Το αντιδραστικό συνονθύλευμα της «Προοδευτικής Συμμαχίας», προθάλαμος του «πούρου» τσιπρικού κόμματος

Το αντιδραστικό συνονθύλευμα της «Προοδευτικής Συμμαχίας», προθάλαμος του «πούρου» τσιπρικού κόμματος

  • |

Όταν τα έγραφε το rproject, κάποιοι κρατούσαν διανοητική, αναλυτική και πολιτική ομπρέλα…

Δια­βά­ζο­ντας τα ελ­λη­νι­κά σάιτ το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, πα­ρα­τη­ρεί κα­νείς πως εμ­φα­νί­στη­καν «ξαφ­νι­κά» διά­φο­ρα άρθρα γνώ­μης τα οποία υπο­στή­ρι­ζαν πως το τσι­πρι­κό πεί­ρα­μα της Προ­ο­δευ­τι­κής Συμ­μα­χί­ας (άθλιος ευ­φη­μι­σμός) απο­τε­λεί προ­οί­μιο της ίδρυ­σης ενός νέου, κε­ντρο­α­ρι­στε­ρού κόμ­μα­τος. Ως επι­στέ­γα­σμα αυτής της αρ­θρο­γρα­φί­ας, ήρθε η συ­νέ­ντευ­ξη του πρω­θυ­πουρ­γι­κού εξα­δέλ­φου και συμ­βού­λου, Γιώρ­γου Τσί­πρα στο ρα­διό­φω­νο του 24/7 ο οποί­ος, με πολ­λές ήξεις-αφή­ξεις φρά­σεις κα­τέ­λη­ξε στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι «τα κόμ­μα­τα που δεν αλ­λά­ζουν, πε­θαί­νουν».

Γιάννης Νικολόπουλος

Με άλλα (και για την ακρί­βεια, τα σωστά) λόγια, το πρω­θυ­πουρ­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον κρατά στα χέρια του την πο­λι­τι­κή πυ­ξί­δα μιας «επα­νεκ­κί­νη­σης» της ύπαρ­ξής του, μετά την προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη ήττα στις πολ­λές κάλ­πες του 2019, πε­τώ­ντας από πάνω του, το κομ­μα­τι­κό δέρμα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και φτιά­χνο­ντας ένα άλλο, πιο ται­ρια­στό στη ρα­γδαία και μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξη που συ­ντε­λέ­στη­κε μετά τον Ιού­λιο του 2015. Γι ΄αυτό και η μάχη της σταυ­ρο­δο­σί­ας και της το­πι­κής ή πε­ρι­φε­ρεια­κής επί­πλευ­σης στο πο­λυ­ε­κλο­γι­κό 2019 έχει ζω­τι­κή ση­μα­σία για τους συ­ρι­ζαί­ους υπο­ψη­φί­ους – μόνο όσοι φέ­ρουν τα «κου­κιά» και πλα­σα­ρι­στούν σε εκλό­γι­μες θέ­σεις, στην αντι­πα­ρά­θε­ση θε­σι­θη­ρι­κής ζωής και θα­νά­του θα έχουν μέλ­λον στο νέο κόμμα που προ­α­νήγ­γει­λε ο πρω­θυ­πουρ­γι­κός ξά­δερ­φος. Σαν να λέμε, για να θυ­μη­θού­με και να πα­ρα­φρά­σου­με το σκω­πτι­κό σχό­λιο που ακο­λου­θού­σε την τυ­ραν­νία των Τσα­ου­σέ­σκου,στη Ρου­μα­νία, «κόμμα και πο­λι­τι­κή για μία οι­κο­γέ­νεια».

Βέ­βαια και ου­σια­στι­κά, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ως πρω­το­φα­νής και ελ­πι­δο­φό­ρος σχη­μα­τι­σμός, της ρι­ζο­σπα­στι­κής και αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς, που έφτα­σε στην κυ­βερ­νη­τι­κή εξου­σία, έχει πάψει να υφί­στα­ται, ιδε­ο­λο­γι­κά και προ­γραμ­μα­τι­κά, από την τα­ξι­κή προ­δο­σία του κα­λο­και­ριού του 2015 και μετά. Ένα αδεια­νό που­κά­μι­σο και μια μι­σο­φω­τι­σμέ­νη βι­τρί­να σκι­σμέ­νων και κα­τα­πα­τη­μέ­νων εμ­βλη­μά­των έχει ξε­μεί­νει στην Κου­μουν­δού­ρου, από τα οποία ο στε­νός, πρω­θυ­πουρ­γι­κός πυ­ρή­νας και οι αστοί σύμ­μα­χοί του, πο­λι­τι­κοί και επι­χει­ρη­μα­τί­ες, δη­μο­σιο­γρά­φοι και οπί­νιον μέ­η­κερς, θέ­λουν να απαλ­λα­γούν όσο το δυ­να­τό γρη­γο­ρό­τε­ρα.

