Ο καπιταλισμός και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί έχουν φέρει τον πλανήτη στα όρια του

Ο καπιταλισμός και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί έχουν φέρει τον πλανήτη στα όρια του

  • |

Φωτιές σε Ελλάδα, Τουρκία και Ισπανία, δελτίο νερού στην Ιταλία, ακραίος καύσωνας στη Γαλλία, πλημμύρες μετά από έντονη ξηρασία σε Ινδία και Μπανγκλαντές.

Είναι λίγα μόνο από τα πρό­σφα­τα ακραία γε­γο­νό­τα, που απο­δει­κνύ­ουν ότι η αδια­φο­ρία του οι­κο­νο­μι­κού και πο­λι­τι­κού κα­τε­στη­μέ­νου απέ­να­ντι στην κλι­μα­τι­κή κρίση, απει­λεί ανοι­χτά τον πλα­νή­τη και τις ζωές μας. Στα πολ­λα­πλά αδιέ­ξο­δα του ση­με­ρι­νού κα­πι­τα­λι­σμού έρ­χε­ται να προ­στε­θεί και ο σο­βα­ρό­τα­τος κίν­δυ­νος της οι­κο­λο­γι­κής κα­τάρ­ρευ­σης. 

Σπύρος Αντωνίου

Οι ιμπε­ρια­λι­στι­κοί αντα­γω­νι­σμοί, η ενερ­γεια­κή κρίση και η ανά­γκη απε­ξάρ­τη­σης της ΕΕ από το ρω­σι­κό αέριο, ξα­να­βά­ζει από την «πίσω πόρτα» τα ορυ­κτά καύ­σι­μα (και την πυ­ρη­νι­κή ενέρ­γεια), οδη­γώ­ντας σε ένα φαύλο κύκλο που επι­τα­χύ­νει, αντί να πε­ριο­ρί­ζει, την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή κα­τα­στρο­φή. Οι ευ­ρω­παϊ­κές χώρες θα χρεια­στεί να κά­ψουν πε­ρισ­σό­τε­ρο άν­θρα­κα, προ­κει­μέ­νου να κά­ψουν λι­γό­τε­ρο ρω­σι­κό αέριο.

Στο φόντο αυτής της ζο­φε­ρής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη συ­νε­χί­ζει να ανέ­χε­ται το κερ­δο­σκο­πι­κό πάρτι με τις τιμές του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος και του φυ­σι­κού αε­ρί­ου, εμ­βα­θύ­νο­ντας την ενερ­γεια­κή φτώ­χεια για τους πολ­λούς. Την ίδια ώρα, ορ­γα­νώ­νει μια σειρά από προ­κλη­τι­κές πα­ρο­χές προς τους «επεν­δυ­τές» που εμπλέ­κο­νται στο θη­ριώ­δες project της λε­γό­με­νης «πρά­σι­νης με­τά­βα­σης», αντί να ξε­δι­πλώ­νει ήδη, εν μέσω ενός κα­λο­και­ριού με υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες, έναν απο­τε­λε­σμα­τι­κό μη­χα­νι­σμό πρό­λη­ψης πυρ­κα­γιών.

Η κλι­μα­τι­κή κρίση στην εποχή του πο­λέ­μου

Ο πό­λε­μος στην Ου­κρα­νία και η δια­φαι­νό­με­νη ύφεση στις ισχυ­ρές οι­κο­νο­μί­ες, έχει με­τριά­σει το εν­δια­φέ­ρον για την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή κρίση. Οι αντί­πα­λοι της προ­στα­σί­ας του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, όσοι μι­λούν για «αει­φο­ρία και πρά­σι­νους στό­χους» αλλά στην ουσία ωφε­λού­νται από το τω­ρι­νό πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο υπε­ρεκ­με­τάλ­λευ­σης της φύσης, έχουν βρει το τέ­λειο πρό­σχη­μα. Επεν­δύ­σεις που είχαν μπει στον πάγο ως αντι­πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές τώρα επα­νέρ­χο­νται στο προ­σκή­νιο.

