Κίτρινα Γιλέκα: η Διακήρυξη του Saint-Nazaire

Κίτρινα Γιλέκα: η Διακήρυξη του Saint-Nazaire

  • |

Η Συνέλευση των Συνελεύσεων των Κίτρινων Γιλέκων, που πραγματοποιήθηκε στο Saint-Nazaire στις 5 ως 7 Απριλίου, συνέταξε την Κυριακή 7 Απριλίου μια τελική διακήρυξη. Ιδού το κείμενο.

Εμείς, τα Κί­τρι­να Γι­λέ­κα, συ­γκρο­τη­μέ­να σε το­πι­κές συ­νε­λεύ­σεις, συ­γκε­ντρω­θή­κα­με στο Saint-Nazaire στις 5, 6 και 7 Απρι­λί­ου 2019, και  απευ­θυ­νό­μα­στε σε όλο το λαό. Σε συ­νέ­χεια της πρώ­της Συ­νέ­λευ­σης στο Commercy, 200 πε­ρί­που πα­ρού­σες αντι­προ­σω­πεί­ες συ­νε­χί­ζου­με τη μάχη ενά­ντια στο φι­λε­λεύ­θε­ρο εξ­τρε­μι­σμό, για την ελευ­θε­ρία, την ισό­τη­τα και την αδελ­φο­σύ­νη.

2η Συνέλευση των Συνελεύσεων των Κίτρινων Γιλέκων | μετάφραση Σπύρος Μπενεντάτος

Παρά την κλι­μά­κω­ση της κα­τα­στο­λής από την κυ­βέρ­νη­ση, τη συσ­σώ­ρευ­ση νόμων που επι­βα­ρύ­νουν τις συν­θή­κες ζωής όλων μας, που κα­τα­στρέ­φουν τα δι­καιώ­μα­τα και τις ελευ­θε­ρί­ες, η κι­νη­το­ποί­η­ση εδραιώ­νε­ται για να αλ­λά­ξει το σύ­στη­μα που προ­σω­πο­ποιεί­ται στον Μα­κρόν. Ως μόνη απά­ντη­ση στο κί­νη­μα που εν­σαρ­κώ­νουν τα Κί­τρι­να Γι­λέ­κα και άλλα αγω­νι­στι­κά κι­νή­μα­τα, η πα­νι­κό­βλη­τη κυ­βέρ­νη­ση αντι­τάσ­σει έναν αυ­ταρ­χι­κό κα­τή­φο­ρο. Εδώ και πέντε μήνες, σε κάθε μέρος της Γαλ­λί­ας, στους κυ­κλι­κούς κόμ­βους, τα πάρ­κινγκ, τις πλα­τεί­ες, τα διό­δια, στις πο­ρεί­ες και στις συ­νε­λεύ­σεις μας, συ­νε­χί­ζου­με με λό­γους και έργα να μα­χό­μα­στε ενά­ντια σε κάθε μορφή ανι­σό­τη­τας και αδι­κί­ας, για την αλ­λη­λεγ­γύη και την αξιο­πρέ­πεια.

Διεκ­δι­κού­με την αύ­ξη­ση των μι­σθών, των συ­ντά­ξε­ων και των κα­τώ­τα­των κοι­νω­νι­κών πα­ρο­χών, όπως και δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες για όλους και όλες. Η αλ­λη­λεγ­γύη των αγώ­νων μας αφορά ιδιαί­τε­ρα στα εννιά εκα­τομ­μύ­ρια των αν­θρώ­πων που ζουν κάτω από το όριο της φτώ­χειας. Έχο­ντας συ­νεί­δη­ση της επεί­γου­σας πε­ρι­βαλ­λο­ντο­λο­γι­κής κρί­σης, δη­λώ­νου­με: τέλος του μήνα, τέλος του κό­σμου, η ίδια λο­γι­κή, κοι­νός ο αγώ­νας.

