Το πάθος για ποδοσφαιρικό χρήμα και τα μεταΜουντιάλ

Το πάθος για ποδοσφαιρικό χρήμα και τα μεταΜουντιάλ

Η ποδοσφαιρική NAFTA ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στις παγκόσμιες μπίζνες της FIFA.

Έλ­λει­ψη πά­θους δια­πί­στω­σε ο Ντιέ­γκο Αρ­μάν­δο Μα­ρα­ντό­να,στην ανά­θε­ση του Μου­ντιάλ του 2026 στις ΗΠΑ, τον Κα­να­δά και το Με­ξι­κό. Ο πάλαι ποτέ με­γά­λος πο­δο­σφαι­ρι­στής και μο­να­δι­κός εν­σαρ­κω­μέ­νος θεός του αθλή­μα­τος υπο­πί­πτει σε σφάλ­μα – η διορ­γά­νω­ση ανοί­γει ένα ολο­καί­νουρ­γιο κε­φά­λαιο στην πα­γκό­σμια επι­χεί­ρη­ση πο­δό­σφαι­ρο και υπο­κρύ­πτει γνή­σιο και κραυ­γα­λέο πάθος : Πάθος για χρήμα.

Γιάννης Νικολόπουλος

Κα­ταρ­χάς, είναι το μέ­γε­θος της διορ­γά­νω­σης. Το 2026 ο αριθ­μός των εθνι­κών ομά­δων στην τε­λι­κή φάση θα είναι αυ­ξη­μέ­νος,θα φτά­νει στις 48,προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­η­θούν οι πιέ­σεις το­πι­κών ομο­σπον­διών κυ­ρί­ως της Αμε­ρι­κής και της Ασίας, που νιώ­θουν σή­με­ρα «ριγ­μέ­νες» ως προς τα οι­κο­νο­μι­κά οφέλη που μπο­ρούν να απο­κο­μί­σουν από την συμ­με­το­χή των εθνι­κών τους ομά­δων στην διορ­γά­νω­ση. Ας ση­μειω­θεί ότι ει­δι­κά οι Ασιά­τες (βλέπε Κίνα και χώρες του Περ­σι­κού Κόλ­που) ασκούν πιέ­σεις να αυ­ξη­θούν οι ομά­δες από το προ­σε­χές Μου­ντιάλ του 2022, που θα διε­ξα­χθεί στην ηπει­ρω­τι­κή «έδρα» τους και συ­γκε­κρι­μέ­να το Κατάρ. Άλλο βέ­βαια το γε­γο­νός ότι σε πο­λι­τι­κό και γε­ω­στρα­τη­γι­κό επί­πε­δο, το εμι­ρά­το έχει εξαι­ρε­τι­κά τε­τα­μέ­νες ή καρ­κι­νο­βα­τού­σες δι­πλω­μα­τι­κές σχέ­σεις με σχε­δόν όλους τους γεί­το­νες εντός και εκτός αρα­βι­κής χερ­σο­νή­σου – και ει­δι­κό­τε­ρα τη Σα­ου­δι­κή Αρα­βία.

Όπως και να ΄χει πα­ντως, πε­ρισ­σό­τε­ρες ομά­δες,σε ένα Μου­ντιάλ, ση­μαί­νει πε­ρισ­σό­τε­ρα ματς, πε­ρισ­σό­τε­ρα ματς, συ­νε­πά­γο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρα γή­πε­δα και εγκα­τα­στά­σεις, και επο­μέ­νως, πε­ρισ­σό­τε­ρες «ανά­γκες» για κα­τα­σκευ­ές και ανα­κα­τα­σκευ­ές γη­πέ­δων και προ­πο­νη­τη­ρί­ων, ξε­νο­δο­χεί­ων και συ­γκοι­νω­νια­κών κόμ­βων με πα­νά­κρι­βες και κο­στο­βό­ρες «προ­δια­γρα­φές FIFA». Επί­σης, πε­ρισ­σό­τε­ρες δα­πά­νες για την εσω­τε­ρι­κή ασφά­λεια και την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των προ­νο­μιού­χων ελίτ της ίδιας της FIFA και της αγέ­λης των επαγ­γελ­μα­τιών του­ρι­στών και οπα­δών της διορ­γά­νω­σης.

Με άλλα λόγια, μια ολό­κλη­ρη μη­χα­νή χρή­μα­τος μπαί­νει σε κί­νη­ση που απο­μυ­ζά τα κρα­τι­κά τα­μεία και τα πορ­το­φό­λια των οπα­δών – πε­λα­τών, γε­μί­ζο­ντας τα χρη­μα­το­κι­βώ­τια πάσης φύ­σε­ως ερ­γο­λά­βων  – κα­τα­σκευα­στι­κών εται­ριών, εται­ριών σε­κιού­ρι­τι, εται­ριών εστί­α­σης και έν­δυ­σης, εται­ριών με­τα­φο­ρών, τη­λε­ο­πτι­κών και δια­δι­κτυα­κών εται­ριών, εται­ριών στοι­χη­μα­τι­σμού.