Για τις ευ­ρω­η­γε­σί­ες η απε­ξάρ­τη­ση από το ρω­σι­κό αέριο και πε­τρέ­λαιο έχει ανα­χθεί σε υπαρ­ξια­κό στόχο.  Αυτό συ­νε­πά­γε­ται κο­λοσ­σιαία ποσά  για υπο­δο­μές ορυ­κτών καυ­σί­μων, για ει­σα­γω­γές LNG από τις ΗΠΑ, τον Περ­σι­κό και από τα νέα κοι­τά­σμα­τα της πο­λύ­πα­θης Αφρι­κής.

Ακόμη και πριν από τη ρω­σι­κή ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία, η χρήση άν­θρα­κα πα­γκο­σμί­ως αυ­ξή­θη­κε σε επί­πε­δα ρεκόρ τον πε­ρα­σμέ­νο χει­μώ­να, προ­κα­λώ­ντας αύ­ξη­ση των εκ­πο­μπών, ενώ οι εγκα­τα­στά­σεις «κα­θα­ρής ενέρ­γειας» έπε­σαν κάτω από τα επί­πε­δα που απαι­τού­νται για την επί­τευ­ξη των πα­γκό­σμιων κλι­μα­τι­κών στό­χων.

Ο στό­χος του Πα­ρι­σιού για πε­ριο­ρι­σμό της πα­γκό­σμιας αύ­ξη­σης της θερ­μο­κρα­σί­ας στους 1,5 βαθ­μούς κελ­σί­ου δεν μπο­ρεί πια να επι­τευ­χθεί. Οι τρέ­χου­σες δε­σμεύ­σεις, αν και εφό­σον υλο­ποι­η­θούν, θα μειώ­σουν τις εκ­πο­μπές άν­θρα­κα μόνο κατά πε­ρί­που 7,5% έως το 2030, πολύ λι­γό­τε­ρο από τη μεί­ω­ση κατά 45% που οι επι­στή­μο­νες λένε ότι απαι­τεί­ται για να πε­ριο­ρι­στεί η αύ­ξη­ση της πα­γκό­σμιας θερ­μο­κρα­σί­ας στους 1,5 βαθ­μούς Κελ­σί­ου.

Το πρό­βλη­μα είναι ότι είναι η «Δύση», οι ισχυ­ρές κα­πι­τα­λι­στι­κές οι­κο­νο­μί­ες, που έχουν δη­μιουρ­γή­σει το από­θε­μα επι­κίν­δυ­νου άν­θρα­κα και άλλων αε­ρί­ων στην ατμό­σφαι­ρα τα τε­λευ­ταία 100 χρό­νια, κά­νουν τα λι­γό­τε­ρα για να απο­τρέ­ψουν την κλι­μα­τι­κή κρίση. Πε­ρί­που το ένα τρίτο του τρέ­χο­ντος απο­θέ­μα­τος αε­ρί­ων του θερ­μο­κη­πί­ου έχει δη­μιουρ­γη­θεί από την Ευ­ρώ­πη και το ένα τέ­ταρ­το από τις ΗΠΑ, με την Κίνα, την Ινδία και τη Ρωσία, να συμ­με­τέ­χουν πλέον ενερ­γά στην «κούρ­σα» με τις πιο ρυ­πο­γό­νες χώρες. Για να γί­νουν τα πράγ­μα­τα χει­ρό­τε­ρα, οι επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής κα­τάρ­ρευ­σης πέ­φτουν δυ­σα­νά­λο­γα στις χώρες του πα­γκό­σμιου Νότου, οι οποί­ες υφί­στα­νται τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα των ζη­μιών που προ­κα­λού­νται από την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή.