[ΣτΜ: «Fin du mois, fin du monde». Έκ­φρα­ση που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε από την κυ­βερ­νη­τι­κή πλευ­ρά και τον ίδιο τον Μα­κρόν για να αντι­δια­στεί­λει την «κο­ντό­φθαλ­μη» λο­γι­κή των διεκ­δι­κή­σε­ων για την αύ­ξη­ση της αγο­ρα­στι­κής δύ­να­μης («για να βγει ο μήνας») με τη συ­νεί­δη­ση της οι­κο­λο­γι­κής απει­λής που επι­ση­μαί­νει τον κίν­δυ­νο της κα­τα­στρο­φής του πλα­νή­τη, του «τέ­λους του κό­σμου». Ο Ζαν-Λυκ Με­λαν­σόν το αντέ­στρε­ψε: «Τέλος του κό­σμου, τέλος του μήνα: οι ίδιοι ένο­χοι» («Fin du monde, fin du mois: mêmes coupables»). Η υιο­θέ­τη­ση της φρά­σης, με την προ­σθή­κη «κοι­νός ο αγώ­νας» έγινε πολύ δη­μο­φι­λής μετά τη σύ­γκλι­ση των Κί­τρι­νων Γι­λέ­κων με το οι­κο­λο­γι­κό κί­νη­μα]

Απέ­να­ντι στον θε­α­τρι­νι­σμό του Με­γά­λου Δια­λό­γου [ΣτΜ: Ο «εθνι­κός διά­λο­γος» που ορ­γά­νω­σε ο Μα­κρόν κι εξε­λί­χθη­κε σε έναν ατε­λεί­ω­το μο­νό­λο­γο και άτυπη προ­ε­κλο­γι­κή κα­μπά­νια], απέ­να­ντι σε μια μη αντι­προ­σω­πευ­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση στην υπη­ρε­σία μιας προ­νο­μιού­χας μειο­ψη­φί­ας, θε­σπί­ζου­με τις νέες μορ­φές μιας άμε­σης δη­μο­κρα­τί­ας.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, ανα­γνω­ρί­ζου­με ότι η συ­νέ­λευ­ση των συ­νε­λεύ­σε­ων μπο­ρεί να πα­ρα­λά­βει προ­τά­σεις των το­πι­κών συ­νε­λεύ­σε­ων και να δώσει γε­νι­κούς προ­σα­να­το­λι­σμούς δρά­σης, όπως έκανε η πρώτη Συ­νέ­λευ­ση των Συ­νε­λεύ­σε­ων στο Commercy. Στη συ­νέ­χεια, οι προ­σα­να­το­λι­σμοί  αυτοί υπο­βάλ­λο­νται συ­στη­μα­τι­κά στις το­πι­κές ομά­δες. Η Συ­νέ­λευ­ση των συ­νε­λεύ­σε­ων επα­νε­πι­βε­βαιώ­νει την ανε­ξαρ­τη­σία της απέ­να­ντι στα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα και τις συν­δι­κα­λι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις και δεν ανα­γνω­ρί­ζει κα­νέ­ναν αυ­το­α­να­κη­ρυγ­μέ­νο ηγέτη.

Για τρεις μέρες, στην ολο­μέ­λεια της συ­νέ­λευ­σης και σε θε­μα­τι­κές ομά­δες, συ­ζη­τή­σα­με όλοι και επε­ξερ­γα­στή­κα­με προ­τά­σεις για τα αι­τή­μα­τά μας, τις δρά­σεις μας, τους τρό­πους επι­κοι­νω­νί­ας και συ­ντο­νι­σμού. Η προ­ο­πτι­κή μας είναι μα­κρο­πρό­θε­σμη και απο­φα­σί­ζου­με να διορ­γα­νώ­σου­με την επό­με­νη Συ­νέ­λευ­ση των Συ­νε­λεύ­σε­ων των Ιού­νιο.

Προ­κει­μέ­νου να αυ­ξή­σου­με την ισχύ των δυ­νά­με­ών μας και να τε­θούν οι πο­λί­τες σε διά­τα­ξη μάχης ενά­ντια στο σύ­στη­μα, η Συ­νέ­λευ­ση των συ­νε­λεύ­σε­ων καλεί σε δρά­σεις, το ημε­ρο­λό­γιο των οποί­ων θα δια­δο­θεί πολύ σύ­ντο­μα, μέσω μιας ψη­φια­κής πλατ­φόρ­μας.

