Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους: το βασικό αίτημα – πώς παλεύεται;

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους: το βασικό αίτημα – πώς παλεύεται;

Η κινητοποίηση στις 12/2 για «μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους» και «μαζικές προσλήψεις» να οργανωθεί με τρόπο που να εμπνέει τη μαζικότερη συμμετοχή

Το αί­τη­μα για «μα­ζι­κούς διο­ρι­σμούς ώστε να κα­λυ­φθούν όλα τα κενά στα νο­σο­κο­μεία, στα σχο­λεία, στους δή­μους, σε όλες τις δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες» μαζί με την «εδώ και τώρα μο­νι­μο­ποί­η­ση όλων των συμ­βα­σιού­χων» είναι ζή­τη­μα απο­λύ­τως κομ­βι­κό για ολό­κλη­ρη την κοι­νω­νία, τόσο από την πλευ­ρά των ερ­γα­ζο­μέ­νων, για την παύση της ερ­γα­σια­κής «ζού­γκλας», όσο και από την πλευ­ρά της χρή­σης του δη­μο­σί­ων υπη­ρε­σιών, που η διά­λυ­ση και η κακή τους κα­τά­στα­ση πλήτ­τουν ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τις ερ­γα­ζό­με­νες τά­ξεις που τις έχουν ανά­γκη, ιδιαί­τε­ρα σε επο­χές κρί­σης και φτώ­χειας.

Η διεκ­δί­κη­ση αυτών των απαι­τή­σε­ων με παν­δη­μο­σιο­ϋ­παλ­λη­λι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις μπο­ρεί πραγ­μα­τι­κά να ανοί­ξει το δρόμο της αντι­στρο­φής των μνη­μο­νί­ων, να επα­να­φέ­ρει σε ρυθμό αγώνα ολό­κλη­ρο το κί­νη­μα και να ανα­κου­φί­σει εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους, βελ­τιώ­νο­ντας τη ζωή και τη δου­λειά τους.

Ακόμα κα­λύ­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα για το σύ­νο­λο της ερ­γα­τι­κής τάξης μπο­ρούν να κερ­δη­θούν αν υπάρ­ξει μια «ση­μα­ντι­κή πρω­το­βου­λία που θα απο­τε­λεί βήμα κλι­μά­κω­σης και ώθη­σης του αγώνα για την ικα­νο­ποί­η­ση του παλ­λαϊ­κού αι­τή­μα­τος για μό­νι­μη και στα­θε­ρή δου­λειά». Και κυ­ρί­ως επει­δή θα «απο­τε­λεί συ­νέ­χεια των αγώ­νων του δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων που έγι­ναν τα τε­λευ­ταία χρό­νια, από τους μα­ζι­κούς και μα­χη­τι­κούς αγώ­νες των συμ­βα­σιού­χων των ΟΤΑ το κα­λο­καί­ρι του 2017, έως τον αγώνα των συμ­βα­σιού­χων-επι­κου­ρι­κών στα νο­σο­κο­μεία και την πρό­σφα­τη απερ­για­κή κι­νη­το­ποί­η­ση χι­λιά­δων εκ­παι­δευ­τι­κών –ανα­πλη­ρω­τών και μό­νι­μων– που πέ­ρα­σαν το μή­νυ­μα του ανυ­πο­χώ­ρη­του αγώνα».

Τα αι­τή­μα­τα και οι δια­τυ­πώ­σεις σε ει­σα­γω­γι­κά προ­έρ­χο­νται από την πρό­τα­ση του ΠΑΜΕ για απο­γευ­μα­τι­νό παν­δη­μο­σιο­ϋ­παλ­λη­λι­κό συλ­λα­λη­τή­ριο στις 12 Φλε­βά­ρη, με αντι­γρα­φή από τον «Ρι­ζο­σπά­στη» (2-3 Φλε­βά­ρη).