Η προ­μή­θεια ρω­σι­κού φυ­σι­κού αε­ρί­ου στην ΕΕ έχει υπο­χω­ρή­σει στο μισό σε σύ­γκρι­ση με πέ­ρυ­σι και εν­δέ­χε­ται να μειω­θεί πε­ραι­τέ­ρω. Η Γερ­μα­νία κή­ρυ­ξε το δεύ­τε­ρο στά­διο συ­να­γερ­μού του έκτα­κτου μη­χα­νι­σμού για την ασφά­λεια στην πα­ρο­χή φυ­σι­κού αε­ρί­ου, μιας κι δεν είναι σί­γου­ρο πως θα ξα­ναρ­χί­σει η ροή του αε­ρί­ου μέσω του αγω­γού «Nord Stream 1», όταν ολο­κλη­ρω­θούν τα έργα συ­ντή­ρη­σης που, προς ώρας, επι­κα­λεί­ται η Μόσχα.

Αλλά και η «πρά­σι­νη με­τά­βα­ση» με όρους αγο­ράς, δεν θα είναι αρ­κε­τή, καθώς η εξό­ρυ­ξη και η δι­ύ­λι­ση εναλ­λα­κτι­κών καυ­σί­μων και συ­στη­μά­των απαι­τούν επί­σης πε­ρισ­σό­τε­ρη ενέρ­γεια από ορυ­κτά καύ­σι­μα. Όλες οι μπα­τα­ρί­ες, οι ηλια­κοί συλ­λέ­κτες και οι ανε­μό­μυ­λοι στον κόσμο δεν θα μειώ­σουν τη ζή­τη­ση ορυ­κτών καυ­σί­μων στο εγγύς μέλ­λον. Τα οχή­μα­τα εσω­τε­ρι­κής καύ­σης  χρη­σι­μο­ποιούν άφθο­νο χά­λυ­βα, αλλά τα ηλε­κτρι­κά οχή­μα­τα χρη­σι­μο­ποιούν με­γα­λύ­τε­ρη ποι­κι­λία ακρι­βό­τε­ρων με­τάλ­λων. Επι­πλέ­ον, οι μπα­τα­ρί­ες που είναι απα­ραί­τη­τες για τα ηλε­κτρι­κά οχή­μα­τα βα­σί­ζο­νται σε υλικά όπως το λίθιο και το νι­κέ­λιο, τα οποία απαι­τούν γεν­ναί­ες ηλε­κτρι­κές και χη­μι­κές δα­πά­νες για την επε­ξερ­γα­σία τους. Όλα αυτά ση­μαί­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρη πα­ρα­γω­γή ορυ­κτών καυ­σί­μων για την εξό­ρυ­ξη πε­ρισ­σό­τε­ρων με­τάλ­λων.

Οι «λύ­σεις» της αγο­ράς δεν θα λει­τουρ­γή­σουν γιατί απλώς δεν είναι κερ­δο­φό­ρο για το κε­φά­λαιο να επεν­δύ­ει στον πε­ριο­ρι­σμό της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, για αυτό και επι­χει­ρεί να με­τα­τρέ­ψει την αντι­με­τώ­πι­σή της ως ένα πρό­βλη­μα ατο­μι­κής κα­τα­νά­λω­σης. Για να στα­μα­τή­σου­με την υπερ­θέρ­μαν­ση του πλα­νή­τη, δεν χρεια­ζό­μα­στε απλώς έξυ­πνη νέα τε­χνο­λο­γία ή απλά την τι­μο­λό­γη­ση των εκ­πο­μπών. Για πα­ρά­δειγ­μα, το τε­λευ­ταίο ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο προ­βλέ­πει να υπο­χρε­ω­θούν οι προ­μη­θευ­τές καυ­σί­μων και πε­τρε­λαί­ου θέρ­μαν­σης να αγο­ρά­ζουν σε μια νέα αγορά άν­θρα­κα πο­σο­στώ­σεις που θα κα­λύ­πτουν τις εκ­πο­μπές τους διο­ξει­δί­ου του άν­θρα­κα, όπως ισχύ­ει ήδη για τους προ­μη­θευ­τές ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος και ορι­σμέ­νες βιο­μη­χα­νί­ες. Πρέ­πει να κα­ταρ­γή­σου­με στα­δια­κά την παλιά τε­χνο­λο­γία ορυ­κτών καυ­σί­μων. Χρεια­ζό­μα­στε άμεσα ένα πα­γκό­σμιο σχέ­διο για να κα­τευ­θύ­νου­με τους πό­ρους σε πράγ­μα­τα που χρειά­ζε­ται η κοι­νω­νία, όπως ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας, βιο­λο­γι­κή γε­ωρ­γία, δη­μό­σιες συ­γκοι­νω­νί­ες, δη­μό­σια συ­στή­μα­τα ύδρευ­σης, δη­μό­σια υγεία, ποιο­τι­κά σχο­λεία και άλλες ανεκ­πλή­ρω­τες σή­με­ρα ζω­τι­κές ανά­γκες.

