντι­στοι­χία με τη δή­λω­ση ότι το εθνι­κό σύ­στη­μα υγεί­ας ήταν «από­λυ­τα έτοι­μο» να αντι­με­τω­πί­σει μία παν­δη­μία. Η συ­νο­λι­κή υπο­βάθ­μι­ση του δη­μο­σί­ου και των δομών της έχουν δη­μιουρ­γή­σει ανε­πα­νόρ­θω­τες ζη­μιές που δε θε­ρα­πεύ­ο­νται εν μέσω παν­δη­μί­ας. Υπάρ­χουν με­γά­λες ελ­λεί­ψεις σε βα­σι­κή υλι­κο­τε­χνι­κή υπο­δο­μή και στε­λέ­χω­ση, πόσο μάλ­λον  σε τε­χνο­λο­γι­κή, επα­κό­λου­θο της μειω­μέ­νης χρη­μα­το­δό­τη­σης και των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων πο­λι­τι­κών. Η κυ­βέρ­νη­ση φαί­νε­ται ότι σχε­διά­ζει (εντε­λώς πρό­χει­ρα) να προ­χω­ρή­σει άμεσα στη σύγ­χρο­νη (ζω­ντα­νή) και ασύγ­χρο­νη (μα­γνη­το­σκο­πη­μέ­νη) τη­λεκ­παί­δευ­ση, χωρίς όμως να έχει λάβει τα απα­ραί­τη­τα μέτρα. Πριν από όλα, οφεί­λει να ορί­σει το πλαί­σιο της τη­λεκ­παί­δευ­σης, έχο­ντας υπό­ψιν της τους χι­λιά­δες μα­θη­τές που είναι απο­μα­κρυ­σμέ­νοι, που δεν πάνε σε φρο­ντι­στή­ρια, δεν έχουν πρό­σβα­ση στο δια­δί­κτυο ή ακόμα και σε υπο­λο­γι­στή. Πόσο δε μάλ­λον την ώρα που τα φρο­ντι­στή­ρια και ιδιω­τι­κά σχο­λεία εφαρ­μό­ζουν ήδη την τη­λεκ­παί­δευ­ση, κα­λύ­πτο­ντας τα εκ­παι­δευ­τι­κά κενά της ανα­στο­λής της εκ­παι­δευ­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας. Άλλος ένας πα­ρά­γο­ντας, είναι ότι το κα­κο­πλη­ρω­μέ­νο και ελα­στι­κά ερ­γα­ζό­με­νο κα­θη­γη­τι­κό προ­σω­πι­κό δεν έχει ενη­με­ρω­θεί καν επαρ­κώς για να υλο­ποι­ή­σει μία τέ­τοιου εί­δους εκ­παι­δευ­τι­κή δια­δι­κα­σία, ενώ απο­κλεί­ο­νται μα­θη­τές με μα­θη­σια­κές δυ­σκο­λί­ες κ.α.

Η κυ­βέρ­νη­ση, όπως δια­φαί­νε­ται και από τις δη­λώ­σεις της Ν. Κε­ρα­μέ­ως θε­ω­ρεί «ευ­και­ρία» τις ση­με­ρι­νές συν­θή­κες παν­δη­μί­ας για τη μελ­λο­ντι­κή εφαρ­μο­γή του συ­στή­μα­τος. Θα πρέ­πει να εί­μα­στε σα­φείς, ότι η τη­λεκ­παί­δευ­ση γε­νι­κά ως μέσο είναι ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό και σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν μπο­ρεί να αντι­κα­τα­στή­σει μία εκ­παι­δευ­τι­κή δια­δι­κα­σία που έχει προ­σω­πι­κή ανά­δρα­ση μα­θη­τή-εκ­παι­δευ­τι­κού, σε κα­τάλ­λη­λο πε­ρι­βάλ­λον και λαμ­βά­νει υπό­ψιν της τις ατο­μι­κές δυ­σκο­λί­ες του κάθε μα­θη­τή/τρια. Πα­ρό­λαυ­τα, στα πλαί­σια της πα­γκό­σμιας παν­δη­μί­ας, μία τέ­τοιου είδος μέ­θο­δος θα μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει έστω ανε­παρ­κώς, εφό­σον όμως έχουν κα­λυ­φθεί όλα τα προη­γού­με­να ζη­τή­μα­τα.

Σε αυτές τις συν­θή­κες, πριν από όλα, χρειά­ζε­ται να μειω­θεί άμεσα η εξε­τα­στέα ύλη και γιατί όχι να εξε­τα­στούν οι μα­θη­τές στην ύλη που μέχρι τώρα έχει δι­δα­χτεί, πα­ρό­τι σε αυτή την κα­τά­στα­ση των δη­μο­σί­ων σχο­λεί­ων η δι­δα­σκα­λεία από σχο­λείο σε σχο­λείο είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή. Σε αυτές τις πρω­τό­γνω­ρες κα­τα­στά­σεις, η ελεύ­θε­ρη πρό­σβα­ση στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση, μπρο­στά στα χρή­μα­τα και τις ώρες που έχουν σπα­τα­λη­θεί από χι­λιά­δες μα­θη­τές, απο­τε­λεί μάλ­λον την πιο «δί­καιη» λύση.

Η οποια­δή­πο­τε έκ­κλη­ση του Κ. Μη­τσο­τά­κη για διά­βα­σμα μι­κρών ομά­δων στο σπίτι, χωρίς κα­νέ­να σχέ­διο για το τι θα γίνει πραγ­μα­τι­κά με τα χρή­μα­τα και τον κόπο των μα­θη­τών είναι απλά ευ­χο­λό­για, μπρο­στά στην έλ­λει­ψη υπο­δο­μών και σχε­δί­ου. Η πραγ­μα­τι­κή κα­τάρ­ρευ­ση του δη­μό­σιου συ­στή­μα­τος υγεί­ας, ανα­δει­κνύ­ει με άσχη­μο τρόπο την υπο­στε­λέ­χω­ση του ευ­ρύ­τε­ρου δη­μο­σί­ου τομέα με απο­τέ­λε­σμα την αδυ­να­μία μιας κοι­νω­νί­ας να αντα­πο­κρι­θεί στην υγειο­νο­μι­κή κρίση.  Η κα­τά­στα­ση αυτή, οφεί­λει να απο­τε­λέ­σει «πα­ρά­δειγ­μα» για τη ανά­γκη ρα­γδαί­ας χρη­μα­το­δό­τη­σης της δη­μό­σιας παι­δεί­ας, κό­ντρα στην εξί­σω­ση των πτυ­χί­ων και την τάχα μου κα­λύ­τε­ρης λει­τουρ­γί­ας των ιδιω­τών που είναι από­ντες μπρο­στά στα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα των μα­θη­τών.

rproject.gr