Συ­μπυ­κνώ­νο­νται στη διεκ­δί­κη­ση της «άρσης της συ­νταγ­μα­τι­κής απα­γό­ρευ­σης για τη μο­νι­μο­ποί­η­ση των συμ­βα­σιού­χων», με την απα­λοι­φή του άρ­θρου 103 του Συ­ντάγ­μα­τος, αφού η κυ­βέρ­νη­ση έχει ανοί­ξει τη δια­δι­κα­σία συ­νταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης, και στην κα­το­χύ­ρω­ση της υπο­χρε­ω­τι­κής μο­νι­μο­ποί­η­σης όλων των συμ­βα­σιού­χων.

Πρό­κει­ται για μια εν­δια­φέ­ρου­σα πρω­το­βου­λία, για μια ευ­και­ρία στην ουσία, πολλά υπο­σχό­με­νη, που προ­φα­νώς όλες οι τα­ξι­κές και αρι­στε­ρές δυ­νά­μεις με ανα­φο­ρά στο ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα και ανη­συ­χία γι’ αυτό οφεί­λουν να την εξε­τά­σουν με σο­βα­ρό­τη­τα και να προ­βά­λουν προ­τά­σεις αξιο­ποί­η­σης και με­γα­λύ­τε­ρης εν­δυ­νά­μω­σης. Αρκεί και το ΠΑΜΕ να προ­τί­θε­ται να συ­σπει­ρώ­σει δυ­νά­μεις, με ει­λι­κρι­νείς και ισό­τι­μες συ­νερ­γα­σί­ες, με στόχο τη νίκη και την επα­νεμ­φά­νι­ση της απει­λής των αγώ­νων της ερ­γα­τι­κής τάξης στους δρό­μους.

Το παν­δη­μο­σιο­ϋ­παλ­λη­λι­κό συλ­λα­λη­τή­ριο στις 12/2 μπο­ρεί να προ­τα­θεί και ως απερ­για­κό, στις με­γά­λες ομο­σπον­δί­ες και την ΑΔΕΔΥ, αλλά και στα σω­μα­τεία, με πρω­ι­νή ή με­ση­με­ρια­νή ώρα συ­γκέ­ντρω­σης.

Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ συχνά χρη­σι­μο­ποιεί δι­καιο­λο­γί­ες για την… ανα­βο­λή των φι­λερ­γα­τι­κών πο­λι­τι­κών και πρά­ξε­ών της, τους νό­μους, το Σύ­νταγ­μα και τα δήθεν «ανε­ξάρ­τη­τα» δι­κα­στή­ρια. Μπο­ρεί λοι­πόν, αφού η ίδια ξε­κι­νά­ει δια­δι­κα­σί­ες ανα­θε­ώ­ρη­σης του Συ­ντάγ­μα­τος, να αφαι­ρέ­σει τα αντερ­γα­τι­κά εμπό­δια και να… λάμ­ψει επι­τέ­λους το αρι­στε­ρό της προ­φίλ!

Κι­νη­το­ποι­ή­σεις ερ­γα­ζο­μέ­νων στα «κοι­νω­φε­λή» προ­γράμ­μα­τα της αυ­το­διοί­κη­σης

Η πε­ρί­πτω­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων στα «κοι­νω­φε­λή» προ­γράμ­μα­τα των δήμων είναι εν­δει­κτι­κή και εξορ­γι­στι­κή. Τριά­ντα χι­λιά­δες «ωφε­λού­με­νοι» στους δή­μους, σε σύ­νο­λο 80.000 μο­νί­μων και ΙΔΑΧ, με ερ­γα­σια­κή κα­τά­στα­ση πολύ δυ­σμε­νέ­στε­ρη από τους συ­να­δέλ­φους τους. Υπάρ­χει ήδη Συ­ντο­νι­στι­κό Ερ­γα­ζο­μέ­νων στους ΟΤΑ στο πρό­γραμ­μα κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας του ΟΑΕΔ, με επι­τρο­πές αγώνα ανά δήμο, που πραγ­μα­το­ποί­η­σε ήδη μια πρώτη κι­νη­το­ποί­η­ση στο υπ. Ερ­γα­σί­ας, στις 31/1, με αι­τή­μα­τα πολύ βα­σι­κά και αυ­το­νό­η­τα: «Ίση αμοι­βή και ίσα δι­καιώ­μα­τα για όλους. Εφαρ­μο­γή της Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης Ερ­γα­σί­ας της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Ασφά­λι­ση και πλήρη ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή πε­ρί­θαλ­ψη από την πρώτη μέρα ερ­γα­σί­ας.

