ΔΕΘ 2018: Αριστερή απάντηση στην κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ

ΔΕΘ 2018: Αριστερή απάντηση στην κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ

Στη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) θα συμπυκνωθεί το σύνολο της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, του ελληνικού και ξένου κεφαλαίου που εκπροσωπεί, του ΝΑΤΟ και των μεγαλύτερων εκπροσώπων της ιμπεριαλιστικής μηχανής της Αμερικής.

Μά­λι­στα, φέτος οι ΗΠΑ είναι η τι­μώ­με­νη χώρα της έκ­θε­σης. Έτσι οι φιέ­στες που θα στη­θούν από την κυ­βέρ­νη­ση για το δήθεν «τέλος των μνη­μο­νί­ων», θα συν­δυα­στούν με τιμές σε ηγε­τι­κά στε­λέ­χη του ισχυ­ρού ιμπε­ρια­λι­σμού του πλα­νή­τη, των ΗΠΑ.

Κατερίνα Γιαννούλια

Η αέναη «κα­νο­νι­κό­τη­τα των μνη­μο­νί­ων» μέχρι το 2060, με τον κίν­δυ­νο του πο­λέ­μου, του ρα­τσι­σμού, του εθνι­κι­σμού και του φα­σι­σμού θα συ­να­ντη­θούν στη Θεσ­σα­λο­νί­κη στις 8 Σε­πτέμ­βρη.

Η διαρ­κής λι­τό­τη­τα για τους ερ­γα­ζό­με­νους και τη λαϊκή πλειο­ψη­φία, την οποία έχει υπο­γρά­ψει η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση και δε­σμεύ­ε­ται από αυτή, αλλά και κάθε πο­λι­τι­κός σχη­μα­τι­σμός που σέ­βε­ται τα μνη­μό­νια, τις επι­θυ­μί­ες και εντο­λές του ντό­πιου και ξένου κε­φα­λαί­ου και τις ιμπε­ρια­λι­στι­κές συμ­μα­χί­ες (ΕΕ-ΔΝΤ-ΝΑ­ΤΟ κλπ), μαζί με τις επι­κίν­δυ­νες σχέ­σεις και πα­ρεμ­βά­σεις που συ­ντε­λού­νται στην πε­ριο­χή με την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ σε ρόλο εντε­ταλ­μέ­νου του ΝΑΤΟ, θα «γιορ­τα­στούν» στη φε­τι­νή ΔΕΘ, με στόχο την από­λυ­τη πα­ρα­πλά­νη­ση των ερ­γα­τι­κών στρω­μά­των.

Η εσω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή που με το… «τέλος των μνη­μο­νί­ων» θα έχει σε ισχύ χι­λιά­δες αντερ­γα­τι­κούς- μνη­μο­νια­κούς νό­μους, αυ­τό­μα­τους κό­φτες, απα­γό­ρευ­ση απερ­γιών, κα­τώ­τα­τους μι­σθούς, συ­ντά­ξεις πεί­νας, πλει­στη­ρια­σμούς λαϊ­κής πε­ριου­σί­ας, ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις των πά­ντων, τα­ξι­κή-αφό­ρη­τη φο­ρο­λο­γία, ελα­στι­κή ερ­γα­σία σε δη­μό­σιο και ιδιω­τι­κό τομέα, αύ­ξη­ση ερ­γα­τι­κών ατυ­χη­μά­των, ασυ­δο­σία ερ­γο­δο­τών, αύ­ξη­ση κερ­δών για τους πλού­σιους, κρα­τι­κές επι­δο­τή­σεις επι­χει­ρη­μα­τιών, πλη­ρω­μή του άδι­κου κι επο­νεί­δι­στου χρέ­ους, θα προ­σθέ­τει βάρη με την έντα­ση της ιμπε­ρια­λι­στι­κής επι­λο­γής του ελ­λη­νι­κού κε­φα­λαί­ου και του ΝΑΤΟ.

Βάρη οι­κο­νο­μι­κά, που θα αφαι­ρούν κοι­νω­νι­κούς πό­ρους για τους πο­λε­μι­κούς εξο­πλι­σμούς. Βάρη επι­κιν­δυ­νό­τη­τας για την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων, αφού οι συμ­μα­χί­ες με τους με­γα­λύ­τε­ρους δο­λο­φό­νους του πλα­νή­τη και της πε­ριο­χής (Ισ­ρα­ήλ, ΗΠΑ, Αί­γυ­πτος κλπ), ακόμα και σε «καιρό ει­ρή­νης» προ­κα­λούν επι­κίν­δυ­να επει­σό­δια. Βάρη ιδε­ο­λο­γι­κής ενί­σχυ­σης του ρα­τσι­σμού, του εθνι­κι­σμού και του φα­σι­σμού, που προ­σπα­θούν να απο­σπά­σουν την προ­σο­χή του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος και να την προ­σα­να­το­λί­σουν σε δι­χα­στι­κούς στό­χους, σε σκο­τει­νά μο­νο­πά­τια που κα­νέ­να όφε­λος δεν φέρ­νουν, παρά μόνο ευ­νο­ούν τα συμ­φέ­ρο­ντα των ερ­γο­δο­τών.