Χωρίς την ανα­τρο­πή του υπάρ­χο­ντος πα­ρα­γω­γι­κού και κα­τα­να­λω­τι­κού μο­ντέ­λου, που θα είναι απε­λευ­θε­ρω­μέ­νο από τις επι­τα­γές του κε­φα­λαί­ου και της πα­ρα­γω­γής κέρ­δους, δεν μπο­ρού­με να μι­λά­με για πρά­σι­νες πο­λι­τι­κές, κλι­μα­τι­κή δι­καιο­σύ­νη και σω­τη­ρία του πλα­νή­τη.

Τέλος, η υπερ­θέρ­μαν­ση του πλα­νή­τη και η εξε­ρεύ­νη­ση, η πα­ρα­γω­γή και η δι­ύ­λι­ση ορυ­κτών καυ­σί­μων συν­δέ­ο­νται άρ­ρη­κτα με τις στρα­τιω­τι­κές δα­πά­νες. Ο στρα­τός των ΗΠΑ είναι ο με­γα­λύ­τε­ρος κα­τα­να­λω­τής πε­τρε­λαί­ου στον κόσμο και άρα μία από τις κο­ρυ­φαί­ες πηγές εκ­πο­μπής αε­ρί­ων θερ­μο­κη­πί­ου στον κόσμο. Οι πό­λε­μοι και οι αυ­ξη­μέ­νες δα­πά­νες για όπλα δεν σκο­τώ­νουν απλώς αν­θρώ­πους και κα­τα­στρέ­φουν ζωές και σπί­τια, αλλά επι­τα­χύ­νουν την κλι­μα­τι­κή κα­τα­στρο­φή. Ένας ει­ρη­νι­κός κό­σμος δεν θα έσωζε μόνο ζωές και μέσα δια­βί­ω­σης, αλλά θα συ­νέ­βα­λε κα­τα­λυ­τι­κά στη σω­τη­ρία του πλα­νή­τη και της φύσης.

Η «πρά­σι­νη» κυ­βερ­νη­τι­κή υπο­κρι­σία πα­ρά­γει κέρδη 

Παρά τις βα­ρύ­γδου­πες κυ­βερ­νη­τι­κές εξαγ­γε­λί­ες για δήθεν προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, οι ρυθ­μί­σεις που απο­τυ­πώ­θη­καν στον πρό­σφα­τα ψη­φι­σμέ­νο κλι­μα­τι­κό νόμο, ευ­νο­ούν κατά κύριο λόγο τις μπίζ­νες της λε­γό­με­νης «πρά­σι­νης με­τά­βα­σης».

