«Οι ελίτ θα προσπαθήσουν να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη τους»

«Οι ελίτ θα προσπαθήσουν να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη τους»

  • |

Το Ισπανικό Κράτος είναι από εκείνες τις ευρωπαϊκές χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση του κοροναϊού.

Η ισπα­νι­κή πε­ρί­πτω­ση πα­ρου­σιά­ζει με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον όχι μόνο γιατί τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχει υπάρ­ξει ένα πο­λι­τι­κό και κοι­νω­νι­κό ερ­γα­στή­ρι, απο­τε­λώ­ντας πα­ρά­δειγ­μα για τους λαούς του νότου (και όχι μόνο) αλλά κυ­ρί­ως γιατί πρό­σφα­τα απέ­κτη­σε μια νέα κυ­βέρ­νη­ση συμ­μα­χί­ας, αυτή των Σο­σια­λι­στών με τις δυ­νά­μεις του Podemos και της Ενω­μέ­νης Αρι­στε­ράς. ​Συ­ζη­τή­σα­με με τον Ραούλ Κα­μάρ­γο εκ­προ­σώ­που τύπου της ορ­γά­νω­σης Αντι­κα­πι­τα­λί­στας και πρώην βου­λευ­τή στο πε­ρι­φε­ρεια­κό κοι­νο­βού­λιο της Μα­δρί­της για την κρι­σι­μό­τη­τα της κα­τά­στα­σης , για τις συν­θή­κες στους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας, για τα μέτρα που (δεν) πήρε η προ­ο­δευ­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση και για την επό­με­νη μέρα, στην μετά τον κο­ρο­ναϊό εποχή. Ιδιαί­τε­ρα ανη­συ­χη­τι­κή φαί­νε­ται να είναι  η από­φα­ση της ισπα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης να επι­τρέ­ψει την επα­να­λει­τουρ­γία της βιο­μη­χα­νί­ας και άλλων χώρων ερ­γα­σί­ας. 

———————————————

Συνέντευξη με τον Raul Camargo*

Μετά την Ιτα­λία, το Ισπα­νι­κό Κρά­τος είναι η χώρα που έχει πλη­γεί πε­ρισ­σό­τε­ρο στην Ευ­ρώ­πη. Πως εξη­γείς ότι το πλήγ­μα ήταν τόσο με­γά­λο σε αυτή τη χώρα;

Είναι αλή­θεια ότι η Ισπα­νι­κή Κυ­βέρ­νη­ση άρ­γη­σε να αντι­δρά­σει, το έκανε όταν πια οι συ­νέ­πειες στην Ιτα­λία ήταν πολύ ορα­τές. Η Δεξιά και η Άκρα Δεξιά έχουν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει αυτή την κα­θυ­στέ­ρη­ση της Κυ­βέρ­νη­σης Συ­νερ­γα­σί­ας PSOE (Σο­σια­λι­στές) -UP (Unidos Podemos) να πάρει μέτρα προ­στα­σί­ας, για να εξα­πο­λύ­σουν επί­θε­ση ενά­ντια στη δια­δή­λω­ση της 8ης Μάρτη της οποί­ας τη διε­ξα­γω­γή  η κυ­βέρ­νη­ση είχε επι­τρέ­ψει. Όμως εκεί­νη τη μέρα πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν δε­κά­δες πο­δο­σφαι­ρι­κοί αγώ­νες καθώς και μια συ­νά­ντη­ση 9000 ατό­μων του Vox, του ακρο­δε­ξιού κόμ­μα­τος που απο­τε­λεί τον τέ­ταρ­το σε ψή­φους  πο­λι­τι­κό σχη­μα­τι­σμό. Η απει­λή του κο­ρο­ναϊ­ού ήταν πραγ­μα­τι­κή και η Κίνα και η Ιτα­λία ήδη έδει­χναν τι θα ακο­λου­θού­σε όμως είναι αλή­θεια πως κα­νείς και καμία δεν πί­στευε ότι η με­τά­δο­ση θα ήταν τόσο γοργή.