Σε όλα αυτά θα πα­ρου­σια­στεί και η μνη­μο­νια­κή αντι­πο­λί­τευ­ση για να αντι­πα­ρα­τε­θεί από τα δεξιά στην κυ­βέρ­νη­ση, για να με­τα­σχη­μα­τί­σει την οργή, την αγα­νά­κτη­ση και την απο­γο­ή­τευ­ση-αδυ­να­μία της ερ­γα­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας σε μελ­λο­ντι­κή ψήφο στα πα­ρα­δο­σια­κά και πα­λιό­τε­ρα συ­στη­μι­κά κόμ­μα­τα, που υπο­τί­θε­ται ότι δεν κο­ροϊ­δεύ­ουν, ότι τάχα δεν είναι με τα μνη­μό­νια, γι’ αυτό «αξί­ζουν επι­βρά­βευ­ση».

Αρι­στε­ρά

Η Αρι­στε­ρά σε πο­λι­τι­κό και συν­δι­κα­λι­στι­κό επί­πε­δο δεν μπο­ρεί να αφή­σει άθι­κτο αυτό το σκη­νι­κό που στή­νε­ται επι­με­λώς, αφή­νο­ντας εκτε­θει­μέ­νους χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους στην προ­πα­γάν­δα της κοι­νω­νι­κής ανά­καμ­ψης μέσω της ιδιω­τι­κής ανά­πτυ­ξης των με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών και της «ισχυ­ρής Ελ­λά­δας» μέσω της επι­θε­τι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής.

Η δυ­να­μι­κή πα­ρέμ­βα­ση της Αρι­στε­ράς μπο­ρεί να κάνει τη δια­φο­ρά, εμ­φα­νί­ζο­ντας τον κόσμο της στους δρό­μους της Θεσ­σα­λο­νί­κης, ορ­γα­νώ­νο­ντας συλ­λο­γι­κά όλους αυ­τούς που κα­τα­λα­βαί­νουν την κο­ροϊ­δία και ψά­χνουν απο­τε­λε­σμα­τι­κή αντε­πί­θε­ση.

Η σο­βα­ρή ορ­γά­νω­ση της πρώ­της μάχης της χρο­νιάς και της πρώ­της απά­ντη­σης στα ψέ­μα­τα του «τέ­λους των μνη­μο­νί­ων» και της «ισχυ­ρής Ελ­λά­δας» από ερ­γα­τι­κή και κοι­νω­νι­κή σκο­πιά δεν μπο­ρεί να γίνει με πα­λιές και προ­βλέ­ψι­μες συ­ντα­γές.

Είναι προ­φα­νές σε όλες και όλους ότι οι συ­γκε­ντρώ­σεις της συν­δι­κα­λι­στι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας και του κυ­βερ­νη­τι­κού συν­δι­κα­λι­σμού γί­νο­νται για την «τιμή των όπλων», για συν­δι­κα­λι­στι­κό του­ρι­σμό, ενώ στην ουσία ενι­σχύ­ουν τις κυ­βερ­νη­τι­κές-αντερ­γα­τι­κές επι­λο­γές. Γι’ αυτό και είναι όλο και πιο ολι­γά­ριθ­μες και εκ­φυ­λι­σμέ­νες.

Από την άλλη, οι κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νες, πολ­λα­πλές συ­γκε­ντρώ­σεις της πο­λι­τι­κής και συν­δι­κα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς επί­σης δεν πεί­θουν τον ευρύ λαϊκό κόσμο για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά τους και τις πι­θα­νό­τη­τες επι­τυ­χί­ας στο πεδίο της πραγ­μα­τι­κής ζωής. Η κα­θα­ρό­τη­τα των πο­λι­τι­κών πλαι­σί­ων στην κάθε λε­πτο­μέ­ρεια του πο­λι­τι­κού σχε­δί­ου κάθε πο­λι­τι­κής ή συν­δι­κα­λι­στι­κής συλ­λο­γι­κό­τη­τας δεν εμπνέ­ει κα­νέ­ναν άλλον πέρα από ένα τμήμα των ορ­γα­νω­μέ­νων δυ­νά­με­ων του κάθε σχη­μα­τι­σμού. Αυτός ο τρό­πος δεν βγά­ζει που­θε­νά, δεν οδη­γεί σε ανα­συ­γκρό­τη­ση του κι­νή­μα­τος και δεν απευ­θύ­νε­ται ούτε καν στην ορ­γα­νω­μέ­νη βάση της Αρι­στε­ράς που υπήρ­χε από το 2010 έως το 2013.

