Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα…

Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα…

  • |

Μια από τις διαχρονικές παθογένειες του -δυστυχώς ανεπίδεκτου μαθήσεως- πολιτικού μας συστήματος είναι ότι σχεδόν σε κάθε πρωτοβουλία που λαμβάνουν τα κόμματα κυριαρχούν η εντυπωσιοθηρία, η μικροπολιτική και εν τέλει η λαϊκίστικη (με την κακή έννοια του όρου) προσέγγιση.

Δημήτρης Κουκλουμπέρης

Και κάπως έτσι, ακόμη και για δράσεις που όφειλαν να ενώνουν τις πολιτικές δυνάμεις, καταλήγουν να αλληλοκατηγορούνται ανούσια, δημιουργώντας αισθήματα αποστροφής προς τους πολίτες, που μάταια περιμένουν από τους εκπροσώπους τους να «ενηλικιωθούν» πολιτικά και επιτέλους να συμφωνήσουν στα ελάχιστα αυτονόητα.

Αφορμή γι’ αυτές τις σκέψεις στάθηκε η επικοινωνιακή προτροπή του Κυριάκου Μητσοτάκη από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προς βουλευτές και υπουργούς της Ν.Δ. να καταθέσουν για τους επόμενους δύο μήνες το 50% του μισθού τους υπέρ της ενίσχυσης του ειδικού λογαριασμού για τον κορονοϊό. Ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πλειοδοτώντας πρότεινε την τρίμηνη «υποχρεωτική» και όχι «προαιρετική» μείωση των βουλευτικών μισθών αλλά και των αποδοχών όλων των κρατικών αξιωματούχων. Με τη σειρά του το ΚΙΝ.ΑΛΛ. «αποκάλυψε» ότι «έχει προχωρήσει τη διαδικασία διάθεσης στο ΕΣΥ πέντε σύγχρονων κλινών ΜΕΘ», ενώ το ΚΚΕ κάλεσε άπαντες να υιοθετήσουν τη δική του πρόταση για μόνιμο δραστικό «μαχαίρι» στις βουλευτικές αποζημιώσεις.

Αναρωτιέται λοιπόν, εύλογα, ένας καλόπιστος πολίτης: Αφού όλες οι προτάσεις έχουν έναν κοινό τόπο για την εξοικονόμηση πόρων, γιατί τα κόμματα επιδίδονται σε «χαρτοπόλεμο» ανακοινώσεων και δεν ομονοούν; Ακριβώς διότι τα παθήματα των κοκορομαχιών κατά τα επώδυνα χρόνια των μνημονίων όχι απλά δεν έγιναν μαθήματα, αλλά αποτελούν τον μπούσουλα και για την αντιμετώπιση της πανδημίας και για κάθε άλλη κρίση που θα βρεθεί στο διάβα μας.

.efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.