70 χρόνια ΝΑΤΟ δεν ήταν αρκετά;

70 χρόνια ΝΑΤΟ δεν ήταν αρκετά;

  • |

Διαδηλώσεις ενάντια σε πόλεμο και ιμπεριαλισμό στις 6 και 14 Απρίλη

Στις 4 Απρι­λί­ου συ­μπλη­ρώ­νο­νται 70 χρό­νια από την ίδρυ­ση του Ορ­γα­νι­σμού Βο­ρειο­α­τλα­ντι­κού Συμ­φώ­νου το 1949 ή όπως είναι διε­θνώς γνω­στό του ΝΑΤΟ. Η επέ­τειος αυτή απο­τε­λεί ένα μαύρο ορό­ση­μο για τους λαούς. Μαύρο, γιατί ο ρόλος του ΝΑΤΟ, όπως έχει απο­δει­χθεί πολ­λές φορές, δεν είναι άλλος από την εδραί­ω­ση της ιμπε­ρια­λι­στι­κής επι­βο­λής στους λαούς και την κα­το­χύ­ρω­ση ει­δι­κά της αμε­ρι­κα­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας σε διε­θνές επί­πε­δο.

Γιάννης Άγγελος Τράντος

Η συμ­μα­χία αυτή ιδρύ­θη­κε ως (κατ’ όνομα) αμυ­ντι­κή και με δια­κη­ρυγ­μέ­νο στόχο την προ­στα­σία των κα­πι­τα­λι­στι­κών κρα­τών συμ­μά­χων των ΗΠΑ από τις δυ­νά­μεις του «σο­σια­λι­στι­κού στρα­το­πέ­δου», ανοί­γο­ντας την ιστο­ρι­κή πε­ρί­ο­δο του «Ψυ­χρού Πο­λέ­μου». Από την πρώτη στιγ­μή, όμως, ήταν σαφές ότι επρό­κει­το για έναν θεσμό που κα­το­χύ­ρω­νε τη γε­ω­πο­λι­τι­κή επιρ­ροή των ΗΠΑ στη Δυ­τι­κή Ευ­ρώ­πη, με­τα­τρέ­πο­ντας την τε­λευ­ταία σε ένα «αμε­ρι­κα­νι­κό προ­τε­κτο­ρά­το» κατά τη ρήση ακόμα και του Προ­έ­δρου της Γαλ­λί­ας Ντε Γκολ το 1966.

Με τον τρόπο αυτό οι ΗΠΑ κα­τά­φερ­ναν ανε­νό­χλη­τες να επεμ­βαί­νουν καθ’ όλη αυτή την πε­ρί­ο­δο στην Κορέα, το Βιετ­νάμ, τη Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή και αλλού. Άλ­λω­στε το ΝΑΤΟ, μετά την κα­τάρ­ρευ­ση της ΕΣΣΔ, τη διά­λυ­ση του Συμ­φώ­νου της Βαρ­σο­βί­ας (της συμ­μα­χί­ας δη­λα­δή των χωρών του «ανα­το­λι­κού μπλοκ») και την επα­νέ­νω­ση της Γερ­μα­νί­ας, όχι απλώς δεν δια­λύ­θη­κε, όπως θε­ω­ρη­τι­κά θα πε­ρί­με­νε κα­νείς βάσει της δια­κη­ρυγ­μέ­νης απο­στο­λής του, αλλά ενί­σχυ­σε τη δρα­στη­ριό­τη­τά του. Εγκαι­νιά­στη­κε έτσι μία πε­ρί­ο­δος όπου η να­τοϊ­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα έλαβε χώρα απρο­κά­λυ­πτα σε μία σειρά από μέ­τω­πα: στην πρώην Γιου­γκο­σλα­βία, τόσο στον πό­λε­μο της Βοσ­νί­ας (1992) όσο και σ’ εκεί­νον του Κο­σό­βου (1999), στο Αφ­γα­νι­στάν (από το 2001), στο Ιράκ (από το 2003) και πιο πρό­σφα­τα στη Λιβύη και τη Συρία. Σε όλες αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις η «αμυ­ντι­κή συμ­μα­χία» παί­ζει το ρόλο του «πα­γκό­σμιου χω­ρο­φύ­λα­κα», επι­λέ­γο­ντας ποια κα­θε­στώ­τα είναι αρ­κού­ντως φι­λι­κά και άρα «δη­μο­κρα­τι­κά» και ποια πρέ­πει να ανα­τρα­πούν.