Κατά συ­νέ­πεια, ο επι­με­ρι­σμός των οι­κο­νο­μι­κών βαρών αλλά και των κερ­δών στις διορ­γα­νώ­τριες χώρες συ­νι­στά μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα με υπερ­το­πι­κές δια­στά­σεις, που μόνο μέσα στο πλαί­σιο δια­κρα­τι­κών ομο­σπον­διών και συ­νερ­γα­σιών μπο­ρεί να πε­τύ­χει την με­γι­στο­ποί­η­ση των κερ­δών ένα­ντι των βαρών – με άλλα λόγια, η FIFA επι­κρό­τη­σε την πο­δο­σφαι­ρι­κή NAFTA που προ­σκό­μι­σαν ως υπο­ψη­φιό­τη­τα οι ΗΠΑ, το Με­ξι­κό και ο Κα­να­δάς, στο πλαί­σιο της CONMEBOL, της βο­ρειο­α­με­ρι­κα­νι­κής ομο­σπον­δί­ας πο­δο­σφαί­ρου.

Εξάλ­λου, ΗΠΑ και Κα­να­δάς συν­διορ­γα­νώ­νουν ου­σια­στι­κά το πρω­τά­θλη­μα σόκερ της Βό­ρειας Αμε­ρι­κής το οποίο, αν με­ρι­κές δε­κα­ε­τί­ες νω­ρί­τε­ρα ακου­γό­ταν ως ανέκ­δο­το, απο­τε­λεί σή­με­ρα μια από τις ρα­γδαία ανα­πτυσ­σό­με­νες αθλη­τι­κές επι­χει­ρή­σεις στις δύο χώρες, αν και δύ­σκο­λα θα μπο­ρού­σε να ισχυ­ρι­στεί κα­νείς ότι συ­να­γω­νί­ζε­ται ευ­θέ­ως και στα επί­πε­δα της κερ­δο­φο­ρί­ας την «αγία τριά­δα» του αμε­ρι­κα­νι­κού, επαγ­γελ­μα­τι­κού και επι­χει­ρη­μα­τι­κού, αθλη­τι­σμού (μπέιζ­μπολ, μπά­σκετ, αμε­ρι­κα­νι­κό φού­τμπολ-ρά­γκ­μπυ), που ο κύ­κλος ερ­γα­σιών της ξε­περ­νά τα 57 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια τον χρόνο.

Στο πο­δο­σφαι­ρι­κό (σο­κε­ρι­κό) χρη­μα­τι­στή­ριο των ΗΠΑ, ομά­δες όπως η Γκά­λα­ξι του Λός Άν­τζε­λες, η Νιου Γιόρκ Σίτυ, η Το­ρό­ντο ΕφΣι ή η Σιάτλ Σά­ου­ντερς, απο­τι­μώ­νται στα 280-350 εκα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια. Αντί­στοι­χα, πε­ρί­που 4 εκα­τομ­μύ­ρια θε­α­τές έχουν πα­ρα­κο­λου­θή­σει έστω έναν αγώνα σόκερ μέσα στο 2017, με τον αριθ­μό να αυ­ξά­νε­ται στα­θε­ρά κατά μισό εκα­τομ­μύ­ριο θε­α­τές, κάθε χρόνο, ενώ το κοινό που κα­τα­να­λώ­νει πο­δο­σφαι­ρι­κό θέαμα στις ΗΠΑ, μέσω της τη­λε­ό­ρα­σης και του ίντερ­νετ υπο­λο­γί­ζε­ται στα 70 εκα­τομ­μύ­ρια. Και μπο­ρεί μέχρι πριν τρία χρό­νια να «κλαί­γο­νταν» όλοι επει­δή η λίγκα έμπαι­νε μέσα κατά 100 εκα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια κάθε χρόνο, από φέτος και έως το 2021, το πρω­τά­θλη­μα θα φέρ­νει ετή­σια κέρδη της τάξης των 500 – 800 εκα­τομ­μυ­ρί­ων δο­λα­ρί­ων.

Το στοι­χείο όμως που μέ­τρη­σε πε­ρισ­σό­τε­ρο στην ψη­φο­φο­ρία της FIFA, ήταν οι δια­βε­βαιώ­σεις των Βο­ρειο­α­με­ρι­κα­νών (και της Coca Cola, που είναι η βα­σι­κή χο­ρη­γός της FIFA και ιδιο­κτή­τρια του τρο­παί­ου του Μου­ντιάλ, με ου­σια­στι­κά δι­καιώ­μα­τα συν­διοί­κη­σης της ομο­σπον­δί­ας) ότι η διορ­γά­νω­ση του 2026 στις τρεις χώρες θα φέρει κα­θα­ρά κέρδη στα τα­μεία της ομο­σπον­δί­ας της τάξης των 11 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων δο­λα­ρί­ων. Μι­λά­με για τα κα­τα­γε­γραμ­μέ­να κέρδη μόνο στις 30 μέρες της διορ­γά­νω­σης και για έναν υπερ­δι­πλα­σια­σμό σε σχέση με το πλέον κερ­δο­φό­ρο Μου­ντιάλ της ιστο­ρί­ας του θε­σμού, εκεί­νο της Βρα­ζι­λί­ας, το 2014,, όταν οι κο­στου­μα­ρι­σμέ­νοι πα­ρά­γο­ντες της FIFA έβα­λαν στα ελ­βε­τι­κά τους τα­μεία, 5 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δο­λά­ρια.

