Την κεφαλήν τους επί πίνακι και στα πόδια του βασιλιά.

Την κεφαλήν τους επί πίνακι και στα πόδια του βασιλιά.

Πέφτουν κεφάλια, μπας και γλιτώσει ο Τσίπρας, το δικό του.

Σε μια από τις αρι­στουρ­γη­μα­τι­κές σκη­νές της τη­λε­ο­πτι­κής σει­ράς, The Wire, ο αγα­πη­μέ­νος ανι­ψιός και προ­στα­τευό­με­νος του βα­σι­λιά των ναρ­κω­τι­κών στις ερ­γα­τι­κές συ­νοι­κί­ες της Βαλ­τι­μό­ρης, εξη­γεί στα βα­πο­ρά­κια του ποια είναι η κε­ντρι­κή ιδέα και πως παί­ζε­ται το σκάκι, στην σκα­κιέ­ρα και την πραγ­μα­τι­κή ζωή. Κρα­τά­ει τη φι­γού­ρα του βα­σι­λιά και πλη­ρο­φο­ρεί τους αδα­είς περί το επι­τρα­πέ­ζιο παι­χνί­δι θε­α­τές : «Όλα γί­νο­νται για αυτόν και όλοι θυ­σιά­ζο­νται για αυτόν. Αν πέσει ο βα­σι­λιάς, η παρ­τί­δα χά­θη­κε. Ο βα­σι­λιάς πα­ρα­μέ­νει πά­ντο­τε ο βα­σι­λιάς».

Γιάννης Νικολόπουλος

Στις κυ­βερ­νη­τι­κές συ­νοι­κί­ες της Ηρώ­δου Ατ­τι­κού, έχουν εμπε­δώ­σει τη ση­μα­σία της προ­στα­σί­ας πάση θυσία του Αλέξη Τσί­πρα, από κάθε κα­κο­το­πιά και απει­λή, πραγ­μα­τι­κή και επι­κοι­νω­νια­κή. Για αυτόν τον λόγο, έπε­σαν κε­φά­λια.

Τρεις στους τέσ­σε­ρις που διε­ξή­γα­γαν και επι­χει­ρη­μα­το­λό­γη­σαν στην πε­ρι­βό­η­τη συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου, η οποία δήθεν θα έδινε τις απο­στο­μω­τι­κές και ορι­στι­κές απα­ντή­σεις για τον πύ­ρι­νο όλε­θρο στο Μάτι, έχουν χάσει πλέον τη θέση τους : Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός δη­μό­σιας τάξης και προ­στα­σί­ας του πο­λί­τη, Νίκος Τό­σκας, ο αρ­χη­γός της πυ­ρο­σβε­στι­κής, Σω­τή­ρης Τερ­ζού­δης και ο αρ­χη­γός της αστυ­νο­μί­ας, Κώ­στας Τσου­βά­λας. Μόνο ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος, Δη­μή­τρης Τζα­να­κό­που­λος πα­ρα­μέ­νει στη θέση του, έως ότου ανα­γκα­στεί εν­δε­χο­μέ­νως και αυτός να εγκα­τα­λεί­ψει το χαρ­το­φυ­λά­κιο, την επό­με­νη φορά που θα πρέ­πει να προ­στα­τευ­τεί, παντί τρόπω, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας.

Γιατί εντέ­λει οι απο­πο­μπές και οι «πα­ραι­τή­σεις» δεν έγι­ναν ως ελά­χι­στη, ει­λι­κρι­νή έν­δει­ξη απο­λο­γί­ας και εν­συ­ναί­σθη­σης του τι συ­νέ­βη στο Μάτι και χά­θη­καν κοντά 100 άν­θρω­ποι. Ούτε ως έμπρα­κτη ανα­γνώ­ρι­ση των επι­χει­ρη­σια­κών λαθών και πα­ρα­λεί­ψε­ων από πλευ­ράς των κυ­βερ­νη­τι­κών και υπη­ρε­σια­κών πα­ρα­γό­ντων.

Έγι­ναν σε χρόνο και πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν με τρόπο ώστε να αξιο­ποι­η­θούν επι­κοι­νω­νια­κά από το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου προ­κει­μέ­νου το προ­φίλ του «βα­σι­λιά» να μην τρω­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρο και να δια­σω­θεί μια πλα­στή ει­κό­να «από­δο­σης ευ­θυ­νών» και «γεν­ναί­ων απο­φά­σε­ων». Ότι, με άλλα λόγια, η κυ­βέρ­νη­ση αφου­γκρά­στη­κε, δήθεν, την κοινή γνώμη, που κατά τα άλλα, πάει αυ­γου­στιά­τι­κα στα μπά­νια όπου δεν υπάρ­χουν ει­δή­σεις.

Όμως οι φλό­γες στην Ανα­το­λι­κή Ατ­τι­κή γλεί­φουν την πόρτα του πρω­θυ­πουρ­γι­κού γρα­φεί­ου και μαζί με το τρύ­πιο κο­στού­μι και την σα­ρα­κο­φα­γω­μέ­νη γρα­βά­τα της «κα­θα­ρής εξό­δου από τα μνη­μό­νια» συν­θέ­τουν σκη­νι­κό «τέ­λειας κα­ται­γί­δας» πάνω από την κυ­βέρ­νη­ση. Με άλλα λόγια, το κυ­βερ­νη­τι­κό κα­ρά­βι δεν σώ­ζε­ται, όση «σα­βού­ρα» και αν πε­τά­ξει ο Τσί­πρας στην θά­λασ­σα. Και δεν θα κου­ρα­στού­με να επα­να­λαμ­βά­νου­με ότι η αντι­πυ­ρι­κή πε­ρί­ο­δος ακόμη δεν έχει τε­λειώ­σει, αλλά κυ­βέρ­νη­ση, υπη­ρε­σί­ες και το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, δεν φαί­νε­ται να επι­τα­χύ­νουν ρυθ­μούς προ­κει­μέ­νου το νε­κρι­κό πά­θη­μα στο Μάτι να γίνει άμεσα, επι­χει­ρη­σια­κό και ανα­σταλ­τι­κό μά­θη­μα.

Σε με­ρι­κά πράγ­μα­τα, η ζωή ξε­περ­νά και προ­σπερ­νά το σκάκι. Στις ανα­με­τρή­σεις της πο­λι­τι­κής δεν υπάρ­χει η ισο­πα­λία. Και ο βα­σι­λιάς δεν πα­ρα­μέ­νει πά­ντο­τε ο βα­σι­λιάς, όσες θυ­σί­ες, εκού­σιες ή ακού­σιες, και αν γί­νουν. Ει­δι­κά αν αυτός έχει ξε­γυ­μνω­θεί ολο­κλη­ρω­τι­κά σε πα­νελ­λή­νια και πα­νευ­ρω­παϊ­κή κλί­μα­κα και επί δύο συ­νε­χό­με­νες εβδο­μά­δες.

rproject.gr