Η κυ­βερ­νη­τι­κή υπο­κρι­σία συ­νε­χί­στη­κε και στη νο­μο­θέ­τη­ση για τις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας (ΑΠΕ) με μια σειρά διευ­κο­λύν­σεις στους κερ­δο­σκό­πους της «πρά­σι­νης ανά­πτυ­ξης», σε βάρος των κα­τα­να­λω­τών και του πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Η κυ­βέρ­νη­ση προ­σπα­θεί με κάθε τρόπο να στη­ρί­ξει τους «με­γα­λο­καρ­χα­ρί­ες» του κλά­δου. Κάτι θα ήξερε ο πρό­ε­δρος της ΤΕΡΝΑ Ενερ­γεια­κή, Γιώρ­γος Πε­ρι­στέ­ρης, που ζη­τού­σε από το κρά­τος να επι­τρέ­ψει την επι­τά­χυν­ση της εγκα­τά­στα­σης ΑΠΕ και ει­δι­κά των αιο­λι­κών πάρ­κων, μι­λώ­ντας πρό­σφα­τα στη Γ.Σ. των με­τό­χων της εται­ρεί­ας.

Είναι εν­δει­κτι­κό ότι με το νο­μο­σχέ­διο η κυ­βέρ­νη­ση προ­χω­ρά στη μεί­ω­ση του χρό­νου αδειο­δό­τη­σης νέων έργων ΑΠΕ σε 14 μήνες από 5 χρό­νια που ίσχυε έως τώρα. Βέ­βαια, για να προ­ω­θη­θούν αυτά θα πρέ­πει να κα­τα­πα­τη­θούν και άλλα δάση, πε­ριο­χές NATURA, ακόμα και αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι για την κερ­δο­φο­ρία των αρ­πα­κτι­κών των ΑΠΕ.

Πλέον, με από­φα­ση του υπουρ­γεί­ου Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Τρο­φί­μων δύ­να­νται να πα­ρα­χω­ρού­νται ακί­νη­τα «ανε­ξαρ­τή­τως έκτα­σης» για εγκα­τά­στα­ση σταθ­μών ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γής από ΑΠΕ και συ­στη­μά­των απο­θή­κευ­σης, χωρίς δη­μο­πρα­σία, μετά από αί­τη­ση του εκά­στο­τε εν­δια­φε­ρό­με­νου. Επί­σης, η χρήση πα­ρα­χω­ρεί­ται στον αι­τού­ντα για όσο χρόνο εξυ­πη­ρε­τεί­ται ο σκο­πός της πα­ρα­χώ­ρη­σης, με ανώ­τα­το όριο τα 40 έτη.

Συγ­χρό­νως, ο «επεν­δυ­τής» μπο­ρεί να επα­νεκ­δώ­σει από­φα­ση πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης για ΑΠΕ, ακόμη και αν αυτή «ακυ­ρώ­θη­κε αμε­τά­κλη­τα» από αρ­μό­διο δι­κα­στή­ριο, αρκεί να συμ­μορ­φω­θεί εκ των υστέ­ρων.

Η πρό­βλε­ψη ει­δι­κού κα­θε­στώ­τος απαλ­λα­γής από πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή αδειο­δό­τη­ση για τα πι­λο­τι­κά θα­λάσ­σια-πλω­τά φω­το­βολ­ταϊ­κά, είναι επί­σης εν­δει­κτι­κή της «πρά­σι­νης» πο­λι­τι­κής που προ­ω­θεί η κυ­βέρ­νη­ση. Άλ­λω­στε οι μο­νά­δες ΑΠΕ και τα σχε­τι­κά έργα υπο­στή­ρι­ξης θε­ω­ρού­νται πλέον πα­ρεμ­βά­σεις «κοι­νής ωφέ­λειας», προ­βλέ­πο­ντας ανα­γκα­στι­κές απαλ­λο­τριώ­σεις και αρ­κε­τές απλο­ποι­ή­σεις του ρυθ­μι­στι­κού και αδειο­δο­τι­κού πλαι­σί­ου.