Η Ελ­λά­δα απο­τε­λεί μέλος του ΝΑΤΟ από την ίδρυ­σή του σχε­δόν, καθώς εντά­χθη­κε σε αυτό ήδη από το 1952. Το δόγμα της ελ­λη­νι­κής κυ­ρί­αρ­χης πο­λι­τι­κής ήταν και πα­ρα­μέ­νει μέχρι σή­με­ρα το «ανή­κο­μεν εις την Δύσιν». Το εν λόγω δόγμα δεν αμ­φι­σβη­τεί­ται ούτε από την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όσο και αν η Αρι­στε­ρά, στην οποία με προ­κλη­τι­κό τρόπο εξα­κο­λου­θεί να ανα­φέ­ρε­ται, και γε­νι­κό­τε­ρα το λαϊκό κί­νη­μα στη χώρα μας επα­νει­λημ­μέ­να έχουν θέσει το αί­τη­μα της απε­μπλο­κής από το ΝΑΤΟ και τους σχε­δια­σμούς του. Σή­με­ρα μά­λι­στα η σύν­δε­ση της ελ­λη­νι­κής κρα­τι­κής πο­λι­τι­κής με τις να­τοϊ­κές επι­διώ­ξεις είναι ακόμα ισχυ­ρό­τε­ρη από ό,τι τα προη­γού­με­να χρό­νια. Αυτό γί­νε­ται φα­νε­ρό τόσο με την επι­λο­γή της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης να εντα­χθεί στον άξονα στρα­τιω­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με Κύ­προ-Ισ­ρα­ήλ-Αί­γυ­πτο, όσο και με την εγ­γύ­η­ση, με τη συμ­φω­νία των Πρε­σπών, της επέ­κτα­σης του ΝΑΤΟ στα δυ­τι­κά Βαλ­κά­νια. Ου­σια­στι­κά, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση προ­σπα­θεί να κα­το­χυ­ρω­θεί ως ο πιο στε­νός εταί­ρος των ΗΠΑ στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή. Η πο­λι­τι­κή αυτή προ­βάλ­λε­ται από διά­φο­ρους ως η κα­τάλ­λη­λη για την «στα­θε­ρό­τη­τα και την ει­ρή­νη». Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση επι­διώ­κει την υπο­στή­ρι­ξη των ΗΠΑ ένα­ντι της Τουρ­κί­ας, εκ­με­ταλ­λευό­με­νη τη χει­ρο­τέ­ρευ­ση των σχέ­σε­ων Άγκυ­ρας-Ουά­σινγ­κτον και την προ­σέγ­γι­ση της Τουρ­κί­ας με τη Ρωσία.

Η πο­λι­τι­κή αυτή είναι πλή­ρως ανι­στό­ρη­τη, καθώς ξεχνά την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Πα­ρα­βλέ­πει ότι το ΝΑΤΟ και οι ιμπε­ρια­λι­στι­κές δυ­νά­μεις γε­νι­κό­τε­ρα ου­δέ­πο­τε προ­στά­τε­ψαν την ει­ρή­νη στην πε­ριο­χή, είτε στο πα­ρελ­θόν, όπως στην Κύπρο το ’74, είτε σή­με­ρα, με την ανα­ζω­πύ­ρω­ση πο­λε­μι­κών με­τώ­πων όπου ενε­πλά­κη­σαν για να «προ­στα­τέ­ψουν» τάχα τους λαούς σε Μέση Ανα­το­λή, Ου­κρα­νία και Βαλ­κά­νια.

