Μια αρκετά αισιόδοξη εικόνα για την ριζοσπαστική Αριστερά

Μια αρκετά αισιόδοξη εικόνα για την ριζοσπαστική Αριστερά

  • |

Παρατηρώντας τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, μπορούμε να συμπεράνουμε πως και στους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης η ΝΔ κατάφερε να εξασφαλίσει πλειοψηφικά ποσοστά στο μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας, να διατηρήσει τις τάσεις που καταγράφηκαν στις εθνικές εκλογές, διευρύνοντας τα επίπεδα επιρροής στις τοπικές κοινωνίες και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει σε σημαντικό βαθμό την πολιτική συνέχεια από την κεντρική στην αποκεντρωμένη διοίκηση.

Δημήτρης Αδαμόπουλος*

Το απο­τέ­λε­σμα αυτό εξα­σφα­λί­στη­κε σχε­δόν εξ ολο­κλή­ρου από τη πρώτη Κυ­ρια­κή των εκλο­γών. Αντί­θε­τα, στο δεύ­τε­ρο γύρο πα­ρα­τη­ρή­θη­κε μια ευ­ρεία συ­σπεί­ρω­ση δυ­νά­με­ων ενά­ντια στις επί­ση­μες υπο­ψη­φιό­τη­τες της ΝΔ τόσο σε επί­πε­δο δήμων όσο και πε­ρι­φε­ρειών, γε­γο­νός που οδή­γη­σε σε μια ση­μα­ντι­κή ήττα της κυ­βέρ­νη­σης στους δύο με­γα­λύ­τε­ρους δή­μους της χώρας, σε πε­ρι­φέ­ρειες όπως η Θεσ­σα­λία, αλλά και στην επι­κρά­τη­ση νυν δη­μάρ­χων στους οποί­ους επι­τέ­θη­κε η ΝΔ όπως στην Πάτρα και το Χα­λάν­δρι. Γί­νε­ται εμ­φα­νές πως η αλα­ζο­νι­κή στάση της κυ­βέρ­νη­σης -κυ­ρί­ως το με­σο­διά­στη­μα με­τα­ξύ των δύο καλ­πών-, η σύν­δε­ση των χρη­μα­το­δο­τή­σε­ων των δήμων και πε­ρι­φε­ρειών με την επι­κρά­τη­ση των υπο­ψη­φί­ων της, αλλά και η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των πε­πραγ­μέ­νων των κα­τα­στρο­φι­κών δια­χει­ρί­σε­ων που είχαν οι πρώην δή­μαρ­χοι ή πε­ρι­φε­ρειάρ­χες, οδή­γη­σαν σε μια κα­τα­φα­νή αντι-ΝΔ ψήφο, που απο­τε­λεί πλήγ­μα στη πα­ντο­κρα­το­ρία της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη και των πο­λι­τι­κών της επι­λο­γών. Ση­μα­ντι­κά ενι­σχυ­μέ­νο εμ­φα­νί­ζε­ται τόσο το ΠΑΣΟΚ, που με ένα ανα­νε­ω­μέ­νο στε­λε­χια­κό δυ­να­μι­κό και βελ­τιω­μέ­νη σύν­δε­ση με τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, κα­τά­φε­ρε να συ­σπει­ρώ­σει το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της αντiκυ­βερ­νη­τι­κής ψήφου, όσο και το ΚΚΕ, που αύ­ξη­σε τον αριθ­μό των δήμων που πλέον διοι­κεί, έχο­ντας ως πα­ρά­δειγ­μα αυτό της Πά­τρας αλλά και τη βελ­τιω­μέ­νη κατά τό­πους φυ­σιο­γνω­μία του. Αντί­θε­τα, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εμ­φα­νί­στη­κε στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές απο­δυ­να­μω­μέ­νος, χωρίς σχέ­διο και ου­σια­στι­κή πο­λι­τι­κή πρό­τα­ση, κα­τα­λή­γο­ντας να με­τρά­ει πε­ρισ­σό­τε­ρες τρί­τες παρά δεύ­τε­ρες θέ­σεις ή ακόμα και να μην έχει υπο­ψη­φί­ους σε πε­ριο­χές, παίρ­νο­ντας την επι­λο­γή να στη­ρί­ξει υπο­ψη­φί­ους του ΠΑΣΟΚ. Η προ­σπά­θεια να εμ­φα­νι­στεί επι­κοι­νω­νια­κά ως μέρος των ¨νι­κη­τών” πά­σχει πο­λι­τι­κά, μιας και η εσω­τε­ρι­κή του κρίση λει­τουρ­γεί απο­συ­σπει­ρω­τι­κά όπως απο­τυ­πώ­θη­κε και στις κάλ­πες, ενώ η απου­σία πο­λι­τι­κής στρα­τη­γι­κής και γεί­ω­σης με τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες δεν κα­λύ­φθη­κε από την εκλο­γή της νέας ηγε­σί­ας.