Η Συ­νέ­λευ­ση των συ­νε­λεύ­σε­ων καλεί για την διεύ­ρυν­ση και την ενί­σχυ­ση των υπαρ­κτών το­πι­κών συ­νε­λεύ­σε­ων των πο­λι­τών και για τη δη­μιουρ­γία νέων. Κα­λού­με το σύ­νο­λο των Κί­τρι­νων Γι­λέ­κων να δια­δώ­σουν αυτή τη δια­κή­ρυ­ξη και τα συ­μπε­ρά­σμα­τα των ερ­γα­σιών της Συ­νέ­λευ­σής μας. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα των ερ­γα­σιών που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στην ολο­μέ­λεια πρό­κει­ται να τρο­φο­δο­τή­σουν τις δρά­σεις και τις σκέ­ψεις των συ­νε­λεύ­σε­ων.

Ετοι­μά­σα­με και κυ­κλο­φο­ρού­με πολ­λές εκ­κλή­σεις, προς τους Ευ­ρω­παί­ους, προς τις το­πι­κές λαϊ­κές συ­νε­λεύ­σεις των πο­λι­τών, ενά­ντια στην κα­τα­πί­ε­ση και για την κα­τάρ­γη­ση των ποι­νών των φυ­λα­κι­σμέ­νων και κα­τα­δι­κα­σμέ­νων του κι­νή­μα­τος. Κρί­νου­με ανα­γκαίο ένα χρο­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο τριών εβδο­μά­δων για να κι­νη­το­ποι­ή­σου­με το σύ­νο­λο των Κί­τρι­νων Γι­λέ­κων και για να πεί­σου­με όσες και όσους δεν είναι ήδη πει­σμέ­νοι να συμ­με­τέ­χουν. Κα­λού­με σε μια κί­τρι­νη εβδο­μά­δα δρά­σης με αφε­τη­ρία των Πρω­το­μα­γιά.

Προ­σκα­λού­με όλους όσους θέ­λουν να δώ­σουν τέλος στη μο­νο­πώ­λη­ση της ζωής να έρ­θουν σε σύ­γκρου­ση με το παρόν σύ­στη­μα, για να δη­μιουρ­γή­σου­με από κοι­νού, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας όλα τα ανα­γκαία μέσα, ένα και­νού­ριο, κοι­νω­νι­κό κί­νη­μα, οι­κο­λο­γι­κό και λαϊκό. Ο πολ­λα­πλα­σια­σμός των αγώ­νων που είναι σε εξέ­λι­ξη μας καλεί να επι­διώ­ξου­με την ενό­τη­τα δρά­σης.

Απευ­θύ­νου­με κά­λε­σμα σε όλες τις πε­ριο­χές της επι­κρά­τειας να πο­λε­μή­σου­με συλ­λο­γι­κά για να επι­τύ­χου­με την ικα­νο­ποί­η­ση των κοι­νω­νι­κών, φο­ρο­λο­γι­κών, οι­κο­λο­γι­κών και δη­μο­κρα­τι­κών διεκ­δι­κή­σε­ών μας. Έχο­ντας συ­νεί­δη­ση ότι έχου­με να πο­λε­μή­σου­με ένα πα­γκό­σμιο  σύ­στη­μα, θε­ω­ρού­με ότι θα πρέ­πει να βγού­με από τον κα­πι­τα­λι­σμό. Έτσι θα χτί­σου­με συλ­λο­γι­κά το υπέ­ρο­χο «όλοι μαζί», που το βρο­ντο­φω­νά­ζου­με στις δια­δη­λώ­σεις και που όλα τα κάνει κα­τορ­θω­τά. Χτί­ζου­με όλοι μαζί, σε όλα τα επί­πε­δα της επι­κρά­τειας. Μη μας κοι­τά­τε, ενω­θεί­τε μαζί μας. Εξου­σία του λαού, από τον λαό, για τον λαό.

rproject.gr/