 

 

 

 

Σε όλη την Ευ­ρώ­πη τα προη­γού­με­να χρό­νια γί­να­με μάρ­τυ­ρες μιας επι­χεί­ρη­σης διά­λυ­σης της Δη­μό­σιας Υγεί­ας. Σε ποια κα­τά­στα­ση βρί­σκει το δη­μό­σιο σύ­στη­μα Υγεί­ας στην Ισπα­νία, η παν­δη­μία;

Κατά τη διάρ­κεια της κρί­σης του 2008, στην Ισπα­νία έγι­ναν άγριες πε­ρι­κο­πές στο Δη­μό­σιο Σύ­στη­μα Υγεί­ας. Το προ­σω­πι­κό μειώ­θη­κε κατά 30% και έκλει­σαν νο­σο­κο­μεια­κές κλί­νες σε τέ­τοιο βαθμό που η χώρα μας βρέ­θη­κε στις τε­λευ­ταί­ες της Ευ­ρώ­πης σε αντι­στοι­χία κλι­νών-κα­τοί­κων, μετά από την Ελ­λά­δα και την Πορ­το­γα­λία. Στις πε­ρι­κο­πές προ­στέ­θη­κε και η ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση 12 νο­σο­κο­μεί­ων. Σε αυτό το πλαί­σιο η κα­τά­στα­ση στην Αυ­το­νο­μία της Μα­δρί­της είναι ιδιαί­τε­ρα κρί­σι­μη αφού είναι η πε­ριο­χή που πλή­γη­κε από τον κο­ρο­ναϊό πε­ρισ­σό­τε­ρο από όλες.  Το γε­γο­νός ότι τα νο­σο­κο­μεία και οι ΜΕΘ είναι υπερ­πλή­ρεις όλες αυτές τις μέρες είναι άμεσα συν­δε­δε­μέ­νο με την ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση της Υγεί­ας που έκανε το P.P (Λαϊκό Κόμμα). Πάρα πολ­λούς θα­νά­τους εί­χα­με όμως και στα γη­ρο­κο­μεία. Αυτή την πε­ρί­πτω­ση τη γνω­ρί­ζω καλά γιατί όταν ήμουν βου­λευ­τής στο πε­ρι­φε­ρεια­κό κοι­νο­βού­λιο της Μα­δρί­της είχα συ­ντά­ξει ένα νο­μο­σχέ­διο για την ανα­βάθ­μι­ση των γη­ρο­κο­μεί­ων το οποίο απορ­ρί­φθη­κε από το  P.P και τους Ciudadanos (κόμμα των Πο­λι­τών) σε μια ψη­φο­φο­ρία που το PSOE απεί­χε. Μπό­ρε­σα από πρώτο χέρι να δια­πι­στώ­σω τις ελ­λεί­ψεις σε προ­σω­πι­κό και υπο­δο­μές καθώς και την ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση σχε­δόν ολό­κλη­ρων των υπη­ρε­σιών στα γη­ρο­κο­μεία της Μα­δρί­της.  Τώρα βλέ­που­με πως σχε­δόν το 50% των θα­νά­των στη Μα­δρί­τη συμ­βαί­νει στα γη­ρο­κο­μεία.  Οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις και οι πε­ρι­κο­πές λοι­πόν σκο­τώ­νουν.

 

Ποια θα μπο­ρού­σε να είναι η απά­ντη­ση μιας κυ­βέρ­νη­σης της Αρι­στε­ράς σε αυτή την κρίση και ποια είναι η γνώμη σου για τις πο­λι­τι­κές της κυ­βέρ­νη­σης αυτό το διά­στη­μα;