Ταυ­τό­χρο­να, πρέ­πει να ση­μειώ­σου­με το υψηλό πο­σο­στό απο­χής και στους δύο γύ­ρους. Ο συν­δυα­σμός της κό­πω­σης του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος μετά από τις δύο βου­λευ­τι­κές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις του κα­λο­και­ριού, η απο­πο­λι­τι­κο­ποί­η­ση της συ­ζή­τη­σης σε σχέση με τα θέ­μα­τα της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης και η τε­χνο­κρα­τι­κή αντί­λη­ψη δια­χεί­ρι­σης των το­πι­κών ζη­τη­μά­των, ο προ­σω­πο­κε­ντρι­σμός, οι μειω­μέ­νες δυ­να­τό­τη­τες άσκη­σης πο­λι­τι­κής σε αυ­το­διοι­κη­τι­κό επί­πε­δο και οι υπε­ρε­ξου­σί­ες της κε­ντρι­κής διοί­κη­σης, οδή­γη­σαν στην απα­ξί­ω­ση της δια­δι­κα­σί­ας. Τέλος, έχει ση­μα­σία να το­νί­σου­με πως απο­δεί­χθη­κε στη πράξη η αντι­δη­μο­κρα­τι­κό­τη­τα και η καλ­πο­νο­θευ­τι­κή λο­γι­κή του ν. Βο­ρί­δη. Τόσο το όριο του 3% (όπου σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις ήταν με­γα­λύ­τε­ρο λόγω των μειω­μέ­νων εδρών στα συμ­βού­λια)  όσο και η εκλο­γή δη­μάρ­χου/πε­ρι­φε­ρειάρ­χη με πο­σο­στό 43% δη­μιούρ­γη­σαν ένα συν­δυα­σμό όπου και η εκ­προ­σώ­πη­ση και η συμ­με­το­χή στη δια­δι­κα­σία ήταν ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λες, κο­στο­βό­ρες με απο­τέ­λε­σμα απο­κλει­σμούς σχη­μά­των, ενώ απο­δεί­χθη­κε στη πράξη πως το 43% δεν έχει καμία άλλη πο­λι­τι­κή λο­γι­κή πέρα από το να εξυ­πη­ρε­τή­σει τα συμ­φέ­ρο­ντα της κυ­βέρ­νη­σης.

