Το (άμεσο) κόστος της δραχμικής μετάλλαξης

Το (άμεσο) κόστος της δραχμικής μετάλλαξης

Οι συνασπισμένοι οπαδοί της δραχμικής επιστροφής υπερτονίζουν τα προσδοκώμενα απ’ αυτούς οφέλη της δραχμικής νομισματικής μετάλλαξης (αύξηση απασχόλησης, αύξηση εξαγωγών, πλεονασματικό εξωτερικό ισοζύγιο και υπερδιπλάσια αύξηση του ΑΕΠ ως προς το υπό το Ευρώ) και παράλληλα υποβαθμίζουν τα εμπεριεχόμενα κόστη της ενώ αποφεύγουν επιμελώς να συγκρίνουν κόστη και οφέλη, σύγκριση που αποτελεί και τη μεθοδολογική βάση του κάθε ορθολογικής απόφασης.

  • του Κώστα Λαμπρόπουλου |  | red line

Έχει ήδη επισημανθεί σε προηγούμενο άρθρο[i] στο RedLine ότι ο πληθωρισμός, δηλαδή η γενικευμένη αναλογική μείωση του  βιοτικού επιπέδου όλων μας, που θα επιφέρει κατ’ αρχήν η δραχμική νομισματική μετάλλαξη αποτελεί ένα από τα πρώτα κόστη της, το άμεσο.

Αυτό, βεβαίως, το αναγνωρίζουν οι αξιότιμοι κύριοι: η επίπτωση επί των τιμών από την υποτίμηση της Δραχμής θα είναι κατά τους κ.κ. Λαπαβίτσα, Μαριόλη και Γαβριηλίδη[ii]- [:53] «ένας εισαγόμενος πληθωρισμός της τάξης 6% έως 10% κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ο οποίος πέφτει μεταξύ του 4% και 6% το δεύτερο έτος.». «Αυτό το ποσοστό πληθωρισμού είναι» -κατά τους αξιότιμους κυρίους [:53]- «ένα “κόστος” που η ελληνική οικονομία πρέπει να πληρώσει για την ανικανότητα του ιδιωτικού τομέα να κερδίσει ανταγωνιστικότητα διεθνώς».

Οι ίδιοι, ωστόσο, εκτιμούν [:53] ταυτόχρονα -και μάλλον σε πλήρη αντίθεση με όσα ισχυρίζονται περί «εισαγόμενου πληθωρισμού της τάξης 6% έως 10% κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ο οποίος πέφτει μεταξύ του 4% και 6% το δεύτερο έτος.»- ότι [:53] «Συνοψίζοντας τα Α και Β, μια ονομαστική υποτίμηση αναμένεται να οδηγήσει διαχρονικά σε μια αύξηση των εγχώριων τιμών ίση με το μέγεθος της υποτίμησης.»!

Αυτή η ασάφεια ως προς το προσδοκώμενο μέγεθος του πληθωρισμού του 1ου έτους είναι ιδιαίτερα ανησυχητική επειδή ο αρχικός εξωγενής  πληθωρισμός ενσταλάζειστο εγχώριο οικονομικό σύστημα μια ανάλογη με το μέγεθός του δυναμική τιμών – μισθών / κερδών που μπορεί πολύ εύκολα στη συνέχεια να εκτραπεί σε υπερ-πληθωρισμότύπου Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ή Βενεζουέλας.

Γερμανία, τραπεζογραμματική ισοτιμία του Χρυσού Μάρκου, 1918-1923.

Ο Πίνακας που ακολουθεί υπολογίζει το κόστος του πληθωρισμού σε διαφορετικά εναλλακτικά μεγέθη του (6%, 10% και 30%) και κατ’ αντιστοιχία του μεγέθους της υποτίμησης (30% και 50%) σύμφωνα με τις παραδοχές και εκτιμήσεις των ίδιων των αξιότιμων κυρίων.

Το κόστος υπολογίζεται σε απόλυτα μεγέθη σε δις € και σε σχετικά ως % επί των καταθέσεων του έτους 2016.

Τι προκύπτει από τον Πίνακα;

Ότι σε όλες τις περιπτώσεις πλην απειροελάχιστα μιας, το -σύμφωνα με τους αξιότιμους κυρίους- όφελος της αύξησης του ΑΕΠ κατά €11,4 δις ή κατά 6,4% έναντι του ΑΕΠ 2016 είναι μικρότερο από το κόστος που αυτό ενέχει!

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι νυν καταθέτες των €121,4 δις που την 31/12/2016 ήταν κατατεθειμένα στις εμπορικές τράπεζες φορολογούνται εμμέσως επί των καταθέσεών τους με συντελεστή από 9,2% έως και 47,4% προκειμένου η Δραχμική Κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει τη δημιουργία 420.000 θέσεων εργασίας στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα κατά πως υπόσχεται το δραχμικό σχέδιο των αξιότιμων κυρίων.

Εξυπακούεται, όπως έχει ήδη επισημανθεί στο προαναφερθέν άρθρο στο RedLine, ότι το ίδιο αποτέλεσμα στην απασχόληση παράγεται με το δανεισμό του αναγκαίου προς τούτο ποσού €10,0 δις με ετήσιο κόστος μόλις €297,5 εκατ. που μπορεί να συγκεντρωθεί πολύ εύκολα και αμέσως με την προσαύξηση του μέσου συντελεστή φορολογίας των καταθέσεων μόλις κατά 0,25%!

Εν ολίγοις: το δραχμικό ισοζύγιο κόστους – οφέλους είναι κατ’ αρχήν αρνητικό …


[i]Λαμπρόπουλος [20170307] Κ., Δραχμική οικονομική ανάπτυξη – απασχόληση / ανεργία – οφέλη / κόστη και κίνδυνοι / Το ξεχασμένο κοινωνικό κόστος του πληθωρισμού, Δείτε ΕΔΩ 
[ii]Lapavitsas C., Mariolis Th., Gavrielidis C. [201701] Eurozone failure, German policies, and a new path for Greece policy, analysis and proposals, Rosa-Luxemburg-Stiftung, Δείτε ΕΔΩ