Και κάπως έτσι, την πά­τη­σε το Μα­ρό­κο για πέμ­πτη φορά, ρεκόρ απο­τυ­χη­μέ­νων υπο­ψη­φιο­τή­των για την ανά­λη­ψη ενός Μου­ντιάλ. Πά­ντο­τε κά­ποιος υπο­σχό­ταν πε­ρισ­σό­τε­ρα – κέρδη φα­νε­ρά, από αυτά που φαί­νο­νται στους τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς και κέρδη κρυφά, από αυτά που δια­κι­νού­νται σε αγω­γούς μαύ­ρου χρή­μα­τος – για το κον­κλά­βιο των «αρ­χιε­ρέ­ων» του πα­γκό­σμιου πο­δο­σφαί­ρου. Με το Μα­ρό­κο όμως η πα­ρα­δο­ξό­τη­τα έγκει­ται στο γε­γο­νός ότι δια­θέ­τει την «βι­τρί­να» μιας στα­θε­ρά αξιό­πι­στης εθνι­κής ομά­δας, την ορ­γα­νω­τι­κή οντό­τη­τα μιας δρα­στή­ριας το­πι­κής ομο­σπον­δί­ας και κυ­ρί­ως την πο­λι­τι­κή βού­λη­ση μιας συ­νταγ­μα­τι­κής μο­ναρ­χί­ας, η οποία έχει με­τα­τρέ­ψει την χώρα σε φο­ρο­λο­γι­κό και επι­χει­ρη­μα­τι­κό πα­ρά­δει­σο του στυλ «μπάτε,κα­πι­τα­λι­στι­κά σκυ­λιά,και αλέ­στε», που σε άλλες επο­χές δύ­σκο­λα θα τον απαρ­νιό­ταν η FIFA. Πι­θα­νό­τα­τα η πα­γκό­σμια ομο­σπον­δία πει­ρα­μα­τί­ζε­ται και προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για την με­τά-εθνο­κρα­τι­κή ορ­γά­νω­ση ενός Μου­ντιάλ και το Μα­ρό­κο να προ­ο­ρί­ζε­ται για αυτό το επό­με­νο στά­διο.

Τι εν­νο­ού­με με αυτήν την πρό­βλε­ψη; Ότι η πο­δο­σφαι­ρι­κή NAFTA του 2026 μπο­ρεί να είναι η διορ­γά­νω­ση – πι­λό­τος ώστε στο μέλ­λον να ανα­τε­θούν «με­σο­γεια­κά», «βο­ρειο­α­φρι­κα­νι­κά» ή «μη­τρο­πο­λι­τι­κά-αποι­κια­κά» Μου­ντιάλ, όπου χώρες πχ όπως το Μα­ρό­κο θα έχουν τον γε­ω­γρα­φι­κό και αθλη­τι­κό ρόλο του μπα­λα­ντέρ. Για φα­ντα­στεί­τε πχ ένα Μου­ντιάλ «της Με­σο­γεί­ου» με 48 ή 52 ομά­δες να αγω­νί­ζο­νται δια­δο­χι­κά και εναλ­λάξ στα γή­πε­δα της Ιτα­λί­ας, του Μα­ρό­κου, της Ισπα­νί­ας ή ακόμη και της Ελ­λά­δας; Εκτός και αν πι­στεύ­ουν ορι­σμέ­νοι ότι τα γή­πε­δα στα οποία σπα­τα­λού­νται σή­με­ρα και κρα­τι­κά χρή­μα­τα για να πε­ρά­σουν στα χέρια της νε­ο­ελ­λη­νι­κής ολι­γαρ­χί­ας, θα προ­ο­ρί­ζο­νται στο μέλ­λον μόνο για τις εγ­χώ­ριες διορ­γα­νώ­σεις, που θα φθί­νουν χρόνο με τον χρόνο,οι­κο­νο­μι­κά και πο­δο­σφαι­ρι­κά, μπρο­στά στις ορ­γα­νώ­σεις – δει­νο­σαύ­ρους της διε­θνούς του πο­δο­σφαί­ρου.

Τε­λι­κά, έχει δίκιο εκεί­νος που εξα­πο­λύ­ει κα­τη­γο­ρί­ες ότι οι πα­ρά­γο­ντες και τα στε­λέ­χη της FIFA δια­κρί­νο­νται από… έλ­λει­ψη πά­θους;

rproject.gr