Η απά­ντη­ση που δό­θη­κε από την κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας PSOE-UP όσον αφορά τα ια­τρι­κά μέτρα πε­ριο­ρι­σμού υπήρ­ξε ορθή. Υπήρ­ξε όμως πολύ με­τριο­πα­θής και ανε­παρ­κής όσον αφορά την οι­κο­νο­μία και τα ερ­γα­σια­κά. Και λέω «υπήρ­ξε ορθή» γιατί εντε­λώς ακα­τα­νό­η­τα η κυ­βέρ­νη­ση απο­φά­σι­σε ότι την Δευ­τέ­ρα 13 Απρί­λη όλη η βιο­μη­χα­νία και όλα τα επαγ­γέλ­μα­τα που δεν μπο­ρούν να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν με τη­λερ­γα­σία θα επα­να­λει­τουρ­γή­σουν με όλες τις συ­να­κό­λου­θες συμ­φο­ρή­σεις  στα μέσα μα­ζι­κής με­τα­φο­ράς. Η κυ­βέρ­νη­ση, στην οποία ο ρόλος της συμ­μα­χί­ας Ενω­μέ­νης Αρι­στε­ράς-Podemos είναι ανα­λώ­σι­μος, υπο­κύ­πτει άλλη μια φορά στις πιέ­σεις των αφε­ντι­κών. Τα οι­κο­νο­μι­κά και ερ­γα­σια­κά μέτρα που έχουν παρ­θεί βρί­σκο­νται στην ίδια γραμ­μή με αυτά των δε­ξιών ευ­ρω­παϊ­κών κυ­βερ­νή­σε­ων χωρίς καν να είναι στο ύψος των μέ­τρων που υιο­θέ­τη­σε  η Ιτα­λία. Το συ­μπέ­ρα­σμα είναι ότι χρε­ω­κο­πούν τον κόσμο της ερ­γα­σί­ας και το Κρά­τος,  χωρίς να αγ­γί­ζουν ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη των τρα­πε­ζών και των με­γά­λων επι­χει­ρή­σε­ων. Τα μέτρα εξα­ντλού­νται στις πα­ρα­τά­σεις στην πλη­ρω­μή υπο­θη­κών (οι οποί­ες θα πλη­ρω­θούν στη συ­νέ­χεια πα­ρό­λο που οι οι­κο­γέ­νειες θα μεί­νουν χωρίς ει­σο­δή­μα­τα) ή πα­ρα­τά­σεις πλη­ρω­μής ενοι­κί­ων και χρεών στο δη­μό­σιο  που χωρίς αμ­φι­βο­λία θα επι­στρα­φούν με τό­κους,  ή σε μια λι­τό­τη­τα υπό την κη­δε­μο­νία της Τρόι­κα όπως πολύ καλά γνω­ρί­ζε­τε στην Ελ­λά­δα. Μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς θα έπρε­πε να επι­τά­ξει την ιδιω­τι­κή Υγεία και τα ερ­γο­στά­σια  για να πα­ρα­χθεί ια­τρι­κό υλικό, θα έπρε­πε να απαι­τή­σει την επι­στρο­φή των  65 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων  με τα οποία το Κρά­τος διέ­σω­σε τις τρά­πε­ζες το 2010  ή θα έπρε­πε να επι­βά­λει φό­ρους στις με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις. Θα έπρε­πε επί­σης να ανα­στεί­λει την πλη­ρω­μή ενοι­κί­ων (χωρίς να πρέ­πει να επι­στρα­φούν) και υπο­θη­κών και θα έπρε­πε να εξα­σφα­λί­σει ένα βα­σι­κό ει­σό­δη­μα καθ’ όλη τη διάρ­κεια του πε­ριο­ρι­σμού στο σπίτι μέχρι ο κό­σμος να ανα­κτή­σει την ερ­γα­σία του.

 

Έχουν υπάρ­ξει πα­ρα­δείγ­μα­τα αντί­στα­σης και αλ­λη­λεγ­γύ­ης στις γει­το­νιές και τους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας;

Έχουν υπάρ­ξει πολλά δί­κτυα αμοι­βαί­ας στή­ρι­ξης σε γει­το­νιές ( για πα­ρά­δειγ­μα στο Vallekas, μια ερ­γα­τι­κή γει­το­νιά της Μα­δρί­της λει­τουρ­γούν πολύ καλά) και υπάρ­χουν πολλά πα­ρα­δείγ­μα­τα αλ­λη­λεγ­γύ­ης σε όλη τη χώρα. Ανά­με­σα στις ερ­γα­ζό­με­νες-ους στην υγεία  έχει ανα­πτυ­χθεί μια πολύ ση­μα­ντι­κή και αλ­λη­λέγ­γυα  δυ­να­μι­κή η οποία κατά τη γνώμη μου αφή­νει μια πολύ ση­μα­ντι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη για όταν τε­λειώ­σει όλο αυτό. Απερ­γί­ες για την ώρα δεν εί­χα­με, όμως με την επα­να­λει­τουρ­γία της βιο­μη­χα­νί­ας τη Δευ­τέ­ρα 13 Απρί­λη σί­γου­ρα τέ­τοια πα­ρα­δείγ­μα­τα δεν θα αρ­γή­σουν να εμ­φα­νι­στούν.

