Το αντιδραστικό συνονθύλευμα της «Προοδευτικής Συμμαχίας», προθάλαμος του «πούρου» τσιπρικού κόμματος

Το αντιδραστικό συνονθύλευμα της «Προοδευτικής Συμμαχίας», προθάλαμος του «πούρου» τσιπρικού κόμματος

Όταν τα έγραφε το rproject, κάποιοι κρατούσαν διανοητική, αναλυτική και πολιτική ομπρέλα…

Δια­βά­ζο­ντας τα ελ­λη­νι­κά σάιτ το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, πα­ρα­τη­ρεί κα­νείς πως εμ­φα­νί­στη­καν «ξαφ­νι­κά» διά­φο­ρα άρθρα γνώ­μης τα οποία υπο­στή­ρι­ζαν πως το τσι­πρι­κό πεί­ρα­μα της Προ­ο­δευ­τι­κής Συμ­μα­χί­ας (άθλιος ευ­φη­μι­σμός) απο­τε­λεί προ­οί­μιο της ίδρυ­σης ενός νέου, κε­ντρο­α­ρι­στε­ρού κόμ­μα­τος. Ως επι­στέ­γα­σμα αυτής της αρ­θρο­γρα­φί­ας, ήρθε η συ­νέ­ντευ­ξη του πρω­θυ­πουρ­γι­κού εξα­δέλ­φου και συμ­βού­λου, Γιώρ­γου Τσί­πρα στο ρα­διό­φω­νο του 24/7 ο οποί­ος, με πολ­λές ήξεις-αφή­ξεις φρά­σεις κα­τέ­λη­ξε στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι «τα κόμ­μα­τα που δεν αλ­λά­ζουν, πε­θαί­νουν».

Γιάννης Νικολόπουλος

Με άλλα (και για την ακρί­βεια, τα σωστά) λόγια, το πρω­θυ­πουρ­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον κρατά στα χέρια του την πο­λι­τι­κή πυ­ξί­δα μιας «επα­νεκ­κί­νη­σης» της ύπαρ­ξής του, μετά την προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη ήττα στις πολ­λές κάλ­πες του 2019, πε­τώ­ντας από πάνω του, το κομ­μα­τι­κό δέρμα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και φτιά­χνο­ντας ένα άλλο, πιο ται­ρια­στό στη ρα­γδαία και μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξη που συ­ντε­λέ­στη­κε μετά τον Ιού­λιο του 2015. Γι ΄αυτό και η μάχη της σταυ­ρο­δο­σί­ας και της το­πι­κής ή πε­ρι­φε­ρεια­κής επί­πλευ­σης στο πο­λυ­ε­κλο­γι­κό 2019 έχει ζω­τι­κή ση­μα­σία για τους συ­ρι­ζαί­ους υπο­ψη­φί­ους – μόνο όσοι φέ­ρουν τα «κου­κιά» και πλα­σα­ρι­στούν σε εκλό­γι­μες θέ­σεις, στην αντι­πα­ρά­θε­ση θε­σι­θη­ρι­κής ζωής και θα­νά­του θα έχουν μέλ­λον στο νέο κόμμα που προ­α­νήγ­γει­λε ο πρω­θυ­πουρ­γι­κός ξά­δερ­φος. Σαν να λέμε, για να θυ­μη­θού­με και να πα­ρα­φρά­σου­με το σκω­πτι­κό σχό­λιο που ακο­λου­θού­σε την τυ­ραν­νία των Τσα­ου­σέ­σκου,στη Ρου­μα­νία, «κόμμα και πο­λι­τι­κή για μία οι­κο­γέ­νεια».

Βέ­βαια και ου­σια­στι­κά, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ως πρω­το­φα­νής και ελ­πι­δο­φό­ρος σχη­μα­τι­σμός, της ρι­ζο­σπα­στι­κής και αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς, που έφτα­σε στην κυ­βερ­νη­τι­κή εξου­σία, έχει πάψει να υφί­στα­ται, ιδε­ο­λο­γι­κά και προ­γραμ­μα­τι­κά, από την τα­ξι­κή προ­δο­σία του κα­λο­και­ριού του 2015 και μετά. Ένα αδεια­νό που­κά­μι­σο και μια μι­σο­φω­τι­σμέ­νη βι­τρί­να σκι­σμέ­νων και κα­τα­πα­τη­μέ­νων εμ­βλη­μά­των έχει ξε­μεί­νει στην Κου­μουν­δού­ρου, από τα οποία ο στε­νός, πρω­θυ­πουρ­γι­κός πυ­ρή­νας και οι αστοί σύμ­μα­χοί του, πο­λι­τι­κοί και επι­χει­ρη­μα­τί­ες, δη­μο­σιο­γρά­φοι και οπί­νιον μέ­η­κερς, θέ­λουν να απαλ­λα­γούν όσο το δυ­να­τό γρη­γο­ρό­τε­ρα.