Σε μια πιο ει­δι­κή ανά­γνω­ση που αφορά τα απο­τε­λέ­σμα­τα του χώρου της ρι­ζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς σε επί­πε­δο δη­μο­τι­κών εκλο­γών, μπο­ρού­με να ανα­γνω­ρί­σου­με πως συ­νο­λι­κά προ­κύ­πτει μια αρ­κε­τά αι­σιό­δο­ξη ει­κό­να. Μια σειρά από προ­ϋ­πάρ­χο­ντα και γειω­μέ­να σχή­μα­τα (Θεσ­σα­λο­νί­κη, Αγ. Πα­ρα­σκευή, Νε­ά­πο­λη/Συ­κιές, Ν. Σμύρ­νη κ.α.) καθώς και νέες ενω­τι­κές προ­σπά­θειες και συ­νερ­γα­σί­ες (πχ Αθήνα, Μα­ρού­σι, Βύ­ρω­νας) πέ­τυ­χαν πολύ ση­μα­ντι­κά εκλο­γι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα, πολ­λα­πλα­σια­στι­κά των προη­γού­με­νων τόσο πο­σο­στιαία όσο και σε από­λυ­το αριθ­μό ψήφων. Απο­δεί­χθη­κε στη πράξη πως μια αυ­το­διοι­κη­τι­κή στρα­τη­γι­κή που βα­σί­ζε­ται σε πραγ­μα­τι­κή ανά­λυ­ση των το­πι­κών ζη­τη­μά­των, που μι­λά­ει ανοι­χτά και με μια φρέ­σκια φυ­σιο­γνω­μία και αι­σθη­τι­κή για τα προ­βλή­μα­τα, τις λύ­σεις που προ­τεί­νει, και συ­νο­λι­κά για ένα εναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο για την εκά­στο­τε πόλη, εκ­φρά­ζο­ντας σε με­γά­λο βαθμό το­πι­κά κι­νή­μα­τα και αγώ­νες μιας και ήταν σώμα αυτών, αμ­φι­σβη­τώ­ντας ανοι­χτά το κυ­ρί­αρ­χο αφή­γη­μα και ανα­δει­κνύ­ο­ντας τις αι­τί­ες των πα­θο­γε­νειών και τα απο­τε­λέ­σμα­τα των αστι­κών πο­λι­τι­κών, μπο­ρεί να πε­τύ­χει ση­μα­ντι­κές νίκες, να βρει ανοι­χτά αυτιά και να συ­νο­μι­λή­σει αδια­με­σο­λά­βη­τα με τους κα­τοί­κους, όπως και να απο­τε­λέ­σει αξιό­πι­στη εναλ­λα­κτι­κή. Ταυ­τό­χρο­να, αυτή η στρα­τη­γι­κή πέ­τυ­χε τον απε­γκλω­βι­σμό του αρι­στε­ρό­στρο­φου εκλο­γι­κού κοι­νού  από τις δια­χει­ρι­στι­κές και εν­σω­μα­τω­μέ­νες πο­λι­τι­κές προ­τά­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, δί­νο­ντας διέ­ξο­δο έκ­φρα­σης στη κάλπη σε κόσμο που έχει στραμ­μέ­νο το βλέμ­μα του αρι­στε­ρά. Προ­φα­νώς η πα­ρα­πά­νω ει­κό­να δεν είναι κα­θο­λι­κή, ούτε δια­περ­νά ορι­ζό­ντια τα σχή­μα­τα της μα­χό­με­νης αρι­στε­ράς. Για ακόμα μια εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση, φά­νη­καν τα όρια της στεί­ρας αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής κρι­τι­κής, των απο­κλει­σμών, της θε­ω­ρί­ας του το­πι­κού κρά­τους και της δια­τή­ρη­σης μιας ιδε­ο­λο­γι­κής κα­θα­ρό­τη­τας που απο­φεύ­γει να αντι­πα­ρα­τε­θεί με τις αντι­φά­σεις της και τη φο­βι­κό­τη­τα να συ­νο­μι­λή­σει με ευ­ρύ­τε­ρα ακρο­α­τή­ρια και να απευ­θυν­θεί στο σύ­νο­λο του κό­σμου της αρι­στε­ράς.

Συμ­μα­χία για την Ανα­τρο­πή στο Μα­ρού­σι

Ει­δι­κό­τε­ρα στο Μα­ρού­σι, η «Συμ­μα­χία για την Ανα­τρο­πή» πέ­τυ­χε μια πολύ ση­μα­ντι­κή εκλο­γι­κή επι­τυ­χία (9,8% και 3 έδρες), η οποία εδρά­ζε­ται τόσο στη πα­ρα­πά­νω στρα­τη­γι­κή κα­τεύ­θυν­ση και βη­μα­τι­σμό που πε­ριε­γρά­φη­κε πα­ρα­πά­νω, όσο και στο θαρ­ρε­τό βήμα ενό­τη­τας ιστο­ρι­κών δη­μο­τι­κών κι­νή­σε­ων με πο­λύ­χρο­νη πα­ρέμ­βα­ση στη πόλη (Ενό­τη­τα, Ανα­τρο­πή & Έργο για το Μα­ρού­σι και Εκτός των Τει­χών) αλλά και ανε­ξάρ­τη­των δη­μο­κρα­τι­κών πο­λι­τών που αντι­πα­ρήλ­θαν τις δια­φω­νί­ες τους και στρα­τεύ­τη­καν κάτω από ένα πο­λυ­συλ­λε­κτι­κό συν­δυα­σμό στη βάση ενός κοι­νού προ­γράμ­μα­τος. Η ενό­τη­τα αυτή ανα­πτέ­ρω­σε ελ­πί­δες και προσ­δο­κί­ες σε με­ρί­δα των κα­τοί­κων που βιώ­νουν την υπο­βάθ­μι­ση της πόλης, ανε­ξάρ­τη­τα από πο­λι­τι­κές – κομ­μα­τι­κές προ­τι­μή­σεις. Το γε­γο­νός αυτό απο­τε­λεί κα­τά­κτη­ση που πρέ­πει να πε­ρι­φρου­ρη­θεί με κάθε θυσία στο μέλ­λον. Επί­σης, τόσο η επι­κε­φα­λής, όσο και τα στε­λέ­χη του συν­δυα­σμού, έχουν ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τα, συ­νε­πή δια­χρο­νι­κή αυ­το­διοι­κη­τι­κή πα­ρου­σία και αγω­νι­στι­κή προ­σφο­ρά, εμπνέ­ο­ντας αξιο­πι­στία και εμπι­στο­σύ­νη δια­θέ­το­ντας γνώση των προ­βλη­μά­των και προ­τά­σεις για τη λύση τους. Επί­σης η ανα­βαθ­μι­σμέ­νη νε­ο­λαι­ί­στι­κη πα­ρου­σία προ­σέ­δω­σε ένα έντο­νο στίγ­μα ανα­νέ­ω­σης και προ­ο­πτι­κής για το μέλ­λον.

