Το 19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ και η σημασία του

Το 19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ και η σημασία του

Οι δημοτικές και οι περιφερειακές εκλογές, καθώς και οι ευρωεκλογές που θα γίνουν τέλη Μάη-αρχές Ιούνη, θεωρούνται πρόβα τζενεράλε των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών, όποτε και αν γίνουν αυτές. Πιθανότατα μάλιστα να καθορίσουν και το χρόνο διεξαγωγής τους. Μέσα λοιπόν σε μια τόσο κρίσιμη προεκλογική περίοδο διεξάγονται οι εκλογές αντιπροσώπων για το 19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ.

Νίκος Αναστασιάδης

Η ση­μα­σία των εκλο­γών ως δη­μο­σκό­πη­ση

Οι συν­δι­κα­λι­στι­κές αυτές εκλο­γές έχουν μια διπλή ση­μα­σία. Πρώτα απ’ όλα απο­τε­λούν μια πρώ­της τά­ξε­ως δη­μο­σκό­πη­ση, σε ένα συν­δι­κά­το που αριθ­μεί 75.500 μέλη, μό­νι­μους και ανα­πλη­ρω­τές εκ­παι­δευ­τι­κούς. Όχι τόσο για τα πο­σο­στά που θα κα­τα­γρα­φούν, μια και στην ΟΛΜΕ είναι ιδιαί­τε­ρα ενι­σχυ­μέ­νη η Αρι­στε­ρά, κάτι που δεν συμ­βαί­νει στο σύ­νο­λο της κοι­νω­νί­ας, όσο κυ­ρί­ως για τις τά­σεις που δια­μορ­φώ­νο­νται.

Άλ­λω­στε οι εκ­παι­δευ­τι­κοί δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης είναι ένας κλά­δος που υπο­φέ­ρει από τις μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές, όπως άλ­λω­στε όλη η κοι­νω­νία. Οι εκ­παι­δευ­τι­κοί, τα δύο τε­λευ­ταία χρό­νια που με­σο­λά­βη­σαν από το προη­γού­με­νο συ­νέ­δριο, είδαν τις ερ­γα­σια­κές συν­θή­κες τους να χει­ρο­τε­ρεύ­ουν, τα κενά να μη κα­λύ­πτο­νται από μό­νι­μους διο­ρι­σμούς, ενώ ανα­γκά­ζο­νται να μέ­νουν στη δου­λειά μέχρι τα 67 χρό­νια τους, πα­ρό­τι φτά­νουν έτσι να έχουν έως και 50 χρό­νια δια­φο­ρά με τους μα­θη­τές τους.

Είναι όμως και ένας κλά­δος που έδωσε με­γά­λο αγώνα ενά­ντια στο προ­σο­ντο­λό­γιο Γα­βρό­γλου. Ο Γε­νά­ρης του 2019 ήταν ένας μήνας απερ­γιών, μα­ζι­κών κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων και αντι­δρά­σε­ων που, πα­ρό­τι δεν μπό­ρε­σαν να στα­μα­τή­σουν την ψή­φι­ση του νόμου και με δε­δο­μέ­νη την απρα­ξία της ηγε­σί­ας της ΟΛΜΕ, ανα­γκά­ζουν σή­με­ρα την κυ­βέρ­νη­ση να προ­χω­ρή­σει πι­θα­νά στους διο­ρι­σμούς που ανα­γκά­στη­κε να υπο­σχε­θεί λόγω προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου. Δυ­στυ­χώς είναι ταυ­τό­χρο­να, χάρη στο προ­σο­ντο­λό­γιο, οι πρώ­τες προ­σλή­ψεις που ει­σά­γουν την αξιο­λό­γη­ση στην εκ­παί­δευ­ση, με την ποινή της από­λυ­σης. Αυ­ξά­νε­ται έτσι δρα­μα­τι­κά η ανα­σφά­λεια των ανα­πλη­ρω­τών, μια και πρέ­πει συ­νε­χώς να μα­ζεύ­ουν τί­τλους σπου­δών για να εξα­σφα­λί­ζουν την επα­να­πρό­σλη­ψή τους.

Η τάση λοι­πόν που θα δια­μορ­φω­θεί, θα είναι μια πρώτη με­γά­λη δη­μο­σκό­πη­ση λίγο πριν τις εκλο­γές, που σί­γου­ρα δεν θα αφε­θεί ανα­ξιο­ποί­η­τη ενό­ψει των εκλο­γι­κών μαχών που πλη­σιά­ζουν.