Όπως ανα­φέ­ρει στην το­πο­θέ­τη­σή του το Πα­νελ­λα­δι­κό Δί­κτυο συλ­λο­γι­κο­τή­των για την ενέρ­γεια, «το νο­μο­σχέ­διο προ­σθέ­τει στο σύ­στη­μα πα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας της χώρας, ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρες μο­νά­δες ΑΠΕ, μια νέα κα­τη­γο­ρία ενερ­γεια­κών έργων, τις μο­νά­δες απο­θή­κευ­σης ενέρ­γειας, νέες μο­νά­δες φυ­σι­κού αε­ρί­ου, ντί­ζελ και  μα­ζούτ, αναι­ρώ­ντας τις προσ­δο­κί­ες ότι τα έργα απο­θή­κευ­σης θα τις υπο­κα­τα­στή­σουν. Αυ­ξά­νει έτσι, ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο τα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά, οι­κο­νο­μι­κά και κοι­νω­νι­κά κόστη της πα­ρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας».

Ενερ­γεια­κή ακρί­βεια

Όλες οι πα­ρα­πά­νω προ­κλη­τι­κές πα­ρο­χές στους εμπό­ρους των ΑΠΕ είναι απα­ραί­τη­τες, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται τα κυ­βερ­νη­τι­κά επι­τε­λεία, για να ανα­κο­πεί η ενερ­γεια­κή κρίση και να μειω­θεί η πα­ρα­γω­γή ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας από στε­ρεά και υγρά ορυ­κτά καύ­σι­μα, με στόχο την «κλι­μα­τι­κή ου­δε­τε­ρό­τη­τα». Μόνο που οι δήθεν υπε­ρα­σπι­στές των αδύ­να­μων, συ­νε­χί­ζουν να φορ­τώ­νουν το λο­γα­ρια­σμό από τα χρη­μα­τι­στη­ρια­κά παι­χνί­δια στην ενέρ­γεια στη με­γά­λη κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία, που ήδη έχει γο­να­τί­σει από την ακρί­βεια.

Η έκτα­κτη φο­ρο­λό­γη­ση στα υπερ­κέρ­δη των πα­ρα­γω­γών ενέρ­γειας έχει χαθεί στους υπο­λο­γι­σμούς, με τη ΡΑΕ να δια­τεί­νε­ται ότι οι εται­ρί­ες του κλά­δου ήταν ζη­μιο­γό­νες το 2021. Ση­μειώ­νε­ται, βέ­βαια, ότι οι τέσ­σε­ρις κα­θε­το­ποι­η­μέ­νες εται­ρεί­ες του κλά­δου υπερ­κά­λυ­ψαν αυτές «τις ζη­μιές» μέσω της πα­ρα­γω­γής ρεύ­μα­τος. Το ίδιο συμ­βαί­νει και με τα ποσά από τις επι­στρο­φές στους λο­γα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος, ενώ η πλατ­φόρ­μα για το επί­δο­μα βεν­ζί­νης των 20-25 ευρώ το μήνα  («fuel pass 2») θα ανοί­ξει τέλος Ιου­λί­ου. Όσο για τον νέο μη­χα­νι­σμό δια­μόρ­φω­σης της χον­δρι­κής τιμής ρεύ­μα­τος, αντί για την «κα­τάρ­γη­ση» της λη­στρι­κής ρή­τρας ανα­προ­σαρ­μο­γής, όπως μας έλε­γαν οι αρ­μό­διοι υπουρ­γοί, τα νέα τι­μο­λό­για, απλώς κρύ­βουν τη ρήτρα σε μια τε­λι­κή χρέ­ω­ση και αυτό μέχρι τον Ιού­νιο του 2023.