Η κα­τά­στα­ση αυτή είχε ήδη απο­κα­λυ­φθεί στο δεύ­τε­ρο (και τε­λευ­ταίο…) συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το 2016 και εδώ, στο rproject, πρώτα ο Σπύ­ρος Αντω­νί­ου, με επι­τό­πιο ρε­πορ­τάζ και κα­τό­πιν ορι­σμέ­νοι σχο­λιο­γρά­φοι, όπως ο γρά­φων, επι­χει­ρη­μα­το­λό­γη­σαν για τη σχι­ζο­φρε­νι­κή δη­μό­σια εμ­φά­νι­ση ενός δια­λυ­μέ­νου, από ιδε­ο­λο­γι­κή και προ­γραμ­μα­τι­κή σκο­πιά, ορ­γα­νι­σμου, ο οποί­ος βρι­σκό­ταν σε κα­θε­στώς «δι­πο­λι­κής δια­τα­ρα­χής» – άλλα έκα­ναν, άλλα έλε­γαν ότι κά­νουν, άλλα νό­μι­ζαν ότι κά­νουν και άλλα πί­στευαν ότι θα κά­νουν, ως τάχα μου δήθεν, συ­νε­πείς (τρο­μά­ρα τους!) αρι­στε­ροί… Ενώ ο… συ­νε­πής υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Ευ­κλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος νου­θε­τού­σε τους… αρι­στε­ρι­στές από το βήμα του συ­νε­δρί­ου : Δεν εφαρ­μό­ζουν μνη­μό­νιο οι δε­ξιοί και οι αρι­στε­ροί κά­νουν κρι­τι­κή. Όλοι μαζί τα κά­νου­με! Κρυ­στάλ­λι­νος και κυ­νι­κός και χωρίς τις σκιές οποιασ­δή­πο­τε δι­πο­λι­κής δια­τα­ρα­χής. Ταγ­μέ­νος στη μνη­μο­νια­κή υπό­θε­ση ψυχή τε και σώ­μα­τι. Και δεν ήταν ο μόνος.

Έτσι, τότε, στο rproject κα­τα­λή­ξα­με στο εύ­γλωτ­το συ­μπέ­ρα­σμα ότι αυτή η κα­τά­στα­ση δι­πο­λι­κής δια­τα­ρα­χής δεν θα μπο­ρού­σε να συ­νε­χι­στεί για πολύ ακόμη – το επό­με­νο βήμα, προ­κει­μέ­νου και ο Τσί­πρας, προ­σω­πι­κά, να απο­τι­νά­ξει από το αμι­γώς αρ­χη­γι­κό κόμμα του, σαν στυμ­μέ­νες λε­μο­νό­κου­πες, τα ενα­πο­μεί­να­ντα, «αρι­στε­ρι­στι­κά» βα­ρί­δια, θα ήταν η ίδρυ­ση ενός νέου κόμ­μα­τος με την «ανε­παι­σθή­τως» με­τα­μόρ­φω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και την κα­νι­βα­λι­κή κα­τα­βρό­χθι­σή του από το «πούρο», το «λευ­κα­σμέ­νο», το κα­θα­ρά αρ­χη­γι­κό και τσι­πρι­κό κόμμα, που ολο­φά­νε­ρα ήταν από τότε στα σκα­ριά.

Το αντι­δρα­στι­κό, μνη­μο­νια­κό, αστι­κό συ­νον­θύ­λευ­μα πο­λι­τι­κά και κοι­νω­νι­κά χρε­ο­κο­πη­μέ­νων «προ­σω­πι­κο­τή­των», σαν σάπια κα­ρύ­δια προ­ερ­χό­με­να από κάθε Νε­ο­Δη­μο­κρα­τι­κής και ΠΑ­ΣΟ­Κι­κής κα­ρυ­διάς κλαδί, που κυ­κλο­φο­ρεί με την ψευ­δω­νυ­μία της Προ­ο­δευ­τι­κής Συμ­μα­χί­ας, απο­τε­λεί τον προ­θά­λα­μο του νε­ο­πα­γούς, τσι­πρι­κού κόμ­μα­τος – ο πρω­θυ­πουρ­γι­κός ξά­δελ­φος τό επι­βε­βαί­ω­σε. Και μετά τον ξά­δελ­φο Τσί­πρα, εμ­φα­νί­στη­καν και οι πρό­θυ­μοι Επι­μη­θείς του αφη­γή­μα­τος.

Στο rproject, όλα αυτά, τά εί­χα­με επι­ση­μά­νει και τά εί­χα­με γρά­ψει έγκαι­ρα. Απλά κά­ποιοι άλλοι κρα­τού­σαν πο­λι­τι­κή, δια­νοη­τι­κή και ανα­λυ­τι­κή ομπρέ­λα…

/rproject.gr