Η ση­μα­σία των εκλο­γών για την ανά­δει­ξη της ηγε­σί­ας του κλά­δου

Οι εκλο­γές έχουν όμως και ένα πιο χει­ρο­πια­στό απο­τέ­λε­σμα. Δια­μορ­φώ­νουν τους συ­σχε­τι­σμούς στο συ­νέ­δριο της Ομο­σπον­δί­ας. Το νέο ΔΣ της ΟΛΜΕ που θα προ­κύ­ψει, θα έχει μπρο­στά του πολύ σο­βα­ρά κα­θή­κο­ντα. Το επό­με­νο διά­στη­μα θα έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με το προ­χώ­ρη­μα της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης με­ταρ­ρύθ­μι­σης στην εκ­παί­δευ­ση. Η εφαρ­μο­γή της αυ­το­α­ξιο­λό­γη­σης της σχο­λι­κής μο­νά­δας από τη νέα σχο­λι­κή χρο­νιά, στην κα­τεύ­θυν­ση της αυ­το­νο­μί­ας της, η στα­δια­κή εφαρ­μο­γή της αξιο­λό­γη­σης των εκ­παι­δευ­τι­κών που έχει ήδη ξε­κι­νή­σει, το νέο Λύ­κειο του Γα­βρό­γλου που θα δεί­ξει τα δό­ντια του, είναι μέτρα που αλ­λά­ζουν την πο­ρεία της εκ­παί­δευ­σης.

Τα δύο προη­γού­με­να χρό­νια η συν­δι­κα­λι­στι­κή απρα­ξία της ΟΛΜΕ ήταν εκ­κω­φα­ντι­κή. Με ευ­θύ­νη της πλειο­ψη­φί­ας της (ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ, ΠΕΚ) επι­βλή­θη­κε μια πα­ρα­λυ­τι­κή αδρά­νεια, εχθρι­κή σε κάθε κι­νη­το­ποί­η­ση του κλά­δου, που συχνά δεν τη­ρού­σε ούτε τα προ­σχή­μα­τα. Αυτή η κα­τά­στα­ση πρέ­πει να αλ­λά­ξει.

Η ενό­τη­τα της Αρι­στε­ράς μπο­ρεί να αλ­λά­ξει τους συ­σχε­τι­σμούς

Ο με­γα­λειώ­δης αγώ­νας της φε­τι­νής χρο­νιάς ενά­ντια στο προ­σο­ντο­λό­γιο του Γα­βρό­γλου έγινε εφι­κτός, γιατί η συν­δι­κα­λι­στι­κή Αρι­στε­ρά δού­λε­ψε σε μια ενιαία κα­τεύ­θυν­ση για να τον στη­ρί­ξει. Δυ­στυ­χώς η ενό­τη­τα στη δράση δεν εκ­φρά­ζε­ται ως ενό­τη­τα και στην κάλπη. Αυτό έχει σαν απο­τέ­λε­σμα οι συ­σχε­τι­σμοί στην Ομο­σπον­δία να είναι αυτοί που είναι. Και αυτό το πρό­βλη­μα δεν λύ­νε­ται τε­χνι­κά, όπως δεν έχει λυθεί και το πρό­βλη­μα των συ­σχε­τι­σμών στη ΓΣΕΕ. Μόνο η ενό­τη­τα των δυ­νά­με­ων της συν­δι­κα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς μπο­ρεί να βοη­θή­σει για να αλ­λά­ξει η κα­τά­στα­ση. Εμπνέ­ο­ντας τον κόσμο της εκ­παί­δευ­σης και ενώ­νο­ντας τις δυ­νά­μεις που μπο­ρούν να αλ­λά­ξουν το τοπίο. Απο­τε­λώ­ντας οδηγό και για άλ­λους χώ­ρους. Όπως αρ­χί­ζει να γί­νε­ται σε κά­ποιες ΕΛΜΕ, αλλά και στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές, όπου τα ενω­τι­κά ψη­φο­δέλ­τια απο­κτούν εμ­βέ­λεια πολύ με­γα­λύ­τε­ρη από τις ορ­γα­νω­μέ­νες τους δυ­νά­μεις και δί­νουν ελ­πί­δα σε πολ­λούς αγω­νι­στές ότι υπάρ­χει δυ­να­τό­τη­τα να αλ­λά­ξει η κα­τά­στα­ση.

Δυ­στυ­χώς, ο χρό­νος για να συμ­βεί αυτό δεν είναι άπει­ρος. Η αδυ­να­μία να απα­ντη­θούν οι επι­θέ­σεις που κλι­μα­κώ­νο­νται, έχει επι­πτώ­σεις. Αρ­χι­κά στην απο­συ­σπεί­ρω­ση όποιου ανέ­ντα­χτου δυ­να­μι­κού στη­ρί­ζει τα σχή­μα­τα της Αρι­στε­ράς. Αλλά τε­λι­κά και στις ίδιες τις ορ­γα­νω­μέ­νες δυ­νά­μεις. Με απο­τέ­λε­σμα να υπο­χω­ρεί η δύ­να­μη της συν­δι­κα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς, με­τα­φέ­ρο­ντας και στις ΕΛΜΕ την απρα­ξία της ΟΛΜΕ.

Να το πούμε λοι­πόν για μία φορά ακόμα. Η ενό­τη­τα των δυ­νά­με­ων της Αρι­στε­ράς είναι το κλει­δί για την αλ­λα­γή της κα­τά­στα­σης. Και στο συν­δι­κα­λι­σμό και πα­ντού. Η Αγω­νι­στι­κή Ρι­ζο­σπα­στι­κή Ενό­τη­τα είναι μια δύ­να­μη στα­θε­ρά προ­ση­λω­μέ­νη σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση. Και γι’ αυτό αξί­ζει να την ενι­σχύ­σου­με!

rproject.gr/