Η κα­τά­στα­ση αυτή είχε ήδη απο­κα­λυ­φθεί στο δεύ­τε­ρο (και τε­λευ­ταίο…) συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το 2016 και εδώ, στο rproject, πρώτα ο Σπύ­ρος Αντω­νί­ου, με επι­τό­πιο ρε­πορ­τάζ και κα­τό­πιν ορι­σμέ­νοι σχο­λιο­γρά­φοι, όπως ο γρά­φων, επι­χει­ρη­μα­το­λό­γη­σαν για τη σχι­ζο­φρε­νι­κή δη­μό­σια εμ­φά­νι­ση ενός δια­λυ­μέ­νου, από ιδε­ο­λο­γι­κή και προ­γραμ­μα­τι­κή σκο­πιά, ορ­γα­νι­σμου, ο οποί­ος βρι­σκό­ταν σε κα­θε­στώς «δι­πο­λι­κής δια­τα­ρα­χής» – άλλα έκα­ναν, άλλα έλε­γαν ότι κά­νουν, άλλα νό­μι­ζαν ότι κά­νουν και άλλα πί­στευαν ότι θα κά­νουν, ως τάχα μου δήθεν, συ­νε­πείς (τρο­μά­ρα τους!) αρι­στε­ροί… Ενώ ο… συ­νε­πής υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος νου­θε­τού­σε τους… αρι­στε­ρι­στές από το βήμα του συ­νε­δρί­ου : Δεν εφαρ­μό­ζουν μνη­μό­νιο οι δε­ξιοί και οι αρι­στε­ροί κά­νουν κρι­τι­κή. Όλοι μαζί τα κά­νου­με! Κρυ­στάλ­λι­νος και κυ­νι­κός και χωρίς τις σκιές οποιασ­δή­πο­τε δι­πο­λι­κής δια­τα­ρα­χής. Ταγ­μέ­νος στη μνη­μο­νια­κή υπό­θε­ση ψυχή τε και σώ­μα­τι. Και δεν ήταν ο μόνος.

Έτσι, τότε, στο rproject κα­τα­λή­ξα­με στο εύ­γλωτ­το συ­μπέ­ρα­σμα ότι αυτή η κα­τά­στα­ση δι­πο­λι­κής δια­τα­ρα­χής δεν θα μπο­ρού­σε να συ­νε­χι­στεί για πολύ ακόμη – το επό­με­νο βήμα, προ­κει­μέ­νου και ο Τσί­πρας, προ­σω­πι­κά, να απο­τι­νά­ξει από το αμι­γώς αρ­χη­γι­κό κόμμα του, σαν στυμ­μέ­νες λε­μο­νό­κου­πες, τα ενα­πο­μεί­να­ντα, «αρι­στε­ρι­στι­κά» βα­ρί­δια, θα ήταν η ίδρυ­ση ενός νέου κόμ­μα­τος με την «ανε­παι­σθή­τως» με­τα­μόρ­φω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και την κα­νι­βα­λι­κή κα­τα­βρό­χθι­σή του από το «πούρο», το «λευ­κα­σμέ­νο», το κα­θα­ρά αρ­χη­γι­κό και τσι­πρι­κό κόμμα, που ολο­φά­νε­ρα ήταν από τότε στα σκα­ριά.

Το αντι­δρα­στι­κό, μνη­μο­νια­κό, αστι­κό συ­νον­θύ­λευ­μα πο­λι­τι­κά και κοι­νω­νι­κά χρε­ο­κο­πη­μέ­νων «προ­σω­πι­κο­τή­των», σαν σάπια κα­ρύ­δια προ­ερ­χό­με­να από κάθε Νε­ο­Δη­μο­κρα­τι­κής και ΠΑ­ΣΟ­Κι­κής κα­ρυ­διάς κλαδί, που κυ­κλο­φο­ρεί με την ψευ­δω­νυ­μία της Προ­ο­δευ­τι­κής Συμ­μα­χί­ας, απο­τε­λεί τον προ­θά­λα­μο του νε­ο­πα­γούς, τσι­πρι­κού κόμ­μα­τος – ο πρω­θυ­πουρ­γι­κός ξά­δελ­φος τό επι­βε­βαί­ω­σε. Και μετά τον ξά­δελ­φο Τσί­πρα, εμ­φα­νί­στη­καν και οι πρό­θυ­μοι Επι­μη­θείς του αφη­γή­μα­τος.

Στο rproject, όλα αυτά, τά εί­χα­με επι­ση­μά­νει και τά εί­χα­με γρά­ψει έγκαι­ρα. Απλά κά­ποιοι άλλοι κρα­τού­σαν πο­λι­τι­κή, δια­νοη­τι­κή και ανα­λυ­τι­κή ομπρέ­λα…

/rproject.gr