 

Ποια είναι η λο­γι­κή της κα­μπά­νιας Σχέ­διο Κοι­νω­νι­κής Ανα­μέ­τρη­σης που έχει εμ­φα­νι­στεί στα ισπα­νι­κά κοι­νω­νι­κά δί­κτυα;  Πως ξε­κί­νη­σε;

Η πρω­το­βου­λία ενός Σχε­δί­ου Κοι­νω­νι­κής Ανα­μέ­τρη­σης (Plan de Choque Social) ξε­κί­νη­σε από το Σω­μα­τείο Ενοι­κια­στών Κα­τα­λο­νί­ας και πολύ γρή­γο­ρα αγκα­λιά­στη­κε από εκα­το­ντά­δες συλ­λο­γι­κό­τη­τες σε όλο το Ισπα­νι­κό Κρά­τος. Οι Αντι­κα­πι­τα­λί­στας στη­ρί­ξα­με από την αρχή αυτή την πρω­το­βου­λία μαζί με άλλες ορ­γα­νώ­σεις όπως η Πλατ­φόρ­μα Πλη­γέ­ντων από τις Υπο­θή­κες (PAH) και οι  Οι­κο­λό­γοι σε Δράση. Για την ώρα η πρω­το­βου­λία επι­κε­ντρώ­νε­ται σε δια­δι­κτυα­κές κα­μπά­νιες στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα που απαι­τούν από την κυ­βέρ­νη­ση να πάρει πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά μέτρα αντι­με­τώ­πι­σης της κρί­σης, όπως η ανα­βο­λή των πλη­ρω­μών ενοι­κί­ων και η δη­μιουρ­γία ενός βα­σι­κού ει­σο­δή­μα­τος κα­ρα­ντί­νας. Για την ώρα  τη δου­λεύ­ου­με στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα αλλά, για όταν θα έχει τε­λειώ­σει η κα­ρα­ντί­να, φαί­νε­ται να υπάρ­χει μια καλή μαγιά που θα μπο­ρού­σε να οδη­γή­σει σε μια κοι­νω­νι­κή πλατ­φόρ­μα κι­νη­το­ποί­η­σης χι­λιά­δων αν­θρώ­πων έτσι ώστε να μην πλη­ρώ­σουν οι ερ­γα­ζό­με­νες-οι την οι­κο­νο­μι­κή, κοι­νω­νι­κή και οι­κο­λο­γι­κή  κρίση που έρ­χε­ται.

 

Έχει ανοί­ξει μια με­γά­λη συ­ζή­τη­ση στους κόλ­πους των κι­νη­μά­των και της αρι­στε­ράς γύρω από τα μέτρα πε­ριο­ρι­σμού. Ποια είναι η γνώμη σου για αυτό το ζή­τη­μα;

Είναι προ­φα­νές ότι η υπο­χρε­ω­τι­κή κα­ρα­ντί­να και τα μέτρα ελέγ­χου του πλη­θυ­σμού μπο­ρεί να εκτρα­πούν προς την κα­τεύ­θυν­ση μιας αυ­ταρ­χι­κής και κα­τα­σταλ­τι­κής κλι­μά­κω­σης στις χώ­ρες-κρά­τη της Ε.Ε. Ήδη πριν από την κρίση υπήρ­χε ένα τι­μω­ρη­τι­κό νο­μι­κό πλαί­σιο. Στην Ισπα­νία για πα­ρά­δειγ­μα έχου­με το «νόμο φί­μω­τρο» που προ­βλέ­πει μέχρι 600.000 ευρώ για όσες-ους δια­δη­λώ­νουν χωρίς άδεια ή δεν υπα­κού­ουν στην αστυ­νο­μία. Θε­ω­ρη­τι­κά η κυ­βέρ­νη­ση  PSOE-UP θα ακύ­ρω­νε αυτό το νόμο αλλά με την κρίση του  COVID-19  έχει ανα­βλη­θεί η ακύ­ρω­σή του και μά­λι­στα εφαρ­μό­ζε­ται ήδη σε όσους-ες πα­ρα­βιά­ζουν τα πε­ριο­ρι­στι­κά μέτρα. Θα πρέ­πει να επα­γρυ­πνού­με έτσι ώστε αυτή η κρίση να μην οδη­γή­σει σε μια ισχυ­ρο­ποί­η­ση  του κα­τα­σταλ­τι­κού κρά­τους.

