Δεν ήταν τυχαία η επιλογή των δύο προσώπων του χθεσινού τίτλου: «Αδωνις και Σαμαράς: η Δεξιά». Είναι το ανάγλυφο της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Σκληρός υμνητής της χούντας ο πρώτος και ακραίος εθνικιστής ο δεύτερος, ο οποίος δεύτερος, δεν ξεχνάμε, χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας για περίπου μία διετία -σε τούτη δω τη χώρα όλα μπορούν να συμβούν. Αυτοί οι δυο λοιπόν εκπροσωπούν επάξια τη «φιλοσοφία» της τάχα φιλελεύθερης κυβέρνησης.
Γιώργος Σταματόπουλος
Είναι να απορεί και να γελάει βεβαίως κανείς με τον όρο «φιλελεύθερη» τη στιγμή που απαρτίζεται από ντούρους ακροδεξιούς, οι οποίοι μάλιστα, μετά την άτυχη διακυβέρνηση εκ μέρους της πρώτη φορά Αριστεράς, έχουν ξεσαλώσει και δεν κρύβουν τις πραγματικές τους «ιδέες»: καταστολή, καταστολή, καταστολή. Βρήκαν άξιο εκπρόσωπο για να εφαρμόσουν αυτήν την «ιδέα» στο πρόσωπο ενός πρώην σοσιαλιστή υπουργού, του ισόβιου πλέον υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη -όλα συμβαίνουν, είπαμε ήδη, σε τούτη την ανερμάτιστη, ασυνάρτητη χώρα (αλλά οι πλείστοι εξ ημών δεν παίρνουμε χαμπάρι -εξακολουθούμε να είμαστε οπαδοί· και τι οπαδοί: φανατικοί).
ADVERTISING
Καθώς φαίνεται αποδεχτήκαμε τη «φύση» της εξουσίας και τη «φύση» του λαού… αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Τα φιλελεύθερα φληναφήματα του Μητσοτάκη, της κυρίας Μπακογιάννη και δυο-τριών άλλων, που θέλουν να φαίνονται μετριοπαθείς, «ευρωπαϊστές» και πεφωτισμένοι δεξιοί, αρχίζουν να μην πείθουν -και όσο ταχύτερα το αντιληφθεί η ελληνική κοινωνία τόσο το καλύτερο για το μέλλον των παιδιών της. Η Δεξιά δεν μπορεί να απογαλακτιστεί από το παρελθόν της, από την ιστορία της, κάτι που σημαίνει ταύτιση με: διαφθορά, σκάνδαλα, παρακράτος (υπερπατριωτισμό, χριστιανισμό, μάλλον θρησκοληψία [για να μην αδικούμε τους έντιμους και γνήσιους χριστιανούς] και λοιπά… πατριδοκαπηλικά στην ουσία).
Μία από τις τσιρίδες του Αδωνη στη Βουλή ήταν ότι ο ίδιος και το νυν κόμμα του [προέρχεται από το ΛΑΟΣ ο άνθρωπος] δεν είναι ούτε με τον Παττακό ούτε με τον Βελουχιώτη παρά με την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, αν θυμάμαι καλά -«σίγουρα πάντως όχι με τους κατσαπλιάδες», εξεστόμισε αδιάντροπα ο γελωτοποιός του ελληνικού Κοινοβουλίου [με την έννοια ότι προκαλεί τον γέλωτα στους θεατές-ακροατές]. Το κόμμα του κ. Μητσοτάκη συνέχει η ακροδεξιά ιδεολογία και ας μη θέλει ο ίδιος να το παραδεχτεί. Τα μειράκια που τον περιτριγυρίζουν είναι ικανή απόδειξη και αυτό προβάλλεται αφειδώς στα τηλεοπτικά κανάλια. Α, ο Βελόπουλος είπε κάτι καλό [κι αυτός εκ ΛΑΟΣ προερχόμενος αλλά αρχηγός κόμματος πλέον] προχθές στη Βουλή: «Οταν μιλάει ο ΣΚΑΪ αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι μιλάει η Νέα Δημοκρατία». Δεν είναι καμιά οξυδερκής παρατήρηση, αποτυπώνει όμως εύστοχα κι επιγραμματικά την τωρινή αλήθεια. Κακό αυτό για τους δημοσιογράφους του εν λόγω σταθμού, πιο κακό όμως για την ίδια τη δημοσιογραφία [τη δημοκρατία, για να συνεννοούμαστε].
Μπορεί να μην αποκομίσαμε σπουδαία πολιτικά συμπεράσματα από τη συζήτηση στη Βουλή, αυτό, όμως, ήταν ξεκάθαρο: Απουσιάζοντος και του πρωθυπουργού, φάνηκε καθαρά ποιοι κινούν τα νήματα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη [ο θεός της χώρας να βάλει το χέρι του] -αλλά αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης.
.efsyn.gr
