Τα δύσκολα είναι μπροστά

Τα δύσκολα είναι μπροστά

Η μοίρα της κυβέρνησης Μητσοτάκη θα κριθεί στην οικονομική και κοινωνική πολιτική

Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη ξε­δι­πλώ­νει την πο­λι­τι­κή της στα «εύ­κο­λα». Με τους χει­ρι­σμούς της στα Εξάρ­χεια, το Άσυλο και το γιορ­τα­σμό του Πο­λυ­τε­χνεί­ου, υπο­γράμ­μι­σε ότι σκο­πεύ­ει να ενι­σχύ­σει την κα­τα­στο­λή, να προ­χω­ρή­σει με «πυγμή» στην εμπέ­δω­ση μιας κά­ποιας αστυ­νο­μο­κρα­τί­ας. Αυτά «χαϊ­δεύ­ουν τα αυτιά» του πυ­ρή­να των οπα­δών της Δε­ξιάς και προς το παρόν δεί­χνουν να περ­πα­τά­νε. Αντιρ­ρή­σεις, ακόμα και στον φι­λι­κό προς τον Μη­τσο­τά­κη Τύπο, που θύ­μι­ζαν ότι όποιος πο­λι­τεύ­ε­ται με τα ρό­πα­λα παίρ­νει το ρίσκο να βρε­θεί μπρο­στά σε πιο γε­νι­κευ­μέ­νη αντί­στα­ση, πε­ριο­ρί­ζο­νται για την ώρα στα «ψιλά», αλλά πε­ριέ­χουν πολύ με­γα­λύ­τε­ρη δόση πο­λι­τι­κής αλή­θειας απ’ ό,τι υπο­πτεύ­ο­νται οι Βο­ρί­δη­δες.

Αντώνης Νταβανέλος

Η κυ­βέρ­νη­ση ξε­δι­πλώ­νει τη ρα­τσι­στι­κή επι­τά­χυν­ση στο προ­σφυ­γι­κό, με τα κλει­στά «προ­α­να­χω­ρη­σια­κά» κέ­ντρα, με τη σκλη­ρό­τε­ρη πο­λι­τι­κή ασύ­λου, με τις προ­σλή­ψεις συ­νο­ριο­φυ­λά­κων και τη σκλή­ρυν­ση της φρού­ρη­σης και απο­τρο­πής ει­σό­δου στα χερ­σαία και θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα. Πάλι «χαϊ­δεύ­ει αυτιά» του ακρο­α­τη­ρί­ου της και παρά τη σκαν­δα­λω­δώς φι­λι­κή υπο­στή­ρι­ξη από το με­γά­λο Τύπο, θα δια­πι­στώ­σει ότι ο πραγ­μα­τι­κός συ­σχε­τι­σμός δύ­να­μης στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία δεν έχει αλ­λά­ξει και ότι μια ξέ­σα­λα ρα­τσι­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση των προ­σφύ­γων και των με­τα­να­στών είναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νη να φτά­σει σε αδιέ­ξο­δο.

Και μετά αρ­χί­ζουν τα δύ­σκο­λα.

Η προ­ε­κλο­γι­κή υπό­σχε­ση για, τάχα, γε­νι­κευ­μέ­νη μεί­ω­ση της φο­ρο­λό­γη­σης έχει ήδη πα­ρου­σιά­σει τις αλή­θειες της. Ο «κό­σμος του επι­χει­ρείν» πήρε άμεσα και πραγ­μα­τι­κά δώρα: μεί­ω­ση της φο­ρο­λό­γη­σης των κερ­δών από το 28% στο 24% φέτος και στο 20% του χρό­νου, μεί­ω­ση στη φο­ρο­λό­γη­ση των με­ρι­σμά­των των με­τό­χων ΑΕ από το 10% στο 5%. Όμως για τους απλούς αν­θρώ­πους η μεί­ω­ση της φο­ρο­λό­γη­σης έχει ήδη απο­δει­χθεί πα­ρα­μύ­θι. Οι έχο­ντες ετή­σιο ει­σό­δη­μα ως 12.000 ευρώ θα κερ­δί­σουν ένα φι­λο­δώ­ρη­μα λίγων δε­κά­των ευρώ. Οι έχο­ντες ετή­σιο οι­κο­γε­νεια­κό ει­σό­δη­μα από 20-50.000 ευρώ (δη­λα­δή ένα ζευ­γά­ρι μι­σθω­τών στα­θε­ρής απα­σχό­λη­σης και όχι η χι­λιο­τρα­γου­δι­σμέ­νη «με­σαία τάξη») δεν θα έχουν μεί­ω­ση φόρου ούτε κατά ένα σέν­τσι. Σχε­τι­κά με τον μι­ση­τό ΕΝΦΙΑ, μέσω της αύ­ξη­σης των αντι­κει­με­νι­κών αξιών που σχε­διά­ζε­ται για το πρώτο εξά­μη­νο του 2020, προ­βλέ­πε­ται αύ­ξη­ση των εσό­δων του Δη­μο­σί­ου. Και ο μνη­μο­νια­κά αυ­ξη­μέ­νος ΦΠΑ συ­νε­χί­ζει να «θε­ρί­ζει» τη λαϊκή κα­τα­νά­λω­ση. Αυτά θα απο­δει­χθούν πι­θα­νό­τα­τα ση­μα­ντι­κές πα­ρά­με­τροι για το συ­νο­λι­κό μέ­γε­θος του «ακρο­α­τη­ρί­ου» της κυ­βέρ­νη­σης και της ΝΔ, ενώ οι σχε­τι­κές προει­δο­ποι­ή­σεις εμ­φα­νί­ζο­νται όλο και συ­χνό­τε­ρα στον φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κό Τύπο.

