Ο προϋπολογισμός της Περιφέρειας και η Λαϊκή Ενότητα

Ο προϋπολογισμός της Περιφέρειας και η Λαϊκή Ενότητα

  • |

Μέσα στον κόσμο και τις οργανώσεις της Λαϊκής Ενότητας, έχει εδώ και μέρες ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση. Αιτία η υπερψήφιση-«και με τα δύο χέρια»-του προϋπολογισμού της Περιφέρειας Αττικής, από τους συμβούλους της «Δύναμης Ζωής» που ανήκουν στη ΛΑΕ.

Η αντί­λη­ψη της «συ­νέ­χειας του κρά­τους» και της υπο­τα­γής στο «ρε­α­λι­σμό» δια­πνέ­ουν σχε­δόν όλες τις ενέρ­γειες της πε­ρι­φέ­ρειας Ατ­τι­κής, στο διά­στη­μα που η «μικρή πρω­θυ­πουρ­γός» Ρ. Δού­ρου, βρί­σκε­ται στο τι­μό­νι της. Η Πε­ρι­φέ­ρεια, ως ασπί­δα προ­στα­σί­ας της κοι­νω­νί­ας από τις επι­πτώ­σεις των μνη­μο­νί­ων, μοιά­ζει ξε­θω­ρια­σμέ­νη προ­ε­κλο­γι­κή υπό­σχε­ση. Παρά τις επι­μέ­ρους δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις, η πε­ρι­φε­ρειάρ­χης υπήρ­ξε ένα από τα κε­ντρι­κά στε­λέ­χη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που υπε­ρα­σπί­στη­κε τη δεξιά με­τα­τό­πι­ση του κόμ­μα­τος και την τα­πει­νω­τι­κή συν­θη­κο­λό­γη­ση του κα­λο­και­ριού.

Μετά την υπο­γρα­φή του μνη­μο­νί­ου Τσί­πρα, η ρήξη στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήταν ανα­πό­φευ­κτη και απα­ραί­τη­τη. Έτσι, ο συμ­φι­λιω­τι­σμός με την ανα­πα­ρα­γω­γή του μο­ντέ­λου δια­κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρα στην Πε­ρι­φέ­ρεια Ατ­τι­κής, είναι μια κα­τα­στρο­φι­κή τα­κτι­κή: ακυ­ρώ­νει τους «ίδιους μας τους εαυ­τούς», απο­θαρ­ρύ­νει τα μέλη της ΛΑΕ και απω­θεί τον κόσμο του κι­νή­μα­τος και της Αρι­στε­ράς που πα­ρα­κο­λου­θεί με εν­δια­φέ­ρον το εγ­χεί­ρη­μά μας.

Από τη στιγ­μή που οι δυ­νά­μεις της ΛΑΕ βρί­σκο­νται σε ανοι­χτό πό­λε­μο με την πο­λι­τι­κή της λι­τό­τη­τας και των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, που δί­νουν κα­θη­με­ρι­νό πο­λι­τι­κό αγώνα ενά­ντια στο μνη­μο­νια­κό μπλοκ και τις ευ­ρω­η­γε­σί­ες, η συ­νύ­παρ­ξη στο «μικρό κρά­τος» της Ατ­τι­κής με όσους/ες εκ­προ­σω­πούν τη λο­γι­κή των αντι­πά­λων μας, είναι αδι­καιο­λό­γη­τη. Όσα προ­σχή­μα­τα και αν εφευ­ρε­θούν.

Πέντε σύ­ντρο­φοι-ισ­σες που είχαν εκλε­γεί με την πα­ρά­τα­ξη της Ρ. Δού­ρου (4 ΛΑΕ και 1 ΚΟΕ), κα­τα­ψή­φι­σαν  τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2016. Ο τε­λευ­ταί­ος, πα­ρα­μέ­νει πι­στός στις μνη­μο­νια­κές επι­τα­γές που οδη­γούν σε οι­κο­νο­μι­κή ασφυ­ξία την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση και διευ­κο­λύ­νει τις δρά­σεις με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών: υπό­σχε­ση για ικα­νο­ποί­η­ση των αι­τη­μά­των Με­λισ­σα­νί­δη (κον­δύ­λι 20.000.000 ευρώ προς την Δι­κέ­φα­λος ΑΕ), Αλα­φού­ζου κ.α. (7.000.000 ευρώ για την ΠΑΕ Πα­να­θη­ναϊ­κός, 19.000.000 για την ΠΑΕ Πα­νιώ­νιος). Πα­ράλ­λη­λα, δια­τη­ρεί τις επι­κίν­δυ­νες επι­λο­γές στη δια­χεί­ρι­ση απορ­ριμ­μά­των με τη λύση του ΧΥΤΑ στο Γραμ­μα­τι­κό (4.000.000 ευρώ).

Το μέ­τω­πο της ρι­ζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς που χρεια­ζό­μα­στε για την πο­λι­τι­κή ανα­τρο­πή, σί­γου­ρα χρειά­ζε­ται πολλά ακόμα για να συ­γκρο­τη­θεί. Όμως δεν χρειά­ζε­ται πρα­κτι­κές κα­τα­δι­κα­σμέ­νες στη συ­νεί­δη­ση με­γά­λου μέ­ρους της κοι­νω­νί­ας και πρώτα και κύρια στη συ­νεί­δη­ση του κό­σμου της Αρι­στε­ράς. Την ανα­γκαία ρήξη με το μο­νό­δρο­μο των μνη­μο­νί­ων που δια­κη­ρύσ­σου­με, ας την κά­νου­με πράξη, ερ­χό­με­νοι σε ρήξη με τους κυ­βερ­νη­τι­κούς απο­λο­γη­τές στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, στα συν­δι­κά­τα και στους μα­ζι­κούς χώ­ρους.