Επα­νεκ­κί­νη­ση του κι­νή­μα­τος

H εμπει­ρία των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων μετά την προ­δο­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το 2015 δεί­χνει ότι η ενό­τη­τα της Αρι­στε­ράς φέρ­νει απο­τε­λέ­σμα­τα και αξιο­ση­μεί­ω­τη μα­ζι­κό­τη­τα. Τέ­τοια πα­ρα­δείγ­μα­τα απο­τε­λούν οι αντι­ρα­τσι­στι­κές δια­δη­λώ­σεις και τα φε­στι­βάλ.

Αλλά και η πρό­σφα­τη από­πει­ρα της ενιαί­ας, ρι­ζο­σπα­στι­κής και απερ­για­κής απά­ντη­σης στην «Κοι­νω­νι­κή Συμ­μα­χία» στις 30 Μάη έδει­ξε τις αυ­ξη­μέ­νες δυ­να­τό­τη­τες για την επα­νεκ­κί­νη­ση ενός διεκ­δι­κη­τι­κού ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος με πι­θα­νό­τη­τες νίκης.

Η προ­σή­λω­ση στη συ­νέ­χεια αντί­στοι­χων πρω­το­βου­λιών, που θα εκ­πέ­μπουν ενω­τι­κή, ρι­ζο­σπα­στι­κή και απο­φα­σι­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση της Αρι­στε­ράς στο κε­ντρι­κό πο­λι­τι­κό επί­πε­δο, αλλά και στους χώ­ρους δου­λειάς και τα σω­μα­τεία, μπο­ρεί να κι­νη­το­ποι­ή­σει κόσμο που θέλει να πα­λέ­ψει, αλλά αι­σθά­νε­ται ανώ­φε­λη και αδιέ­ξο­δη την τα­κτι­κή της διά­σπα­σης των δυ­νά­με­ων.

Το δί­πο­λο Τσί­πρας-Μη­τσο­τά­κης θα κάνει πρόβα στη Θεσ­σα­λο­νί­κη στις 8 Σε­πτέμ­βρη.

Σε αυτό το «multiple choice» η Αρι­στε­ρά πρέ­πει να προ­σθέ­σει ένα κου­τά­κι επι­λο­γής.

Η πίεση της «χρή­σι­μης» επι­λο­γής ή της «χρή­σι­μης» ψήφου αρ­γό­τε­ρα δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί απο­τε­λε­σμα­τι­κά από δια­φο­ρε­τι­κές αρι­στε­ρές ομά­δες κά­ποιων εκα­το­ντά­δων ατό­μων, όσο καλές ανα­λύ­σεις και θε­ω­ρί­ες και αν έχουν. Η συ­νέ­νω­ση δυ­νά­με­ων σε ρι­ζο­σπα­στι­κή κα­τεύ­θυν­ση, χωρίς εκ­πτώ­σεις στα βα­σι­κά επί­δι­κα είναι απα­ραί­τη­τη.

Με αυτό τον τρόπο και σε επαφή με τα συν­δι­κά­τα, χωρίς εγκλω­βι­σμό ή εν­σω­μά­τω­ση στις συν­δι­κα­λι­στι­κές γρα­φειο­κρα­τι­κές ηγε­σί­ες τους, οι δικές μας δυ­νά­μεις του Κόκ­κι­νου Δι­κτύ­ου στη ΛΑΕ και του Κόκ­κι­νου Δι­κτύ­ου Ερ­γα­ζο­μέ­νων στο ΜΕΤΑ αντι­με­τω­πί­ζου­με τη δια­δή­λω­ση στη ΔΕΘ και τα σή­μα­τα που θα στα­λούν στο ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα μέχρι τότε, θέ­λο­ντας να εί­μα­στε χρή­σι­μοι στον κόσμο της δου­λειάς, στον κόσμο των κι­νη­μά­των που έχει αντέ­ξει το δύ­σκο­λο διά­στη­μα από το 2015 και μετά και προ­σπα­θεί με συ­νέ­πεια και συ­νέ­χεια να μα­ζι­κο­ποι­ή­σει τις αντι­στά­σεις και να ορ­γα­νώ­σει την αρι­στε­ρή απά­ντη­ση στην κα­τρα­κύ­λα του εν­σω­μα­τω­μέ­νου και συ­στη­μι­κού ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

rproject.gr