Σή­με­ρα λοι­πόν η ανά­γκη για ένα αντι­πο­λε­μι­κό και αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κό κί­νη­μα στη χώρα μας, αλλά και διε­θνώς, είναι με­γα­λύ­τε­ρη παρά ποτέ. Βα­σι­κό αί­τη­μα οφεί­λει να είναι η ρήξη με τον «το­πι­κά κυ­ρί­αρ­χο» ιμπε­ρια­λι­σμό, που δεν είναι άλλος από τον αμε­ρι­κά­νι­κο, με κε­ντρι­κό βρα­χί­ο­να το ΝΑΤΟ. Όσο τα αμε­ρι­κα­νι­κά πο­λε­μι­κά πλοία και αε­ρο­σκά­φη εφορ­μούν ελεύ­θε­ρα από τη Σούδα, τη Λά­ρι­σα, τον Άραξο για να ενι­σχύ­σουν τις επι­χει­ρή­σεις στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, τόσο οι ελ­λη­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις δεν θα μπο­ρούν παρά να λο­γί­ζο­νται συ­νέ­νο­χες για τις επεμ­βά­σεις που γεν­νούν θά­να­το και πρό­σφυ­γες. Το αί­τη­μα της απε­μπλο­κής από το ΝΑΤΟ, πα­ράλ­λη­λα, δεν μπο­ρεί να ανά­γε­ται σε ένα μα­κρο­πρό­θε­σμο μέλ­λον, με το επι­χεί­ρη­μα ότι «θα μεί­νου­με χωρίς συμ­μά­χους», όπως ακού­με από τους «αρι­στε­ρούς» απο­λο­γη­τές της κυ­βερ­νη­τι­κής γραμ­μής, είτε επει­δή «δεν έχουν ωρι­μά­σει ακόμα οι συν­θή­κες για το σο­σια­λι­σμό», όπως ακού­γε­ται από την πλευ­ρά του ΚΚΕ.

Σε μια κα­τεύ­θυν­ση συμ­βο­λής σε ένα μα­ζι­κό αντι­πο­λε­μι­κό κί­νη­μα κι­νεί­ται ο ΠΑΚΣ. Ο Πα­νελ­λα­δι­κός Αντι­πο­λε­μι­κός Κι­νη­μα­τι­κός Συ­ντο­νι­σμός (ΠΑΚΣ) συ­γκρο­τή­θη­κε πριν από ενά­μι­ση πε­ρί­που χρόνο ως μια ανοι­χτή, με­τω­πι­κή πρω­το­βου­λία που φι­λο­δο­ξεί να εμπλέ­ξει αγω­νι­στές/τριες για «τη μέ­γι­στη συ­σπεί­ρω­ση κοι­νω­νι­κών και πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων, μα­ζι­κών φο­ρέ­ων, δια­νο­ού­με­νων και καλ­λι­τε­χνών για ένα αντι­πο­λε­μι­κό κί­νη­μα που θα ξε­σκε­πά­σει την πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση, θα αντι­τα­χθεί στη με­τα­τρο­πή της χώρας σε ορ­μη­τή­ριο και ενερ­γού­με­νο του ΝΑΤΟ και θα συμ­βά­λει στη δη­μιουρ­γία δι­κτύ­ων αλ­λη­λεγ­γύ­ης και ει­ρή­νης με­τα­ξύ ανε­ξάρ­τη­των και κυ­ρί­αρ­χων λαών» (από την ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη του ΠΑΚΣ). Στο πλαί­σιο αυτό, απευ­θύ­νει κά­λε­σμα για μια πλα­τιά αντι­να­τοϊ­κή κα­μπά­νια και καλεί σε πραγ­μα­το­ποί­η­ση συλ­λα­λη­τη­ρί­ων σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νί­κη στις 6/4 και κι­νη­το­ποι­ή­σεις σε να­τοϊ­κές βά­σεις πα­νελ­λα­δι­κά το επό­με­νο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο. Ας δεί­ξου­με ότι 70 χρό­νια αι­μα­το­κυ­λί­σμα­τος των λαών από τον ευ­ρω­α­τλα­ντι­κό άξονα είναι πάρα πολλά!

rproject.gr