Η εκτί­να­ξη του κό­στους του ρεύ­μα­τος, του πε­τρε­λαί­ου και του φυ­σι­κού αε­ρί­ου, συ­μπα­ρα­σύ­ρει όλα τα βα­σι­κά αγαθά, σε συν­δυα­σμό με το τζο­γά­ρι­σμα στις χρη­μα­τι­στη­ρια­κές αγο­ρές τρο­φί­μων, που προ­ϋ­πήρ­χε της ρω­σι­κής ει­σβο­λής στην Ου­κρα­νία και των προ­βλη­μά­των στις εφο­δια­στι­κές αλυ­σί­δες. Ο ίδιος ο πλη­θω­ρι­σμός, απο­τε­λεί ευ­και­ρία για αύ­ξη­ση των κερ­δών των κα­πι­τα­λι­στών, όπως ομο­λο­γούν οι ανα­λύ­σεις των δικών τους οι­κο­νο­μι­κών οίκων. Ανά­λυ­ση του Economic Policy Institute απο­κα­λύ­πτει ότι πάνω από το 53% της ανό­δου των τιμών στην τε­λευ­ταία διε­τία ήταν απόρ­ροια της με­γά­λης ανό­δου των πε­ρι­θω­ρί­ων κέρ­δους. Αντί­θε­τα οι αυ­ξή­σεις των μι­σθών -που οι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ροι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι προ­κα­λούν την εκτί­να­ξη του πλη­θω­ρι­σμού- ήταν υπεύ­θυ­νες μόλις για το 8% της ανό­δου των τιμών.

Είναι προ­φα­νές πλέον ότι μόνο με γεν­ναί­ες αυ­ξή­σεις σε μι­σθούς και συ­ντά­ξεις (και αυ­τό­μα­τη τι­μα­ριθ­μι­κή ανα­προ­σαρ­μο­γή του κα­τώ­τα­του μι­σθού), πλα­φόν στις τιμές υγρών καυ­σί­μων, φυ­σι­κού αε­ρί­ου και ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, κα­τάρ­γη­ση του χρη­μα­τι­στη­ρί­ου ενέρ­γειας και της ρή­τρας ανα­προ­σαρ­μο­γής, του ει­δι­κού φόρου κα­τα­νά­λω­σης και του ΦΠΑ στα βα­σι­κά είδη δια­τρο­φής και πλα­τιάς λαϊ­κής κα­τα­νά­λω­σης, μπο­ρεί να υπάρ­ξει πραγ­μα­τι­κή ενί­σχυ­ση για το ερ­γα­τι­κό ει­σό­δη­μα.

Πυρ­κα­γιές: Χωρίς καμία ου­σια­στι­κή πρό­λη­ψη

Παρά τις κυ­βερ­νη­τι­κές με­γα­λο­στο­μί­ες περί «ετοι­μό­τη­τας» είναι εμ­φα­νές ότι βα­δί­ζου­με σε ακόμα ένα κα­λο­καί­ρι πυρ­κα­γιών και των δρα­μα­τι­κών συ­νε­πειών τους.

Τα ανη­συ­χη­τι­κά μη­νύ­μα­τα είχαν φανεί από το χει­μώ­να, όταν προ­κλή­θη­καν δε­κά­δες πυρ­κα­γιές σε δάση και δα­σι­κές εκτά­σεις, αρ­κε­τά πάνω από τον τυ­πι­κό μέσο όρο της επο­χής. Πα­ρό­λα αυτά η αντι­πυ­ρι­κή πε­ρί­ο­δος ξε­κί­νη­σε την 1η Μάη σαν να μη συμ­βαί­νει τί­πο­τα, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας σο­βα­ρός σχε­δια­σμός προ­στα­σί­ας του δα­σι­κού πλού­του. Και προ­στα­σία ση­μαί­νει πρό­λη­ψη. Και πρό­λη­ψη ση­μαί­νει προ­ε­τοι­μα­σία και όχι κα­τα­στο­λή της φω­τιάς αφού ξε­σπά­σει. Ση­μαί­νει αν­θρώ­πους και μέσα, που το χει­μώ­να κά­νουν κα­θα­ρι­σμούς δασών για να μειω­θεί η καύ­σι­μη ύλη, ανοί­γουν δα­σι­κούς δρό­μους και δη­μιουρ­γούν αντι­πυ­ρι­κές ζώνες σε μό­νι­μη βάση και όχι μέσα στον Ιού­λιο (!) και τον Αύ­γου­στο(!!), όπως προ­βλέ­πε­ται σε ορι­σμέ­νες πε­ριο­χές, σύμ­φω­να με τις επί­ση­μες κυ­βερ­νη­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις.