Αν­θυ­γιει­νό επί­δο­μα σε όσους ερ­γά­ζο­νται σε αν­θυ­γιει­νές ερ­γα­σί­ες. Εφαρ­μο­γή των μέ­τρων υγιει­νής και ασφά­λειας (ΜΑΠ, ια­τρι­κές εξε­τά­σεις). Κα­τα­βο­λή του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας σε όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος για όλο το διά­στη­μα της ανερ­γί­ας. Μό­νι­μη και στα­θε­ρή ερ­γα­σία για όλους. Καμιά από­λυ­ση».

Η κυ­βέρ­νη­ση, αντί να ικα­νο­ποι­ή­σει έστω κά­ποια από τα αι­τή­μα­τα, κατά τη συ­νά­ντη­σή της με εκ­προ­σώ­πους των ερ­γα­ζο­μέ­νων, απο­κά­λυ­ψε τις αλη­θι­νές προ­θέ­σεις της: «Δεν είναι βέ­βαιο ότι θα ισχύ­σει για τους ερ­γα­ζό­με­νους στα προ­γράμ­μα­τα κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας η αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού». Τόσο καλά!

Στο σχε­τι­κό δελ­τίο Τύπου τους, οι «εκ­πρό­σω­ποι των ερ­γα­ζο­μέ­νων τό­νι­σαν ότι δεν τους ικα­νο­ποιούν οι απα­ντή­σεις και θα εντεί­νουν τον αγώνα τους μέχρι την ικα­νο­ποί­η­ση των δί­καιων αι­τη­μά­των τους. Κα­λού­με όλες και όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους να δη­μιουρ­γή­σουν επι­τρο­πές αγώνα σε κάθε δήμο, να πλαι­σιώ­σουν μα­ζι­κά το συ­ντο­νι­στι­κό και να συ­νε­χί­σου­με τον αγώνα με πνεύ­μα τα­ξι­κής ενό­τη­τας και αλ­λη­λεγ­γύ­ης για την ανα­τρο­πή της αντερ­γα­τι­κής πο­λι­τι­κής και την ικα­νο­ποί­η­ση των διεκ­δι­κή­σε­ών μας. Το συ­ντο­νι­στι­κό είναι ανοι­κτό σε νέες επι­τρο­πές από δή­μους».

Ο αγώ­νας κάθε συμ­βα­σιού­χου, ει­δι­κά στο Δη­μό­σιο, που απο­τε­λεί μέτρο σύ­γκρι­σης με τους ιδιώ­τες και ρί­χνει τα επί­πε­δα ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων στο σύ­νο­λο των ερ­γα­ζο­μέ­νων, έχει αυ­ξη­μέ­νη βα­ρύ­τη­τα και αφορά όλο τον ερ­γα­ζό­με­νο πλη­θυ­σμό.

Πώς μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει η παν­δη­μο­σιο­ϋ­παλ­λη­λι­κή κι­νη­το­ποί­η­ση στις 12 Φλε­βά­ρη;

Η κι­νη­το­ποί­η­ση στις 12/2 για «μό­νι­μη και στα­θε­ρή δου­λειά για όλους» και «μα­ζι­κές προ­σλή­ψεις» πρέ­πει να υπάρ­ξει, να ορ­γα­νω­θεί από όσο πε­ρισ­σό­τε­ρα συν­δι­κά­τα γί­νε­ται, να πιε­στεί και η ίδια η ΑΔΕΔΥ, που πέρα από φρα­στι­κές συμ­φω­νί­ες δεν κάνει απο­λύ­τως τί­πο­τα σχε­τι­κά με το με­γά­λο πρό­βλη­μα που κα­τα­κλύ­ζει το Δη­μό­σιο, ιδιαί­τε­ρα τα τε­λευ­ταία χρό­νια, με πρω­το­στα­τού­σα την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Και απο­τε­λεί επεί­γου­σα ανά­γκη να ορ­γα­νω­θεί με τρόπο που να εμπνέ­ει τη μα­ζι­κό­τε­ρη συμ­με­το­χή και την αλ­λα­γή των συ­σχε­τι­σμών στην κοι­νω­νία.