 

Υπάρ­χει και μια γε­ω­πο­λι­τι­κή διά­στα­ση της παν­δη­μι­κής κρί­σης. Πως θα δια­μορ­φω­θεί η κα­τά­στα­ση στον πλα­νή­τη μετά τη κρίση;

Πι­στεύω ότι η γε­ω­πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο,  θα αλ­λά­ξει μετά την κρίση. Η ίδια η Ε.Ε βρί­σκε­ται υπό αμ­φι­σβή­τη­ση λόγω της αδυ­να­μί­ας της να επι­δεί­ξει  αλ­λη­λεγ­γύη,  ήδη από τη δη­μιουρ­γία της. Δεν υπάρ­χει κα­νέ­να σχέ­διο αμοι­βαί­ας βο­ή­θειας πέρα από το δα­νει­σμό χρη­μά­των που μετά θα επι­στρα­φούν με τό­κους και με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κά σχέ­δια «αλά ελ­λη­νι­κά.» Είναι ιδιαί­τε­ρα απο­γοη­τευ­τι­κό ότι οι χώρες του Νότου δεν κα­τόρ­θω­σαν να πα­ρου­σιά­σουν ένα κοινό συ­μπα­γές μέ­τω­πο: Έχουν κα­τα­λή­ξει έτσι να ανέ­χο­νται τον Ευ­ρω­παϊ­κό Μη­χα­νι­σμό Στή­ρι­ξης χωρίς τη δυ­να­τό­τη­τα διορ­θω­τι­κών κι­νή­σε­ων. Στις πα­ρού­σες συν­θή­κες μιας από τις πιο πρω­το­φα­νείς κρί­σεις στη σύγ­χρο­νη ιστο­ρία, η Ε.Ε μπο­ρεί να κα­τα­λή­ξει σε κα­τάρ­ρευ­ση. Η Κίνα μπο­ρεί να γίνει ακόμα πιο ισχυ­ρή από τις ΗΠΑ (όπου η κρίση του COVID-19 μόλις τώρα ξε­κι­νά με 6 εκα­τομ­μύ­ρια ανέρ­γους με πολύ πι­θα­νό το σε­νά­ριο να υπο­στεί μια πραγ­μα­τι­κή εκα­τόμ­βη.) Όλα θα αλ­λά­ξουν μετά από αυτή την κρίση, αν και όχι απα­ραί­τη­τα προς το κα­λύ­τε­ρο.

Η παν­δη­μία έχει ανα­δεί­ξει με τον πιο δρα­μα­τι­κό τρόπο όλες τις αντι­φά­σεις του κα­πι­τα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος. Ποιες μπο­ρεί να είναι οι κι­νή­σεις των ελίτ για να βγουν από την κρίση και ποιες ευ­και­ρί­ες ανοί­γο­νται για τη με­γά­λη πλειο­ψη­φία της κοι­νω­νί­ας και την αρι­στε­ρά;