Μια πλευ­ρά της σκλη­ρής λι­τό­τη­τας (αλλά και μιας ορι­σμέ­νης συ­νέ­χειας στην πο­λι­τι­κή από τον Τσί­πρα στο Μη­τσο­τά­κη) ανα­δει­κνύ­ει τα στοι­χεία εκτέ­λε­σης του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού στο δε­κά­μη­νο Ια­νουα­ρί­ου-Σε­πτεμ­βρί­ου 2019, που έδωσε στη δη­μο­σιό­τη­τα ο υφυ­πουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Θο­δω­ρής Σκυ­λα­κά­κης. Η πα­ρά­δο­ση των (αι­μα­τη­ρών) πλε­ο­να­σμά­των όχι απλώς συ­νε­χί­ζε­ται, αλλά γί­νε­ται τούρ­μπο: τα έσοδα του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού πα­ρου­σί­α­σαν υπέρ­βα­ση από το στόχο κατά 1,666 δισ. ευρώ, ενώ οι δα­πά­νες μειώ­θη­καν κατά 2,152 δισ. ευρώ ένα­ντι του στό­χου του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού (που απο­τε­λού­σε ήδη ιστο­ρι­κά χα­μη­λό ρεκόρ). Η κυ­βέρ­νη­ση εκτι­μά ότι με αυτή τη δρα­κό­ντεια πο­λι­τι­κή λι­τό­τη­τας, στο τέλος του χρό­νου το «υπερ­πλε­ό­να­σμα» θα ξε­πε­ρά­σει τις προσ­δο­κί­ες που δια­μόρ­φω­σαν ο Τσα­κα­λώ­τος πα­λιό­τε­ρα και ο Σταϊ­κού­ρας σή­με­ρα.

Η δια­πί­στω­ση αυτή μας δίνει ένα μέτρο σύ­γκρι­σης της λι­τό­τη­τας. Δη­μιουρ­γεί όμως και το πο­λι­τι­κό ερώ­τη­μα του πώς η κυ­βέρ­νη­ση σκέ­φτε­ται να αξιο­ποι­ή­σει το «υπερ­πλε­ό­να­σμα». Η επι­και­ρό­τη­τα φα­νε­ρώ­νει ορι­σμέ­νες από τις σκέ­ψεις της.

Στις τρά­πε­ζες αρ­χί­ζει ήδη (ξε­κι­νώ­ντας από την Alpha Bank) το «πάρτι» ξε­φορ­τώ­μα­τος των «κόκ­κι­νων δα­νεί­ων», με βάση το σχέ­διο «Ηρα­κλής»: Με εγ­γυ­ή­σεις του Δη­μο­σί­ου (που θα χρη­μα­το­δο­τη­θούν από το πλε­ό­να­σμα), τα κερ­δο­σκο­πι­κά funds θα αγο­ρά­σουν κο­ψο­χρο­νιά (στο 20%, ακόμα και στο 10% της ονο­μα­στι­κής τιμής) τα «κόκ­κι­να δά­νεια» από τις τρά­πε­ζες και στη συ­νέ­χεια θα διεκ­δι­κή­σουν το 100% του οφει­λό­με­νου ποσού από τους οφει­λέ­τες! Για τα νοι­κο­κυ­ριά οι συ­νέ­πειες θα είναι ση­μα­ντι­κές: Θα βρε­θούν χωρίς προ­στα­σία απέ­να­ντι σε αδί­στα­κτες ει­σπρα­κτι­κές εται­ρί­ες. Για τα funds το ρίσκο θα είναι μη­δε­νι­κό: ό,τι «πιά­σουν» δεν θα είναι κέρ­δος, ό,τι «χά­σουν» θα κα­λυ­φθεί από τις εγ­γυ­ή­σεις του Δη­μο­σί­ου! Για άλλη μια φορά, το αίμα από τις θυ­σί­ες του κό­σμου μας κα­τευ­θύ­νε­ται προς την «εξυ­γί­αν­ση» των τρα­πε­ζών.