Με συ­χνό­τη­τα και έντα­ση πρω­τό­γο­νη, κύ­μα­τα καύ­σω­να σα­ρώ­νουν την Ευ­ρώ­πη και έφτα­σαν και στην Ελ­λά­δα. Η κλι­μα­τι­κή κρίση είναι εδώ, μαζί με τον πολ­λα­πλα­σια­σμό της πι­θα­νό­τη­τας εκ­δή­λω­σης πυρ­κα­γιών και η μόνη απά­ντη­ση της κυ­βέρ­νη­σης είναι το μή­νυ­μα στο 112, για την εκ­κέ­νω­ση κα­τοι­κη­μέ­νων πε­ριο­χών. Το ίδιο «ανί­κα­νο» κρά­τος στις φω­τιές και τις πλημ­μύ­ρες, είναι το ίδιο που ορ­γα­νώ­νει με δια­δι­κα­σί­ες κα­τε­πεί­γο­ντος «πρά­σι­νες» μπίζ­νες σε προ­στα­τευό­με­νες δα­σι­κές εκτά­σεις και την απο­στο­λή όπλων στην Ου­κρα­νία.

Ακόμα και η δι­κομ­μα­τι­κή φα­σα­ρία για τον πε­ρί­φη­μο «κα­τα­λο­γι­σμό ευ­θυ­νών», μετά από κάθε φο­νι­κή φωτιά ή πλημ­μύ­ρα, που κα­τα­λή­γει σχε­δόν πάντα σε δι­κα­στι­κές διώ­ξεις με αρ­κε­τές αθω­ω­τι­κές απο­φά­σεις, απο­κα­λύ­πτει ότι για όλα τα κόμ­μα­τα του αστι­κού μπλοκ, προ­έ­χει η προ­στα­σία της κερ­δο­φο­ρί­ας του κε­φα­λαί­ου και όχι οι ζωές του κό­σμου.

Τα πρώτα αρ­νη­τι­κά δείγ­μα­τα του φε­τι­νού κα­λο­και­ριού, φά­νη­καν ήδη με τις πυρ­κα­γιές στη Βούλα, την Εύ­βοια κ.α., όπου κά­η­καν χι­λιά­δες στρέμ­μα­τα, αλλά και σπί­τια. Για το πε­ρί­φη­μο «επι­τε­λι­κό κρά­τος» μια συ­γκρο­τη­μέ­νη πο­λι­τι­κή πρό­λη­ψης και ενί­σχυ­σης της δα­σο­προ­στα­σί­ας, θε­ω­ρεί­ται πε­ριτ­τό κό­στος. Σε­α­ντί­θε­ση με τις εξω­φρε­νι­κές πο­λε­μι­κές δα­πά­νες και τη διαρ­κή ενί­σχυ­ση των μη­χα­νι­σμών κα­τα­στο­λής με προ­σω­πι­κό και εξο­πλι­σμό. Παρά την εκ­θε­τι­κή αύ­ξη­ση των πυρ­κα­γιών εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν 4.000 κενές ορ­γα­νι­κές θέ­σεις μο­νί­μων στην Πυ­ρο­σβε­στι­κή, με «γε­ρα­σμέ­να» οχή­μα­τα και με ανε­παρ­κή πτη­τι­κά μέσα πυ­ρό­σβε­σης.

rproject.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.