Οι ελίτ θα επι­χει­ρή­σουν να κά­νουν αυτό που έκα­ναν πάντα: Θα προ­σπα­θή­σουν να μην χά­σουν ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη τους και θα προ­σπα­θή­σουν να στεί­λουν το λο­γα­ρια­σμό με­τα­κυ­λί­ο­ντας το κό­στος των ζη­μιών στις ερ­γα­ζό­με­νες-ους και στα δη­μό­σια τα­μεία. Και αυτό φαί­νε­ται από τα πρώτα κιό­λας μέτρα που έχουν παρ­θεί στην Ισπα­νία (όπου υπο­τί­θε­ται έχου­με την πιο προ­ο­δευ­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση της Ευ­ρώ­πης). Έρ­χε­ται ένα με­γά­λο κύμα  ύφε­σης στην πλειο­ψη­φία των χωρών του κό­σμου και μια κρίση της οποί­ας το μέ­γε­θος εί­χα­με να δούμε από το κραχ του 1929. Κατά τη γνώμη μου, λίγες θα είναι οι δια­φο­ρές στις πο­λι­τι­κές των χωρών της Ε.Ε ανα­φο­ρι­κά με την κρίση: ακραία λι­τό­τη­τα, μεί­ω­ση των μι­σθών στο δη­μό­σιο τομέα, μα­ζι­κές απο­λύ­σεις. Σύμ­φω­να με μια  πρό­σφα­τη έρευ­να της Deustche Bank η Ισπα­νία θα είναι η χώρα που θα τι­μω­ρη­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρο από την κρίση με την ανερ­γία να φτά­νει μέχρι και το 45%. Αυτό που είναι προ­φα­νές είναι ότι οι από κάτω δεν θα μπο­ρέ­σουν να συ­νε­χί­σουν να ζουν όπως τώρα την ίδια στιγ­μή που οι από πάνω θα θε­λή­σουν να κερ­δί­ζουν τα ίδια με πριν. Για αυτό είναι πολύ ση­μα­ντι­κό να συ­γκε­ντρώ­σου­με όλες τις κοι­νω­νι­κές και πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις σε κάθε χώρα που δεν θα απο­δε­χτούν τη νέα κα­πι­τα­λι­στι­κή λι­τό­τη­τα στην μετά τον κο­ρο­ναϊό εποχή. Όσοι αφιέ­ρω­σαν δυ­νά­μεις για να δια­χει­ρι­στούν την αθλιό­τη­τα του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού είτε μόνοι,  όπως έκανε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, είτε υπό μια φι­λε­λεύ­θε­ρη ηγε­σία όπως κάνει αυτή τη στιγ­μή το Podemos θα έπρε­πε να έχουν κα­τα­λά­βει μέχρι τώρα ότι αυτός ο δρό­μος οδη­γεί στην άβυσ­σο: Βρι­σκό­μα­στε σε μια εποχή όπου ο ίδιος ο κα­πι­τα­λι­σμός θα αμ­φι­σβη­τη­θεί από ακρο­δε­ξιές πα­ραλ­λα­γές (με αυ­ξα­νό­με­νη επιρ­ροή) ενός τρί­του δρό­μου και ας ελ­πί­σου­με ότι θα αμ­φι­σβη­τη­θεί και από συμ­μα­χί­ες της εναλ­λα­κτι­κής αρι­στε­ράς. Τώρα είναι η ώρα να ανα­δεί­ξου­με με­τα­βα­τι­κά οι­κο­σο­σια­λι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα ορ­γα­νώ­νο­ντας μα­ζι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις σε όλο τον κόσμο για την υπε­ρά­σπι­ση του πλα­νή­τη, της ζωής και των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Είναι επί­σης η ώρα  να μπουν σε κί­νη­ση νέες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις με ση­μείο εκ­κί­νη­σης τις ίδιες και όχι τον ετοι­μο­θά­να­το κα­πι­τα­λι­σμό. Δεν γνω­ρί­ζου­με ακόμα πως θα ονο­μά­σου­με το νέο σύ­στη­μα που θέ­λου­με να οι­κο­δο­μή­σου­με. Γνω­ρί­ζου­με όμως πως πρέ­πει να είναι ρι­ζι­κά αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κό.

*O Ραούλ Κα­μάρ­γο  είναι εκ­πρό­σω­πος τύπου της ορ­γά­νω­σης Αντι­κα­πι­τα­λί­στας και πρώην βου­λευ­τής στο πε­ρι­φε­ρεια­κό κοι­νο­βού­λιο της Μα­δρί­της

/rproject.gr/