Το γε­γο­νός ότι η πρω­το­βου­λία προ­έρ­χε­ται από τον χώρο του ΠΑΜΕ θα μπο­ρού­σε να είναι φυ­σιο­λο­γι­κό, αφού είναι η με­γα­λύ­τε­ρη δύ­να­μη της Αρι­στε­ράς στα σω­μα­τεία και έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να ανοί­γει ζη­τή­μα­τα με με­γά­λη ορα­τό­τη­τα και επιρ­ροή.

Βέ­βαια, δι­καιο­λο­γη­μέ­να δη­μιουρ­γεί αντα­να­κλα­στι­κά επι­φύ­λα­ξης, καθώς το πα­ρελ­θόν έχει δεί­ξει ότι οι ισό­τι­μες συ­νερ­γα­σί­ες δεν είναι στην πρα­κτι­κή του. Και είναι λο­γι­κό να ανα­ρω­τη­θεί κα­νείς κατά πόσο θα πα­ρα­χθούν συ­νο­λι­κά κι­νη­μα­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα υπέρ των ερ­γα­ζο­μέ­νων ή η αγω­νία του ΠΑΜΕ θα στα­μα­τή­σει στο ση­μείο που θα εξα­σφα­λί­σει έντα­ξη πε­ρισ­σό­τε­ρου κό­σμου στο ορ­γα­νω­μέ­νο δυ­να­μι­κό του.

Πά­ντως, σί­γου­ρα δεν γί­νε­ται να απορ­ρι­φθεί η ορ­γά­νω­ση μιας τέ­τοιας πρω­το­βου­λί­ας και ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο να γίνει με σκε­πτι­κό αντα­γω­νι­σμού με­τα­ξύ των τα­ξι­κών κι αρι­στε­ρών δυ­νά­με­ων. Τα επερ­χό­με­να με­γά­λα συ­νέ­δρια στους χώ­ρους εκ­παί­δευ­σης (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ) και υγεί­ας (ΕΙΝΑΠ, ΟΕΝΓΕ), αλλά και το συ­νέ­δριο της ΑΔΕΔΥ που πλη­σιά­ζει (τέλος του 2019), μαζί με τις εκλο­γι­κές μάχες σε όλα τα επί­πε­δα, έχουν ενερ­γο­ποι­ή­σει αντα­γω­νι­στι­κές λο­γι­κές στον χώρο της Αρι­στε­ράς, με όριο, δυ­στυ­χώς, την προ­σέλ­κυ­ση ψήφων και όχι την πο­λυ­πό­θη­τη κι­νη­μα­τι­κή ανά­καμ­ψη.

Η κι­νη­το­ποί­η­ση στις 12 Φλε­βά­ρη για τη δική μας αρι­στε­ρά και τα­ξι­κή προ­σέγ­γι­ση είναι ευ­και­ρία συ­νο­λι­κής πα­ρέμ­βα­σης του κι­νή­μα­τος στο μέγα και φλέ­γον θέμα της κά­λυ­ψης των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών και της τρα­γι­κής κα­τά­στα­σης των όλο και πιο ελα­στι­κών ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων, χωρίς μι­σθό-ασφά­λι­ση-δι­καιώ­μα­τα στο ίδιο το Δη­μό­σιο. Και έτσι θα την αντι­με­τω­πί­σου­με, προ­σπα­θώ­ντας να της δώ­σου­με ενω­τι­κά, δυ­να­μι­κά και συ­σπει­ρω­τι­κά κι­νη­μα­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά!

rproject.gr