Η επιχείρηση της «βορειο-μακεδονικής» μετεκλογικής πολιτικής διάσωσης του κου. Τσίπρα /του Κώστα Λαμπρόπουλου

Η επιχείρηση της «βορειο-μακεδονικής» μετεκλογικής πολιτικής διάσωσης του κου. Τσίπρα /του Κώστα Λαμπρόπουλου

Οι λόγοι που οδήγησαν τους κ.κ. Κοτζιά και Τσίπρα στο ανοιγοκλείσιμο του «μακεδονικού» είναι φυσικά πολλοί και ορισμένοι εξ’ αυτών εύλογοι.

Η αναζήτηση της αμέριστης στήριξης των ΗΠΑ μπροστά στη συνεχή όξυνση των ελληνο-τουρκικών σχέσεων στο Αιγαίο και τη Ν. Α. Μεσόγειο είναι ένας από τους προφανέστερους.

Η βελτίωση των σχέσεων με τα κράτη-μέλη της ΕΕ με την άρση των εμποδίων (στο μέτρο που αφορούν την Ελλάδα) για την βαλκανική επέκτασή της με αντιστάθμισμα την ευέλικτη στάση τους στο ζήτημα του χρέους είναι ένας άλλος επίσης προφανής εύλογος λόγος.

Υπάρχει, ωστόσο, και ένας άλλος και κατ’ εξοχήν πολιτικός λόγος που αφορά αποκλειστικά την εσωτερική πολιτική σκηνή και τη θέση και το ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτή.

Στις εκλογές που έρχονται ο ΣΥΡΙΖΑ θα τις χάσει από τη ΝΔ. Κατά συνέπεια, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπει σε μια περίοδο εσωστρέφειας και αναζήτησης ευθυνών για την συγκυβερνητική θητεία του και τα «λάθη» που διαπράχθηκαν στην οποία όλοι θα στραφούν εναντίον όλων. Ο κ. Τσίπρας και η Ομάδα του θα είναι, εξ’ ορισμού, το επίκεντρο της κριτικής. Εξυπακούεται ότι η σφοδρότητα του εμφύλιου πολέμου που θα ξεσπάσει μετεκλογικά στο ΣΥΡΙΖΑ θα εξαρτηθεί από το ακριβές εκλογικό αποτέλεσμα που ο κ. Τσίπρας θα φέρει. Αν αυτό είναι «κακό», η θέση του κου. Τσίπρα στην Προεδρία του κόμματος θα αμφισβητηθεί και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας θα απειληθεί με μακρόχρονη ανεργία.

Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να υποθέσει κανείς ότι το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι «κακό». Απεναντίας, μπορεί κάλλιστα να είναι και «κάκιστο». Κάτι τέτοιο θα σημάνει και το άδοξο τέλος της πολιτικής σταδιοδρομίας του κου. Τσίπρα.

Το πολιτικό, λοιπόν, πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κ. Τσίπρας και η Ομάδα του είναι να παραμείνουν μετεκλογικά στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και με έναν «κακό» εκλογικό αποτέλεσμα.

Στο σημείο αυτό υπεισέρχεται στο μετεκλογικό σχεδιασμό τους το «μακεδονικό». Το ανοιγοκλείσιμο του μακεδονικού με την εκχώρηση του «Βόρειου» στους Σλαβόφωνους Μακεδόνες γείτονες θα συμβάλει στην εκλογική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές. Μόνο που δεν θα πρόκειται περί μιας «καθαρής» (μνημονιακής) ήττας αλλά περί μιας «βρώμικης» (εθνικιστικής) ήττας.

Ο κ. Τσίπρας δεν θα ηττηθεί εξαιτίας της μνημονιακής μετάλλαξής του / αποστασίας του / προδοσίας του αλλά από την «αντιδραστική συσπείρωση των δυνάμεων του σκότους» ενάντια στο «κόμμα της προόδου και της φιλίας των λαών», βλ. ΣΥΡΙΖΑ…

Εν ολίγοις, ο κ. Τσίπρας μεθοδεύει τη «βρώμικη» ήττα του που δίνει παράλληλα την αυτοδυναμία στη ΝΔ προκειμένου να παραμείνει, αυτός και οι δικοί του, επικεφαλής ενός συρρικνωμένου στα όρια της ασημαντότητας ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά την εμπειρία της μεταστροφής και επακόλουθης διάλυσης του ΛΑΟΣ, η μεταστροφή και επακόλουθη διάλυση των ΑΝΕΛ που επέλεξε και αποφάσισε ο κ. Τσίπρας καθιστούν την οποιαδήποτε εθνικιστική / μη εθνικοσοσιαλιστική πολιτική διαμόρφωση στα δεξιά της ΝΔ εντελώς κοινωνικά αναξιόπιστη και συνεπώς πολιτικά ανίκανη να συλλέξει τις εθνικιστικές ψήφους σε βάρος της ΝΔ. Επιπλέον, η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ για τη «σαμαρική ακροδεξιά» εντός της ΝΔ που εγκαινίασε στη Βουλή κατά τη συζήτηση της πρόσφατης πρότασης μομφής της ΝΔ στέλνει ομαδικά τις εθνικιστικές ψήφους κατευθείαν στο Μητσοτάκη διασφαλίζοντάς του έτσι τη βέβαιη αυτοδυναμία!

Ο κ. Τσίπρας και οι δικοί του άνθρωποι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ οργανώνουν -μέσω του ανοιγοκλεισίματος του «μακεδονικού»- τη «βρώμικη» ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και προωθούν εμπράκτως την αυτοδυναμία της ΝΔ προκειμένου να παραμείνουν αρχηγοί ενός κοινοβουλευτικού κόμματος με πολλά πρώην κυβερνητικά στελέχη, ελάχιστα μέλη και καθόλου ενεργούς οπαδούς, ένα σχήμα παρόμοιο με τις τρέχουσες εκδοχές του μεταΠΑΣΟΚ.

Η επιχείρηση της «βορειο-μακεδονικής» μετεκλογικής πολιτικής διάσωσης του κ. Τσίπρα και των στενών συνεργατών του αποτελεί ένα πολιτικό έγκλημα ιστορικής κλίμακας: ξύπνησαν το δράκο του εθνικισμού για προσωπικούς ιδιοτελείς επαγγελματικούς σκοπούς ήσσονος κοινωνικής σημασίας.

Εν ολίγοις, αποκορύφωσαν την ιδιωτικοποίηση της πολιτικής χωρίς να νοιαστούν ούτε κατ’ ελάχιστο για το κόστος που αυτή η θλιβερή αποκορύφωση ενέχει, δηλαδή -πρακτικά- για σένα και για μένα και όλους τους υπόλοιπους συμπολίτες…