Η επό­με­νη μέρα φέρ­νει ανα­βαθ­μι­σμέ­νες ευ­θύ­νες για τη Συμ­μα­χία, ώστε να πε­τύ­χου­με πα­λεύ­ο­ντας για ένα Μα­ρού­σι βιώ­σι­μο για τους κα­τοί­κους του, με πε­ρισ­σό­τε­ρο πρά­σι­νο και ελεύ­θε­ρους δη­μό­σιους χώ­ρους και όχι πεδίο ασέλ­γειας του κα­τα­σκευα­στι­κού κε­φα­λαί­ου και των υπερ­το­πι­κών χρή­σε­ων, μια πόλη που η δη­μο­κρα­τία, η ισό­τη­τα και η αλ­λη­λεγ­γύη θα πρυ­τα­νεύ­ουν. Κρί­σι­μοι πα­ρά­γο­ντες απο­τε­λούν η δια­σφά­λι­ση της ενό­τη­τας και της συλ­λο­γι­κής δη­μο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γί­ας του συν­δυα­σμού μας με τη διεύ­ρυν­ση της συμ­με­το­χής σε αυτόν όσων συμ­φω­νούν με τις θέ­σεις μας και επι­θυ­μούν να αγω­νι­στούν για το Μα­ρού­σι, η εμ­βά­θυν­ση και πε­ραι­τέ­ρω επε­ξερ­γα­σία των θέ­σε­ων μας, η συ­νε­χής εμ­βά­θυν­ση και πε­ραι­τέ­ρω επε­ξερ­γα­σία των θέ­σε­ων μας, η αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των της νε­ο­λαί­ας που πλήτ­το­νται από την ανερ­γία την επι­σφά­λεια και την αύ­ξη­ση των ενοι­κί­ων, η εν­θάρ­ρυν­ση συμ­με­το­χής των δη­μο­τών στις δια­δι­κα­σί­ες του συν­δυα­σμού σε αντί­θε­ση με την αντί­λη­ψη της ανά­θε­σης, η ου­σια­στι­κή – αγω­νι­στι­κή και διεκ­δι­κη­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση μέσα και έξω από το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο, η ανα­βαθ­μι­σμέ­νη συμ­με­το­χή στα ανώ­τε­ρα συν­δι­κα­λι­στι­κά όρ­γα­να (ΠΕΔΑ) και επι­τρο­πές (αν εκλε­γού­με σε αυτές), καθώς και οι δια­δη­μο­τι­κές συ­νερ­γα­σί­ες. Τα πα­ρα­πά­νω θα κρί­νουν σε με­γά­λο βαθμό την επό­με­νη πε­ρί­ο­δο την ου­σια­στι­κή πο­λι­τι­κή και ορ­γα­νω­τι­κή εξέ­λι­ξη της Συμ­μα­χί­ας και τη δυ­να­τό­τη­τά της να ανα­βαθ­μί­σει τόσο τη πα­ρέμ­βα­σή της στο Μα­ρού­σι όσο και τη γεί­ω­σή της στις συ­νει­δή­σεις των κα­τοί­κων.

* Μέλος του συ­ντο­νι­στι­κού της «Συμ­μα­χί­ας για την Ανα­τρο­πή στο Μα­ρού­σι» και του ΠΣ της Ανα­μέ­τρη­σης

rproject.gr