Ο «φω­τι­σμέ­νος» Ν. Μυ­τα­ρά­κης σκέ­φτη­κε να εφαρ­μό­σει τη συ­ντα­γή της «ει­σπρα­ξι­μό­τη­τας» και στα ασφα­λι­στι­κά Τα­μεία και ανα­κοί­νω­σε ανέ­τως την πρό­θε­ση του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας να που­λή­σει σε funds τις οφει­λές προς τα Τα­μεία! Το ρίσκο ήταν τόσο προ­φα­νές, που ο έμπει­ρος Βρού­τσης έτρε­ξε να δια­ψεύ­σει την εξαγ­γε­λία, αδια­φο­ρώ­ντας για το σχε­τι­κό ρε­ζι­λί­κι της κυ­βέρ­νη­σης.

Ο Μη­τσο­τά­κης έχει κάνει ση­μαία τον ισχυ­ρι­σμό ότι «η φι­λι­κό­τη­τα προς τις επι­χει­ρή­σεις» θα προ­σελ­κύ­σει ση­μα­ντι­κές «ξένες επεν­δύ­σεις». Στις πρό­σφα­τες συ­να­ντή­σεις του με τους Κι­νέ­ζους ηγέ­τες, τους πιο ακραιφ­νείς οπα­δούς της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης, συμ­φω­νή­θη­καν ση­μα­ντι­κές «δου­λειές»: πε­ρι­λάμ­βα­ναν επέ­κτα­ση της Cosco στον Πει­ραιά, κι­νε­ζι­κή συμ­με­το­χή στην ενερ­γεια­κή σύν­δε­ση Ατ­τι­κής-Κρή­της, αιο­λι­κά πάρκα, με­ταλ­λεία, τρα­πε­ζι­κή πα­ρου­σία της Κίνας στον ελ­λα­δι­κό χώρο κ.ά. Πριν στε­γνώ­σει το με­λά­νι της συμ­φω­νί­ας, ο υφυ­πουρ­γός Εμπο­ρί­ου των ΗΠΑ, Γουίλ­μπορ Ρος (ο συν­δαι­τη­μό­νας του Τσί­πρα και εμπο­ρι­κός συ­νέ­ται­ρος του Β. Μα­ρι­νά­κη), προει­δο­ποί­η­σε επι­σή­μως την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ότι οι ΗΠΑ θε­ω­ρούν ότι τέ­τοιες οι­κο­νο­μι­κές σχέ­σεις με την Κίνα «είναι επι­κίν­δυ­νες».

Ο λόγος που ο Μη­τσο­τά­κης προ­σφεύ­γει σε τέ­τοιες «επι­κίν­δυ­νες» διε­ξό­δους είναι ότι όλες οι υπό­λοι­πες μοιά­ζουν μάλ­λον κλει­στές. Οι Έλ­λη­νες κα­πι­τα­λι­στές συ­νε­χί­ζουν να μην επεν­δύ­ουν τα κέρδη τους. Ένα «μυ­στι­κό» για την ερ­μη­νεία της μεί­ω­σης των δα­πα­νών στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2019 είναι ότι το (πε­τσο­κομ­μέ­νο) Πρό­γραμ­μα Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων πα­ρου­σί­α­σε «υπο­ε­κτέ­λε­ση» κατά 811 εκατ. ευρώ μέσα στο δε­κά­μη­νο…

Ο Στουρ­νά­ρας κάνει ενέ­σεις αι­σιο­δο­ξί­ας, μι­λώ­ντας για με­γέ­θυν­ση 2,5% του ΑΕΠ το 2020. Όμως η έκ­θε­ση του ΔΝΤ τον διορ­θώ­νει, κά­νο­ντας λόγο για «υπε­ραι­σιο­δο­ξία» και εκτι­μώ­ντας ότι η με­γέ­θυν­ση του ΑΕΠ το 2020 θα πε­ριο­ρι­στεί στο 1,8%, πα­ρου­σιά­ζο­ντας μικρή επι­βρά­δυν­ση σε σχέση με το 2019. Και αυτά προ­κύ­πτουν στο έδα­φος της εκτί­μη­σης ότι η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία δεν θα επη­ρε­α­στεί «βαριά» από την ανα­με­νό­με­νη με­γά­λη διε­θνή επι­βρά­δυν­ση.

Το μέ­τω­πο της κα­τα­στο­λής και του ρα­τσι­σμού είναι κε­ντρι­κής ση­μα­σί­ας και η μάχη εκεί πρέ­πει να δοθεί με τον πιο απο­φα­σι­στι­κό τρόπο. Όμως η μοίρα της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη θα κρι­θεί στην οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή. Αυτό ση­μαί­νει ότι η πάλη κατά του αυ­ταρ­χι­σμού και του ρα­τσι­σμού θα πρέ­πει να συν­δε­θεί όσο πιο στα­θε­ρά γί­νε­ται με την πάλη για τα ερ­γα­τι­κά και κοι­νω­νι­κά δι­καιώ­μα­τα. Και τη σύν­δε­ση αυτή μπο­ρούν και πρέ­πει να αρ­χί­σουν να κά­νουν οι ορ­γα­νω­μέ­νες δυ­νά­μεις της Αρι­στε­ράς.

rproject.gr